"Canın acımayacak sadece beni hatırla diye küçük bir iz bırakacağım " diyerek sırtına küçük bir öpücük kondurup dudaklarımı uzun süre sırtından ayırmadım... 11.03.2021 - - - Bütün hakları bana aittir çalınması veya kopyalanması durumunda gerekeni yapılacaktır. (Kitap kapağı dahil) *İlk kitabım hatalar fazla olabilir*

Esra Çelik 15 yaşında ve öz sandığı ailesinden psikolojik şiddet gören bir genç kız. Bir anda hastalanıp hem o evden hemde o baskıdan kurtuluyor Yusuf Demirhan 4 abisi 1 ikizi ve 1 kardeşi var. Ailedeki tek kızdan yani ikizinden herkes gibi Yusuf'ta psikolojik şiddet görüyor. Annesi ve babası engelleyemiyor. Lodos Demirhan; Özel Demirhan Hastanesinde hem doktor hemde hastanenin babasından sonraki sahibi. Kız kardeşine olan sinirinden kendini hastane işlerine veren hatta kardeşi gidene kadar hastanede sabahlayan 28 yaşındaki bir doktor Esra hasta olduğunu öğrendiğinde hep 18 yaşından sonrası için hayalini kurduğu Özgür hayata ulaşamayacağını duyunca kısa süreliğine umutsuzluğa kapılsada özgürlüğün hayalini kurup tutunuyor tekrardan hayata. 08/07/2021 kanserde 1. Sırada

17 yıl boyunca aile kavramından uzak bir kız, Yıllar sonra gerçek ailesine kavuşursa ne olur? KARIŞAN BEBEKLER KİTABIDIR. && Tüm hakları saklıdır .Kitabımdan çalıntı olursa gereken yapılacaktır. Yayım tarihi : 03.06.2021 Beğenerek ve severek okumanız dileğiyle, Yağmur C.

Diğerleri ona hüzünle bakarken Semih kardeşinin duyacağından emin olduğu bir ses tonuyla sadece onun ve belki de Mira'nın bildiği bir şarkıyı mırıldanmaya başladı. Kızın gidişini de durduran buydu ya zaten. Mira'nın durduğunu gören aile bir Semih'e bir de kıza bakıyorlardı. Gözünden akan yaşlarla Semih abisine doğru döndü kız. Yaşlı gözlerini onun gibi dolmuş gözlere dikti. "Sen?" dedi ama devamını getirememişti. Bu bir kelime bile Semih'i mutlu etmeye yetmişti. Dolan gözlerine tezatla yüzüne büyük bir gülümseme kondurup. "Hatırlıyorsun?" dedi. Mira buna sadece olumlu anlamda kafasını sallayarak cevap verebilmişti. Devamı hikayenin içinde... Hoşgeldin OKURKUŞ Kurgusu Tamamen Kendime Ait Olup Kopyalanması Ve Başka Platformlarda İznim Dahili Dışında Yayınlanması Suçtur. Böyle Bir Durumla Karşılaşırsam Gerekli İşlemleri Yapmaktan Gocunmam. Tüm Hakları Saklıdır. Acıcık Küfür İçeriyor Olabilir. Cinsellik İçermez.

''Barlas Poyrazoğlu '' Siyahın nasıl daha siyah ve nasıl daha çekici olabileceğini varlığıyla kanıtlayan, güçlü, asi ve sert bir adam. ''Beyza Güçlü'' Soyadının aksine o kadar da güçlü olamayan, giydiği forma gibi bembeyaz saf ve masum olan, buna rağmen siyahın içindeki yalnızlık ve karanlıkta kaybolan, gittikçede siyaha bulanan bir kız. Peki onları bir araya getirecek olan şey bir tesadüf müydü, yoksa kaderin büyük bir cilvesi mi? Kimse bunu bilmiyordu. Ta ki zamanla ortaya çıkana kadar...

28.04.2021 Tamı tamına 14 yıl önce hayat yüzüme tükürmüşken, tırın altında kalmış ruhum bambaşka insanların evine misafirlik ediyor: Gerçek Ailemin... Bedenimdeki ve ruhumdaki acıları kapatmaya çalışırken yeni hayatıma attığım adımlarda bana destek olmak ister misin? Ben Yaprak. Hayatın yüzüne 'hıkpuh' diye tükürdüğü bir kız. Hadi gel tanı beni. #1 aile(05.05.2021) #1 İzmir (06.05.2021) #1 kuzen (20.05.2021) #1 gerçekailem (20.05.2021) #1 baba (10.06.2021) #1 ikiz (13.06.2021) #1 domates (17.06.2021) #1 karışıklık (24.06.2021) #1 abimler (24.06.2021)

[ Wattys2020 Hayran Kurgu Kazananı ] ✯ "Gitmeme izin ver," diye fısıldadı güçlükle göz yaşları içerisindeki bedene, onu, elini bırakması için ikna etmeye çalışıyordu. "İyi olacağız, sorun yok." ✯ "Seni korumak için ne gerekirse gereksin, yapacağım, prensesim. Ben, sen olmadan ışığımı, umudumu kaybederim." ⭑ "Benim küçük Astrea'm," diyerek gülümsedi beyazlar içindeki kadına. "Çok, çok güzelsin." ⭑ Elindeki kırmızı gülleri koklarken, göz yaşlarını akıttı sessizce. Denizin kıyısında, ayın yükselmekte olduğu gecenin güzelliği eşliğinde, ayakları altındaki kumu hissederken, derince nefes alarak, gülleri denizin uçsuz bucaksız sularına bıraktı. Ufak bedenini kumların üzerine teslim ederken, başını önüne eğerek hıçkırdı, "Özür dilerim." Ayın bembeyaz ve temiz ışığı etrafını sararken, başını kaldırıp derince nefes aldı. Tekrar hıçkırmaya başlarken, denizin, dalgaların, rüzgarın ve ay ışığının onu sarmaladığını hissetti. "Eğer ölürsem, lütfen ağlama," diye fısıldadı kumsaldaki tüm tanelere. "Sadece gökyüzüne bak ve 'hoşça kal' de." Teselli cümleleri her daim işe yarar mıydı birinin yokluğunu örtebilmek için? En son söylenmiş güzel sözler, akıllarda nasıl bir iz bırakırdı?

Ben kilometrelerin yok sayıldığı aşklara inanmazdım. Kimse canlı kanlı görmediği bir insana 'Seni seviyorum' diyemezdi. Ve tükürdüğünü yalamayı seven ben, yine yanılmıştım. Yazılma tarihi 22 Nisan 2019 - 26 Eylül 2019 25.05&13.08&10.10.2019&24.11.20 Mizah #1 10.06.2019&01.05.2020 Texting #1 08.08&04.10.2019&25.11.2020 Romantizm #1 © Hikayenin tüm hakları saklıdır. ©

Ağazımdan kaçan hıçkırıkla biraz daha yaklaştım uçuruma. Arkamdan seslenildiğini duyuyordum ama tepki veremiyordum. Şu an odaklandığım tek şey vardı. O da şuan atlamak üzere ucunda durduğum uçurum... " NAZ! " Yekta'nın melodik sesi kulaklarımı doldurdu.Sanki çaresizdi yani ben öyle hissediyordum. " Yapma!" Ne güzel bağırmıştı yapma diye ama buna sebep o değilmiydi. Ne diye vaz geçirmeye çalışıyordu ki. Ne diye bu durumda olmamın sebebi o değilmiş gibi davranıyordu. " Seni Seviyorum! " " Lütfen." " Yapma!" Bana yalvarıyordu. Yekta Gürhan bana yalvarıyordu. Peki ya neden ? Ne için? Vicdan azabımı? Amacı vicdanını susturmakmı? Gözlerimi kapattım ve zaten ucunda olduğum uçuruma daha çok yaklaştım. Hayatımın sonuna gelmiştim. Ve bu kesinlikle onun yüzündendi. Bana yaşattığı o büyülü anlardan sonra son son kez ona baktım. Onu seviyordum..Onu hala çok seviyordum. Bana pişman bakan gözlerinden gözlerimi çektim ve bağırdım "BEN SENİ ÇOK SEVDİM!" *** -Yekta GÜRHAN -Naz DEMİR ▶Küfür içerir! Kapak tasarım :nefsi_terbiye

Not! Kitabın ilk bölümleri final olduktan sonra düzenlenecektir. [Kitabın Şarkısı : Lana Del Rey - Dark Paradise.] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! ❄ Sonsuz bir gecenin göğsünde Ay ince bir bıçak gibi asılıyordu. Adımları arkasında kan izleri bırakan kara kürklü bir kurt uçuruma doğru adımlıyor, bilincini kaybetmemek için acısına tutunuyordu. Uçurumun başına geldiğinde gözlerinde sönmeye yüz tutmuş ışık ölüm kokuyordu. Toprağı kızıla boyayan kanı tüylerinin arasından akmaya devam ederken bir anda olduğu yere çökerek, yığıldı. Hızla aldığı nefesler ciğerlerine kendi kanının kokusunu dolduruyordu. Yine o eksiklik duygusu ruhunu sardığında... ölmek istemişti. Geriye kalan son gücünü toplayarak başını Ay'a doğru kaldırıp peş peşe uludu ta ki içinde ki boşluğun sahibi çağrısını duyana kadar. "Mühür seni bana getirdi." ❄