"Even if my heart won't ever be next to you, I still want to stay by your side." Ang pinakamahirap na uri ng love ay yung uri na alam mong kailan man hindi magkakaroon ng katugon, pero mahirap pigilan. Keith is my best friend. Simula noong anim na taong gulang palang kami, kami na ang magkasama. Kaya sa buhay ko, napakalaki ng existence niya doon. And he's the subject of my affection. Sure, cliché na siya at masasabi mong gasgas na. Marami na akong nabasang ganyan. Iyong mga friends to lovers na istorya. Ang masasabi ko, lucky them. Because in reality, this is really hard. To be in the sidelines, watching him to fall in love with someone else.

Kung feeling mo parang ang bigat ng mundo at parang gusto mo nang sumuko, pause ka muna. Buksan mo 'tong libro at basahin kahit saglit. Sinulat ko 'to hindi lang para sa iba, kundi para rin sa sarili ko-para ipaalala sa akin kung paano humawak kay Lord sa gitna ng mga bagyo ng buhay. Alam ko kasi kung gaano kahirap ang mga spiritual battles na 'to. Minsan, parang wala nang pag-asa, parang wala nang sagot. Pero natutunan ko na kahit gaano kalakas ang bagyo, mas malakas si God. He is always with us, guiding, strengthening, and reminding us that we are never alone. Kaya kapit lang, laban lang, at sama-sama tayong magpatuloy!