⚠️ Acı Ve Gözyaşı kitabı ile bağlantılıdır ⚠️ Acı Ve Gözyaşı kitabının yan karakterleri, Gölgelere Sığınmak kitabının başrolleridir. İstediğiniz sıraya göre okuyabilirsiniz, ama Acı Ve Gözyaşını okumazsanız Gölgelere Sığınmak'ın sonunu anlamayabilirsiniz. Gölgelere Sığınmak I Gölgelere Sığınmak II Kördüğüm Seri iki kitaptır. Bağlantılı olan kitaplar; Acı Ve Gözyaşı Gölgelere Sığınmak I Gölgelere Sığınmak II Kördüğüm Zaman Paradoksu (henüz yazılmadı.) Her hikayenin ayrı bir hikayesi vardır, Zaman Paradoksu serinin son kitabıdır. Acı Ve Gözyaşı'nın devamını merak ederseniz Gölgelere Sığınmak II Kördüğüm kitabında özel bölüm olacaktır. ~~~~~~~~~~ Kumsal. Benim adım Kumsal. Yaşamaya çalışan, sürekli hayatı oradan oraya savrulan o kızdım, 14 yaşımda ailesinin katili yaşamayı hak etmeyen o kızdım, denek olarak kullanılan, Tanrı'nın cezası olarak verdiği o güce sahiptim. Belki de anne ve babamın katili olduğum için bütün bunları yaşıyorum. Bela mıknatısından farkı olmayan, biyolojik annem olduğunu öğrendiğim teyzemin hayatımı bir yapboz gibi inşa edip sonra parçaladığı o hayata sahiptim. Umutlarını annesi ve babasının mezarına gömüp, güçlü kalmaya çalışan, gözyaşlarını saklamayı 7 yaşında öğrenen o kızdım. Kirpi gibi adamı seven, onu sürekli yaralayan, ama ders almayıp onu affeden aptalın teki.. "Küçük kız çocuğunun güvendiği tek insanın elini sıkıca tuttuğu gibi tutmuştum ellerini, sen o elleride parçaladın Deniz.."

Küçük bir köyde ninesiyle birlikte yaşayan Sare, çocukluğunun en güzel zamanlarındaydı ve en masum... Ve öyle bir gün geldi ki Küçükdere Köyü'nde bağırışlar, çağırışlar semâlara ulaştı.Nerminlerin evinden gelen bu çığlıkların sebebi de neydi? Can kardeşi Nermin'e mi bir şey olmuştu? Ana konusu yaşanmış bir olay üzerine bina edilen SARE adlı hikâyemiz sizlerle...

Belki kadar kesin ve keşke kadar imkansız birbirimizden uzaklaşmamız, kırılsak da tırnak uçlarımıza kadar kırılırız elbet bunu gerektirir yaşamak. Ben zaten sana ilk baktığımda anlamıştım, içime bakmıştın önce bayılacağımı sanmıştım, dünyayla aramda geçmişim vardı o ara tutup ellerimi sıkıca saracağına inanmıştım. Belki şimdi bir uçurumun kenarından geçiyoruz sallanıyoruz belki arada bir çeşit deprem oluyor kızıyoruz birbirimize, kırılıyoruz, inciniyoruz ama biliyoruz uzak gibi olsak da biz aslında yan yanayız. Belki kadar kesin ve keşke kadar imkansız birbirimizden uzaklaşmamız...

Küçük bir çocuğun bahçede oynarken toprağın altında bir günlük bulması ve günlüğün içindeki gizemi anlatan bilim kurgu kitabı.

Güven problemi yaşayan bir genç kız... Günün birinde tanımadığı birisinden mesajlar alır ve hayatı tehlikeye girer. Tek güvendiği kişi en yakın arkadaşı iken sırtından bıçaklanır... #1asosyel

GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİ KONU ALINMIŞTIR . Bu kitapta ananemin hayatını anlatıyorum . İnsanlara verdiği değer ve aldığı karşılık, sevgisinden dolayı uğradığı ihanet, ikinci baharını yaşarken çektiği çileler, hiç çocuğu olmazken beş çocuğa da annelik yapışına kadar yaşadığı bütün olayları bu kitapta anlatıyorum. Okurken hayatta böyle insanlarda var dedirtecek bir kitap. Okursanız ve oylarsanız çok mutlu olurum :)))

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.