"Reha..." Bu, bir isimden çok bir fısıltıydı; ölüme saniyeler kala kanatlarına yeni bir ömür bağışlanan bir kelebeğin son nefesi gibi. Karşısında duran kadına baktı. Gülümsemesi, mum ışıklarını bile titretecek kadar güçlüydü. Kaşları çatıktı. Kimdi bu küçük kadın? "Sen Reha'sın," dedi kadın. "Reha?" diye tekrarladı adam, kelimeyi ağzında yabancı bir tat gibi çevirerek. "Kurtuluş," diye mırıldandı. "Benim kurtuluşum. Ve sen... henüz bunu bilmiyorsun." Kim olduğunu bilmeyen bir adama yüklenen ağır bir kaderin, sessizce atılan ilk düğümüydü bu. "

Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?