; wiesz, że będzie lepiej. © luke-hemings, 2016 lowercase intended edytowane: 19/08/02

(Opowiadanie napisane w 2014-2015 roku w celach humorystycznych, nie popieram w żaden sposób zachowań bohaterów). Gdy Michael wraca na wakacje do domu, ma nadzieje, że spędzi ten czas ze swoją rodziną, odpoczywając i niczym się nie przejmując. Jedyne co go nie cieszy, to fakt, że będzie musiał poznać nowego chłopaka swojej siostry, do którego od początku jest negatywnie nastawiony. Okazuje się, że ma rację, gdy od razu po pierwszym spotkaniu, odczuwa do niego wielką niechęć, ale co jeśli w końcu polubi go aż za bardzo? Luke jest dla niego jak narkotyk, którego nie może sobie odmówić, mimo tego że przecież jest chłopakiem jego siostry. "I don't care if loneliness kills me, I don't wanna love somebody else". (Nie obchodzi mnie, czy samotność mnie zabije, nie chcę kochać nikogo innego).

Gdzie sarkastyczny chłopak bez centa przy duszy, zbiera z chodnika syna milionera, który zbankrutował i teraz nie stać go nawet na bułkę. Nie mając pieniędzy, z szalonymi sąsiadami w obskurnym bloku, żyjąc marzeniami... Jak daleko są w stanie dojść? Cóż. Mając minus i minus, czysto matematycznie, otrzymujemy dodatni wynik. napisane: maj 2016 - wrzesień 2016 Opowiadanie oparte o serial "Dwie spłukane dziewczyny", czego nieciężko się domyślić. Mimo wszystko proszę o nie kopiowanie treści. TW: Ta książka nie była poprawiana od momentu jej napisania, czyli od 2016 roku. Proszę, abyście nie wytykali mi tu błędów ani logicznych, ani technicznych, ani poziomu żartu. Od tamtego czasu zdecydowanie zdążyłam się już trochę rozwinąć jako autorka, a także jako osoba z bardziej świadomym światopoglądem. All the love x

"Damy radę wszystkiemu, na własną rękę. Nie potrzebujemy niczego, ani nikogo. Jeśli się tu położę, czy położysz się ze mną, zapominając o całym świecie?" Gdzie "zbuntowany" Michael kradnie ojcu auto, chcąc pojechać przed siebie, a "doskonały" Luke nieudolnie próbuje odwieść go od tego pomysłu. "- Chciałbym zauważyć, że to jest porwanie. - Naburmuszony, rozgoryczony, zmęczony i wciąż w piżamie oparłem brodę na nogach. Odniosłem wrażenie, że przeistaczam się w dojrzałego pomidora, bo musicie wiedzieć, że blondyni naprawdę potrafią poczerwienieć ze złości. - Chciałbym zauważyć. - Clifford zaśmiał się, parodiując mój głos. - Że sam wsiadłeś mi do auta., więc szykuj się na syndrom sztokholmski. - Poruszył złośliwie brwiami, na co prychnąłem urażony. Niech go diabli..." pisane: listopad 2018 - ?