Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Hukuk - Polisiye

21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (savaşçı-kralların soyundan) adam ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

"Kimsesizlik bir kelime olsaydı eğer; kimselere sahip olanlar, cümle dahi kuramazdı." Haslar. Hissizler Sadıklar. ve Sahipler. Yer altı topluluğu Heyet'in dört katmandan oluşan birlikleriydi. Sadıklar, kaleydi. Sahipler, fildi. Haslar, piyondu. Hissizler, vezirdi. Şah, işte en tepedeki isim, kocaman bir bilinmezdi. Ferman, madalyon ve pusula üçlemesinin peşinde olan bu topluluğun karanlık sahibi P. ; yıllar önce bir aileyi darmaduman, bir tabloyu paramparça etmiştir. Fermanın yerini bilen ancak onu saklayan bir adam, ailesi gözlerinin önünde katledilirken ölüm ona geldiğinde bile söylemez ve ruhu bedeninden sökülmeden önce Meva Yaman'a, küçük kızına, fermanın yerini fısıldar. Heyet o gece aileden geriye kalan tek varisin, küçük kızın, kaçmasına izin verir çünkü almak isteyeceği intikam zaten onu, kendilerine getirecektir. Bundan tam üç yıl önce, öyle de olacaktır ve Meva Yaman bir kumarhanede izini bulduğu Sahip'i devirirken Heyet'in ağına takılır. Babası gibi, üç yıllık yer altı esaretine rağmen fermanın yerini asla söylemez ve bir gece ansızın N-15 biriminden olan bir kadın, yeryüzüne giden çıkışlardan birinin anahtarını Meva'ya verir ancak o gece iki değil bir kişi kurtulur. Kader ağlarını örerken, Heyet'in peşinde olan Halef Argunarz o gece tesadüfen Meva Yaman'ı kurtaran isimdir. Gözlerini açtığında altı kişilik eve düştüğünü sanan Meva, asıl gerçeği çok sonradan öğrenir. Aslar ve Asilerin hikayesi. Kanlı bir geçmişin sahnesi. Bu bir savaşın ve başkaldırının ta kendisi. "İnsan kendi hikayesinin ya As'ıdır ya Asi'si. Aksi halde bir başkasının ya kuklasıdır ya da kölesi." Pekâlâ, sıradan olmak yerine başkaldırının tam sırası değil miydi? Fantastik veya distopik kurgu değildir. Aksiyon, gizem, gerilim, polisiye, aşk ve akıl savaşları içerir. Kurgu tarihi:15.01.19

"Sessizliğin bu kadar gürültülü olacağını senden önce bilmezdim." (Kitap yetişkin içeriklidir.) 02.12.21

(Şafak Serisinin 1. Kitabıdır.) Vuslat sesizliğinin içine ağırlığını katarak sunuyordu insanlara. O ağzını açtığında kimse konuşamazdı ve o sustuğunda kimse bir adım öne çıkamazdı. Yerini, gücünü, hakimiyetini ve hırsını kaybetmeyen nadir adamlardan biriydi. 13 yaşına kadar tanıdığı ailesi sırf sakin olsun diye ona bu ismi verseler de kıyametten önceki boğucu suskunluk olacağını tahmin edememişlerdi. O günün yeni yeni aydınlanmasını, karanlık bir ormandan izlemeyi seven adamdı. O Vuslat Kasırgaydı. O lakabını soyadından alan bir adam değildi, ortalığı yıkıp savurması ile güçlü bir fırtına olduğunu kabul etmişlerdi. Ve daha kötüsü, bu kez Vuslat Kasırga'nın hiç görmediği bir şafak sökecekdi, güne değil kalbine doğacaktı güneş... İnce uzun bir rakı kadehiydi yürekten sevmek, Narin, kırılgan ve ağır... Acı, mayhoş ve iç acıtan bir suydu aşk, Kavuran, sarhoş eden, akla düşüren... Beyaz bir yıldızdı kadın, Saf, asil ve güneş gibi sıcak... Siyah, saf bir geceydi adam, Asi, mert ve rakı gibi sert... Ve sevmek sesiz bir vuslatta başlayacaktı, yeni bir şafakta.

+18 Onu siyah renkli tekli koltuğa iyice yaslayıp dudaklarımı boynunda gezdirmeye başlamıştım. Dudaklarından derince bir inleme sesi kopmuştu. Ellerinin omuzlarıma yükselmesi ile beni kendinden uzaklaştırdı. Gözlerimin içine bakarak ;"Aşağıya yavrum , daha aşağıya. " Dedi. O kadar baskın bir sesi vardı ki bu gece dominant olan ben olacaktım sözde! Onunla oynayacağım oyun için söylediğini yaptım. Ben kafamı eğerken bir eli saçlarımdan kavradı. Onları at kuyruğu olacak şekilde toparladı büyük elinde. Bir yandan da boşta kalan eli ile kemerini açtı. Hızla düğmesini de açıp fermuarını da indirdikten sonra tekrar gözlerimizi birleştirdi . Bir çift yanardağ lavlarını akıtıyordu. & Helen' in küçük bir yardım olarak gördüğü partner numarası tüm hayatını değiştirmişti. Şeflik kariyeri için geldiği bu şehirde işler bir anda seyrinden çıkmıştı. Onun için artık geriye dönüş yoktu. Onun hayatında artık Yiğit Baran Yakut vardı. Sorunsuz , kariyer odaklı hayatı yerini aksiyon ve intikam üzerine kurulu bir hayata bırakır . Hiç bilmediği bir şehirde, tanımadığı insanların arasında kurtlar sofrasına düşmüştü. Çünkü onu Ankara 'da isteyen Yiğit Baran Yakut vardı . Kendi gelişimini tamamladığı sıralarda yaşadığı ağır bir olay onun toplumdan soyutlanmasını sağlamış, insanlar arasında kendini bir gölge gibi gizlemeye başlar . Gördüğü psikolojik ve fiziksel şiddetin zararlarından kurtulmaya çalışırken karşısına çıkan bu güzel kadın ona bir umut meşalesi yakar . Duyduğu utanç ve korku yüzünden gizli tuttuğu bu olayın izlerini aşık olduğu kadın bulur ,takip eder . Onu iyileştirmek ve intikam almasına yardım etmek için elinden geleni yapmaya hazırdır . Artık intikama değil aşka tutulmuş bir genç vardır. Bir yanda duyduğu aşk Bir yanda yaşadığı utanç ve korku Bir yanda intikam alma isteği

Durgun gözlerle bakıyordu gözlerine. Gözlerinde duygu aradı adam. Çekip almıştı kızın bütün duygularını oysa. Bu gerçekle gözlerini sıkıca kapatıp, dişlerini sıktı ve tıslarcasına; "Sana diyorum , bitiyorum görmüyor musun?" Ellerini saçlarından geçirip sinirini yatıştırmaya çalışır bir nefes aldı ve devam etti; Neden ha neden? İnanmak bu kadar mı zor?" Adamın dedikleriyle acı çeker gibi güldü Beren. Neyden bahsediyordu? Aylar önceki Beren gibi her şeyini eline teslim etmesini mi? Gururunu yeniden yıkmasını mı? Tekrar tekrar parçalanmasını mı? Beren nemlenen gözlerle Onur'a baktı. Sonunda bir duygu yakalamıştı Onur Miran sevdiği kadının gözlerinde. Ama bu duygu onu eziyordu, yok ediyordu. Zamanla dedi Onur kendi kendine "Zamanla" ZAMAN kime göre ilaçtı, neye umuttu .... Bilinmez ama Bilinen tek şey Berene göre ne ilaçtı ne de umuttu. Sonunda Beren'in sesini işitti. "Sence aşkın rengi ne?" Gözlerini Beren'e çevirdi Onur Miran sorusunu anlamaya çalıştı gözlerini bir an olsun kendinden ayırmayan ve cevap bekleyen kadına cevap verdi. "Bence aşkın rengi siyah" Evet aşk ona hep kapkara rengini göstermişti. Hep acı vardı onun aşkında. Beren yanı başında duran valizi eline aldı ve Onur'a bakıp konuştu. "İşte"dedi Beren. "İşte bu yüzden olmaz. Benim aşkımın rengi beyaz. Sen onu kirletmekten başka bir şey yapmazsın. " SİZCE AŞKIN RENGİ NEYDİ SİYAH MI BEYAZ MI YOKSA ALACALI MI?

Göz göze geldiği tüm erkekleri etkisi altına alabileceği halde, o bir tek kişide tutuklu kalmıştı. Göz göze geldikleri her anda onu etkisi altına alan tek kişiye. Nevra Asena Karahan, vatan aşkıyla yanıp tutuşan bir adama kapılmıştı. Bilmediği şeyse aynı şekilde Kağan Akıncı'nın da ona kapılmasıydı. Kağan Akıncı onun için bir milattı. Sıradan olan hayatını alt üst eden bir milat. Babasının Asena'sı, annesinin Nevra'sıydı o. O adı gibi bir Asena'ydı. Tam bir dişi kurt. Öncesinde sadece Asena'yken, şimdi kalbinde Kağan'ı taşıyan bir Asena'ydı. * * * * * * * * * * Büyük kayanın arkasına yaslanarak elindeki silahını yavaşça yere koydu ve kulağındaki telefona dikkat kesildi. Yaklaşık 9 gündür ilk defa çekiyordu telefonu. "Oralar nasıl? Güzel mi?" Telefonun ucundan kızın naif ama alaycı sesi çıkınca gözlerini kısarak ciddiyetle çevresine baktı. Dağın başında onlar tarafından elleri ve ayakları bağlanmış bir kaç terörist. Tiksinerek diğer tarafa baktı. Askerlerinin bir kısmı yorgunluktan yere serilmiş bir şekilde yatarken, Fırat ve bir kaç kişi gülerek muhabbet ediyorlardı. "Hayır" Karşı taraftan ses gelmezken sanki kız 'neden' diye sormuş gibi, özlemle iç çekti ve "sen yoksun" diye fısıldadı.