PROLOGUE~ Hindi ko kailanman inisip na darating ang araw na sisirain ko ang sarili kong prinsipyo. Pero nang makita ko ang mga mensahe sa cellphone ng asawa ko, parang sasabog ako sa sobrang galit ko sa loob loob ko . Nang gabing iyon, tahimik lang akong nakaupo sa gilid ng kama habang mahimbing siyang natutulog sa tabi ko. Ang lalaking akala ko ay kakampi ko sa lahat. Ang lalaking niloko ako. Akala niya siguro iiyak lang ako. Magmamakaawa. O kaya'y magpapatawad. Ngunit mali siya. Dahil kung may natutunan ako sa gabing iyon, iyon ay ang isang bagay hindi lahat ng babaeng niloloko ay umiiyak lang. May mga babaeng gumaganti. At alam ko na kung paano. Kung kinuha ng babaeng iyon ang asawa ko... kukunin ko rin ang kanya. Hindi dahil gusto ko siya. Hindi dahil kailangan ko siya. Kundi dahil gusto kong maramdaman nila ang sakit na binigay nila sa akin. Pero hindi ko alam na ang simpleng plano ng paghihiganti... ang magiging simula ng isang mas mapanganib na laro. Isang laro kung saan walang siguradong panalo at walang lalabas na hindi nasasaktan.

Copy right © 2020 by Danisse Miaka Montiano All RIGHT RESERVED Ang istoryang ito ay hindi maaaring kopyahin hinggil sa mga naka sulat dito o gamitin sa anumang paraan ng inyo pag dadaya Kung walang pahintulot ng publisher .

Wala akong bagay na hindi ko ipaglalaban lahat kakayanin ko kasama ka , ikaw ang dahilan ng lahat ng bawat pag susumikap kong abutin ang mga pangarap ko sa buhay dahil gusto ko ikaw ang makasama ko hanggang sa dulo . Pero paano na kung lahat ng yun ay mabura na lang ng isang iglap at mawala ang lahat sa isang pag kakamali mo isinuko muna ang lahat at iniwan mo ako .

Say Something

Masakit isipin nasa sarili mong storya ikaw ang kontrabida . Sana noong mga panahon na kinukilit moko sinagot na kita . Sana hindi nako nag aksaya pa ng oras kung alam ko lang na lahat mababago na lang bigla . It was the accident where i lost everything .

Mapag biro ang mundong ating ginagalawan mga bagay na hindi napapansin ng iba . Sari saring mga kwento at pang yayari sa ating mga buhay . Ang galaw ay bumabagal at ang tunog ay humihina . Maraming tao ang nabigyan na ng isa , dalawa , tatlo , apat na chance at marami pa pero sinayang lang Chance na pinagkait sa akin . Bata pa daw ako kaya hindi kopa naiintindihan pero ano pabang iintindihin ko kung ang lahat ay nag babago at para bang nag lalaho na ng lubusan .

Magulo ang mundo ko kahit sino walang papangarapin na maging kapareho ang buhay ko . Mag isa ako sa buhay walang pamilya o kamag anak na matatakbuhan , walang makausap o malapitan para hingan ng tulong na sanay na akong mag isa nangungulila sa pagmamahal ng mga magulang . Pero ng dumating ka lahat nag bago . Lahat nag iba hindi ko alam kung iiwan mo din ako o mananatili ka kasama ko ? Natatakot ako na baka iwan moko kapag nalaman mo kung anong klaseng buhay meron ako .

May mga bagay na ang hirap hintayin o pangarapin madaling mangarap at sabihin ang hirap gawen at walang kasi guraduhan kung ito ay mangyayari . Ang sabi kung kaya mong mangarap kaya mong maghintay , Kaya mong sabihin kaya mong gawen . May mga tao lang talaga na tinatamad at gustong andyan na kaagad .

Dapat maaga palang ay sinabi kuna sayong mahal kita baket kailang na nawala kana saka ko lang marerealize nahuli na pala ang lahat .

Any buhay talaga at hawak nya . Alam nateng mamamatay tau pero ndi naten alam kong kailan . Gaano man naten sya talikuran at kalimutan sya rin ang matatakbuhan at hihingan naten ng tulong . Iisa lang sya at wala ng iba ang Dyos na walang sawang tumutulong saten at nag lilinis ng kasalanan ng sanlibutan . Nakatak ay nakatakda na at ndi na mag babago yun kailan pa man pang habang buhay na parang isang malaking sumpa !