"Bunu sen başlattın." Ona biraz daha yaklaştım. "Karşılık veriyor olmama kızamazsın." Aramızda bir adım kalana kadar ona yaklaştım. Boyunun uzunluğu karşısında onunla göz teması kurmak için kafamı yukarı kaldırmam gerekiyordu. "Ayrıca arabamı çaldın. Evime girdin. Bunlara susacak değilim." "İnsanlar yaptıklarına her zaman susacak değil." Aramızdaki mesafeyi kapatarak kapı kolunu tuttuğu elinin üstüne elimi koyarak ona biraz daha yaklaştım. "En azından ben öyle değilim. Buna alışsan iyi edersin." Kapı kolunu indirerek kapıyı açmasını sağladım. Kapı açıldığı gibi oluşan aralıktan geçerken tuttuğum nefesimi anında bıraktım. Neden böyle oluyordu? Onunla konuşurken hiçbir sorun olmuyordu ama yanından ayrıldığımda heyecan olarak adlandırmak istemediğim bir duyguyu yaşıyordum. Teninin çok kısa bir süreliğine tenime değmesi bile kısa bir anlığına kalbimi tekletmişti. Kim Namjoon'un beni böyle bir duygu çıkmazına sürükleyeceği kimin aklına gelirdi? Kim Jennie & Kim Namjoon

"Sana Agust D yada Suga diye seslenmek istemiyorum, gerçek ismini söyle" Soğuk bakışlarını bana atarken fransız sigarasını pembe dudaklarına götürdü. Duman etrafa yayılırken ondan bir adım uzaklaştım. Sigara kokusu beni rahatsız ediyordu. "Sana ismimi lazım olduğu zaman söyliyeceğim" Bıkkınca nefesimi dışarı üfledim ve sarsak adımlarla ilerlemeye başladım. Arkamdan geldiğini hissedebiliyordum. Benden hoşlanmamasına rağmen neden her zaman beni koruyup arkamdan geliyordu bilmiyordum, ama beni her seferinde kendine daha çok çekiyordu. Adım seslerinin durması ile ona doğru döndüm. Sigarasını yere attı ve soğuk bir ses ile konuştu. "Bana yaklaşma Jennie, mutsuz olursun" Arkasını dönüp az önce çıktığımız cehenneme doğru ilerledi. Gözlerimin fazla doluluğu taşıyamayınca kendini serbest bıraktı. Ve sol gözümden bir damla çene çizgimi takip ederek aşağı indi. Benim ise tek yapabildiğim yere attığı sigarayı botum ile ezmek oldu.