Küçük adam kimseye yakalanmadan kötünün inine doğru ilerledi. Ona yeryüzündeki hiçbir şey engel olamadı. Ve o masumiyet kendini kötünün kollarına bıraktı. Küçük elleri arasındaki kutuyu açıp taşı ona uzattı. Zaman akmayı bıraktı. Küçük adam masumca kötüye baktı. Kötü gülümsedi. En kötü olanınınsa haykırışı tüm diyarı kapladı. O gün tarih yeniden yazıldı. Güç taraf değiştirdi. Dengeler bozuldu. Dengeleri yeniden kuracak olansa geriye dönmek üzere şimdilik gitti. Geriye büyük bir yıkım, korkuyla kaplı kalpler, asırlar gibi geçecek olan günler kaldı. Ve o gün ilk bölünme yaşandı. Birileri düzene baş kaldırdı. İktidara karşı geldi. Her şey tarihin tozlu sayfalarına bir bir yazıldı. Birgün yeniden ortaya çıkmak üzere şimdilik rafların en ücra köşesine kaldırıldı Dengeleri yeniden kuracak olan bu diyara tekrar adımını atana kadar her şey hiç olmadığı kadar kötü olacaktı.

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

Günahlarım peşimde sürüklenen bir gölge gibiydi. Hem bir o kadar hayalet, hemde acı verecek kadar gerçekti. Kalbimin ritmi hızlanırken, nefesimin gittikçe tükendiğini hissettim. Kana bulanan beyaz elbisem benim günahlarımın bedeliydi. Bu elbise benim yüzümden kirliydi, masumluğunu kaybetmişti. Kendi renginden vazgeçirilip şeytanın rengine bürünmüştü. Koştum. Şeytan hala peşimdeydi. Korktum. Şeytan buna güldü sinsice. Korktuğumda bana sarılmasını, ağladığımda beni avutmasını istediğim kadın benim hem annem hem şeytanımdı. Ve ben onu öldürmüştüm ama sanrısı hala peşimi bırakmıyordu. Şeytanın sesi kesildi. Ortam bir süre kendini sakinliğe emanet etti. Ama bu sakinlik hiç normal değildi. ❉ Tüm hakları saklıdır® Kapak tasarım: Lavender_odor

Onunla aynı yaranın kanamasıydık. Geçmiş bizim kalpteki yaramızdı, ve ben onunla aynı yaranın en orta yerinden kanıyordum. En acısı da, onu seviyordum. * Başlangıç: 19 Temmuz 2020.

Biz; ortak duyguların hamalları, cepsiz beyaz kefenleri zihnimize dolamışlar, en hadsiz demircilerin örslerinde dövülmüş sevenleriz... Çağın insanına dair; kendi hissiyatına tercüman ve dert ortağı arayanlar buyursunlar.

Babasının ölümüyle birlikte hayattan gelecek her şeyi boş vermiş genç kız, annesinin ve üvey babasının zoruyla tüm yazını çürütmek üzere, hiç tanımadığı bir şehre, tanımadığı bir eve, tanımadığı insanların arasına gönderilir. Buradaki hiçbir şeyin kendi karanlığına ışık tutamayacağından eminken tıpkı kendisi kadar aydınlıktan korkan bir adam tanır ve işte o zaman onun gecelerinin peşine düşer. Onların hikayesi bu siyahın mavisinde başlıyor. # Ne zifiri karanlık, siyah; ne apaydınlık, günü doğmuş bir beyaz. Gece şimdi sen gibi. Gece mavi. #1 FANTASTIK

İki dudağının arasında bir şarkı mırıldanıyor, mırıldandığı şarkı karanlık geceye karışıyordu. Sanki mırıldanmalar Şeytanın dudaklarından dökülüp benim içime işliyordu. Kulaklarımda çınlıyordu her bir kelime. Ölümü yakından hissediyordum. Mırıldanmalar artıp yerini net sözcüklere bıraktığında üzerimdeki ölüm örtüsünün üzerine o kelimeler yazıldı. "Beni uyandırdın, beni boğuyorsun Ve ben dudaklarına hızlı bir veda öpücüğü bıraktım " Ben Şeytanı uyandırmıştım. Ölümümü kendi ellerimle hazırlamıştım. Onu boğuyor muydum bilmiyorum ama kendimi boğduğum bir gerçekti. İçimdeki dünya, renklerini siyaha teslim etmiş, gökkuşağı yerini fırtınaya bırakmıştı. Karanlık, kalın duvarın arkasındaki dünyanın bariyerini geçmişti. Siyah beyazı, kötülük iyiliği, karanlık aydınlığı ve ateş suyu öpmüştü o gece. Dudaklarıma bıraktığı zehir beni yakıp kül etmişti. Ancak bir daha küllerimden doğamayacaktım. Şeytanın gücü içimdeki son umut kırıntılarını da almış, iki parmağının arasında ezerek etrafa saçmıştı ve ben artık onları toplayamazdım. Son kez çığlık atmayı denedi içimdeki kız çocuğu. Son kez acısını duyurmak istedi dış dünyaya ama yapacak gücü kendinde bulamadı ve o gece yine her zaman olduğu gibi Şeytana sığındı.