Kulaklarımda fısıltısı yankılandı ve geride derin bir uğultu bıraktı. Kalp atışlarımı düğümlenmiş boğazımın tam ortasında hissettim. Konuşamıyordum. Hareket edemiyorum. Kapalı olan kirpiklerinin altından bile gözlerinin hangi renge büründüğünü biliyordum. Aynı anda hem mutlu oldum, hem de kemiklerimin iliklerime kadar sızladığını hissettim. "Ben ne yapıyorum ki?" "Gözlerimin içine bakıyorsun." Cümlesiyle beraber gözlerini açtı, gözlerime kenetlendi. Ruhumun ve bedenimin elinde beyaz bayraklarla teslim olduğunu gördüm. O benim gözlerime bakıyordu fakat ruhumu görüyordu...

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

❝ Sen benim cennetim olacaksın,ben senin kurtarıcın.❞ Yedi rakamı önemliydi onun için,şanslı numarası falan değildi.Yedi rakamı önemliydi çünkü Yaratıcı dünyamızı yedi günde yaratmıştı.Yedi rakamı onun için önemliydi çünkü,Yaratıcı onu yaratmak için yedi günde bir gezegen yaratmıştı. O şanslı ve önemliydi,ta ki sıradışı turuncu saçlar gelip onu sıradan yapana kadar. [ Hikayenin hiç bir din ile alakası yoktur,hiç bir dine hakaret edilmez.] Beatrice © MrsDoctorStyles [ 15.10.2014 Hayran Kurgu #1 ]

Berkcan kapıyı çalar; Ruhi: kim o? Berkcan: tüpçü. Ruhi: tüpüm değilsin. Berkcan: o zaman senin tüpünü sikim. İRONİ AMK İRONİ (Yazım hatalarımı sikeyim)