Bilim Kurgu | Romantik | Her şey üç buçuk yıl önce Güney Afrika'da başladı. Güney Afrika'da Tabari adında elli iki yaşındaki bir teyzenin vücudundaki tüm kıllar döküldü. Bir hafta içerisinde gözleri görmez oldu ve tuhaf davranmaya başladı. Bir haftanın sonunda kendini kaybedip etrafındaki insanları onunla göz teması kurması için zorlamaya başladı. Onunla en az yedi saniye göz teması kuran kişilerde de aynı belirtiler görüldüğünde ilk yayılma başlamış oldu. Bunun ne olduğunu bilen bir kişi bile olmadı, hiçbir bilim insanı bu virüsün nereden geldiğini açıklayamadı. Ve YEDİ SANİYE VİRÜSÜ yayılmaya devam ederken ben hayatta kalanların alındığı Kamp 54'te, ölümü bekleyen sözde nişanlım ve dostlarımla beraber, kampa yeni gelen kişinin gizemini çözmeye çalışıyordum. Onun doğru olduğu bilinen tek adı Kapanın Sahibi'ydi ve gelişiyle her şeyin düzenini bozmuştu. Onunla ne kadar ters düşsek de çok yakında birbirimizin kaderini değiştireceğimizi bilmiyorduk. ❝ ❞ "Keşke bu şekilde tanışmasaydık Kapanın Sahibi." Yutkundu, kısılan göz kapaklarının üstündeki kaşları hafifçe çatıldı. Gözüme kızgın değil de acı çekiyor gibi gözüküyordu. Keşkeler hiçbir işe yaramazdı ki. Bizi üzmekten başka. "Yan yana olan iki kişi, ya birbirine iyi gelir ya da birbirini ölümüne götürürmüş." Başımı iki yana salladım, "Biz ikisini aynı anda yapıyoruz ama." dediğimde dudakları gergince kıvrıldı. "Seninle ikisine de var olan birini bulmak zordur..." Yanağımı seven parmağı durdu. Bakışları, içime işleyen sözcükleri bana en başından fısıldıyordu. "Sen buldun." "Sen de buldun." ❝ ❞

•| Bayan Bakıcı 2 |• ... Aşık ve kıskanç bir eş... Levlâ Eşini kaybetmekten korkan koca... Can Yersiz, patavatsız konuşan kardeş... Cem Ve işini seven, kovulmak istemeyen bir asistan... *** Can'ın geçirdiği kazadan kim sorumlu peki? Boşboğazlık edip, sonuçlarını tahmin etmeyen, Cem mi? İşinden kovulmak istemeyen ve bunun için yanlış bir yola başvuran, asistan mı? Yoksa orada durup kocasını dinlemeden giden Levlâ mı?... *** Can'ın annesi bu kazadan Levlâ'yı sorumlu tutup onun üstüne giderse... Ve Masal'ı da vermeyip Levlâ'yı evden göndermek isterse... Levlâ hem kocasını hem de kızını kaybetmeyi göze alamayıp Masal ile birlikte kaçarsa... Peki ilk aşkı, sonsuz sevgisi olan kocası? *** Çaresiz ve kimsesiz hissettiği bir anda karşısına çıkan eski bir tanıdık... Ona yardım elini uzatarak hem Levlâ'ya hem de Masal'a evini açarsa... Sonra aklına yatkın olacak bir kaç cümle ve birazda cesaret eklerse... Levlâ bir başkasının kimliğine bürünüp kocasına tekrardan bakıcılık yaparsa... *** İşler bu defa daha fazla karışıyor! Bir çok işi tek başına göğüslemek zorunda kaldığı yetmezmiş gibi birde onu duyup duymadığından emin bile olamadığı kocasını hayata yeniden döndürmeye çalışıyor! Üstelik daha minik bir kızı var! Peki haberi bile olmadığı bir minik mucizesi daha varsa...? Ya yine yalnızca dokuz ayı varsa... *** Not: Bol miktarda şarkı ve az miktarda küfür gibi argo kelimeler içermektedir... *** Başlangıç Tarihi: 4 Mayıs 2017

•| Bayan Bakıcı 1 |• ... Biri somurtkan suratıyla, gülmek için gerilmeyen dudaklarıyla ve en önemlisi iyileşmeyen gözleri, bacaklarıyla yaşadıklarından dolayı geldiği durumdan kurtulmak istemeyen bir inatçı... Diğeri ise her daim gülümseyen yüzüyle, ağlamayan gözleriyle, deli dolu hayatıyla ve en önemlisi hayatını belirlediği hedeflere göre yaşayan ve başarmadan vazgeçmeyen bi diğer inatçı... Levlâ ve Can ikisi birbirinden deli ikisi birbirinden inatçı. Can gülmemek, yürümemek ve görmemek için inat ederken, Levlâ da okulu bitene kadar yani dokuz ayda onu iyileştirmek için inat ediyor. Bakalım bu iki inatçının hangisinin inadı diğerine boyun eğecek... Not: Bol miktarda şarkı ve az miktarda küfür gibi argo kelimeler içermektedir... Başlangıç Tarihi: 25 Ekim 2016

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."