"Hüzn-ü Baran ne demek? Öyle kaydetmişsin beni." Elimdeki telefonu bırakıp ona döndüm. Telefonunu kaybettiği için onu çaldırmamı istemesi bayağı uzun zamandır merak ettiğim sorunun cevaplanmasını sağlamıştı: 'Beni ne diye kaydetti?' Şu an cevabımı almıştım ama anlamını bilmiyordum. Telefonu elimden alırken gözlerimin içine baktı. Gözünü bir an bile kırpmıyordu. Dudağının sol tarafı havaya kalkarken cevap verdi. "Yüreğe dokunan yağmur tanesi." Gözlerinde takılı kalırken kalp atışlarımın dışarıdan duyulduğuna yemin edebilirdim. Benim bir şey dememe fırsat vermeden devam etti. Zaten bir şey diyebilecek bir durumda da değildim. "Yüreğime dokunan ilk yağmur tanesisin sen. Ve ben o yağmurda sırılsıklam olmak istiyorum."

Okulun "playboyu" ve okulun tek kapalı kızı. Lise de başlayıp hayatlarının bir çok yerinde yollarının kesiştiği bu ikilinin yaşadığı maceraları ele alan bir kurgu. Kapalı olduğu için zorluk çeken kız. Kızın ailesine tamamem zıt görüşe sahip bir ailede büyüyen bir erkek. Düşününce zıt karakterlerin bir araya gelmesi zor değil mi? Zor ama İmkansız değil... Başlangıç:20.05.2023 Bitiş:21.06.2023

Asker yareni olmak en son istediğim şeyken şimdilerde ettiğim tek duam oldu.

Siz: Saçların neden her gördüğümde bir önceki halinden kısa? Neden onlara dokunuyorsun? Siz: Sürekli bu 'neden' sorularını kendime sormaktan bıktım artık. Siz: Senden banane! Siz: Neden gülmüyorsun, neden seni aşağılamalarından zevk alıyor gibi davranıyorsun? Siz: Yapma artık. Gerçekten öyle hissetmiyorsun eminim. Siz: Birilerinin sende kusur aramasına izin verme. Siz: Sen benim gördüğüm en kusursuz insansın. Siz: Bunu diğerleri de görmeli. Siz: İzin vermen yeterli. Narin: Sen kimsin? Narin: Ve ne hakla benimle böyle konuşursun? ..... Yayınlanma tarihi 23.09.21🤎

20. yüzyılın ilk yarısında, Büyükada'nın meşhur konaklarının birinde filizlenen gizli saklı bir aşkın hikayesi. (...) "Ne yapıyorsunuz?" "Aşekayı söküyorum." Bakışları eldivenli ellerin söktüğü uzun sarmaşıklara yöneldi. "Fakat çok güzel görünmüyorlar mı?" diye sordu merakla. "Ne zararı var ki?" "Olmaz mı?" dedi adam abartılı bir tavırla. Müteakiben kovası dolunca alıp iki metre ötedeki bir diğer ağacın dibine geçti, Hülya da onu takip etmişti. "Güzelliğe aldanmamak gerek hanımefendi, güzellik yanıltıcıdır." "Doğru." diye onayladı onu genç kız dalgınca. "Aldanmamak gerek." "Bu sarmaşıklar ağaçların gövdelerine usulca dolanır. Pek de güzel dururlar ha. Lâkin bir bakarsınız mendeburlar iliğini kemiğini kurutmuş koskocaman çınarın. Geriye kof bir kabuktan ötesini de bırakmamış, her bir nimeti kendisine almış."

Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!