اگه برم دلت نمیسوزه؟ دلت واسه منی که اینقدر تو رو میخواستم نمیسوزه؟ واسه شب هایی که بی تو میگذرونم؟ واسه چانیولی که همیشه یه جای قلبش برای عشقی که ردش کرد تیر میکشه؟ اگه من بدون داشتنت بمیرم... دلت نمیسوزه کیونگسو؟

-بعد شام معمولی سوممون دیگه قرار نیست یهویی فرار کنی. قبل اینکه از باشگاه بری باید یه خداحافظی گرم باهام داشته باشی. ایموجی ای که داشت از گرما عرق میریخت رو اضافه کرد و ریز ریز خندید. - میدونی بوسیدن حدود۸ تا ۱۰ کالری توی دقیقه میسوزونه. ایموجی شیطانی بنفش در حال لبخند زدن رو بعد تموم شدن جمله ش گذاشت. -لازم نیست خجالت بکشی...فقط جهت اطلاعات عمومی گفتم. بیشتر و بلند تر خندید و پیام رو ارسال کرد و از اتاق بیرون رفت.

یه جرعه از قهوه توی لیوان خورد و لیوان رو کنارش روی میز گذاشت. زیپ کوله اش رو باز کرد و یه جعبه از توش بیرون آورد. امیدوار بودم یه هدیه دیگه نباشه. خودش روبان جعبه رو باز کرد و سرش و هم برداشت و جعبه رو جلوی من گذاشت. نگاهی به ساعت مشکی توش انداختم. نفسم و آروم فوت کردم بیرون،نگاهم و بالا آوردم و به چشمای شیطونش که با ذوق داشتن منو میپاییدن دادم.

Au début, tu étais ma paix. Un souffle calme dans ma tempête. Et sans le savoir, tu es devenu mon remède. Celui qui guérit ce que personne ne voit. Celui qui répare mon âme sans poser de questions. Mon remède, mon refuge, mon tout.

Blind ? Maybe!! /کورکورانه؟ شاید!! • کاپل‌ها: بکچن/چانسو/سولی • • ژانر: دیستوپیا/سروایوال/جنایی/انگست/ خشونت/ • • زبان: فارسی• - برای یک سری خاص از مجرمین، هیچ زندانی، "مجازات" کافی‌ای نیست و هیچ محلی، نمی‌تونه از پسشون بربیاد. برخی مجرمین، هرجایی که برن همراه خودشون کثافت و فساد رو به اونجا می‌برن. جزیره "اورکِس"، به معنای دنیای زیرین، و‌ جهنم، بهترین اسم برای توصیف این برزخ مجرمینه. مجرمانی به اورکس تبعید می‌شن که حکم مرگ براشون حتمیه. روانی‌های مریضی که حتی مرگ و اعدام پاسخگویی جنایاتشون نیست. اونا به این دخمه خونین میان، تا سرحد مرگ مبارزه‌ی بدون استراحت می‌کنن، با چنگ و دندون جونشون رو حفظ می‌کنن و هرلحظه از ترس مرگ، آرزو می‌کنن کاش اعدام شده بودن. اورکس همون مجازات‌گریه که از مرگ هم بدتره. اما آیا هرکسی که پا به جهنم می‌گذاره، واقعا گناهکاره...؟! -

چقدر دلش واسه تماشا کردن خوابیدن کیونگسو تنگ شده بود. وقتایی که حرف زدن رو ادامه می دادن تا جایی که اول کلمه ها کش می اومد و بعد تیکه تیکه میشد و یهو سکوت همه جا رو می گرفت.

Are you lost?

ONESHOT

یه حس آشنا داشت،حسی که وقت خواب بهش دست میداد. نگاهش رو از کیونگسو گرفت،سرش رو پایین انداخت و به پاهاش نگاه کرد. همه چیز عادی بود به جز گرمای پیش رونده ای که حالا تا سینه ش رسیده بود. -معذرت میخوام...بیا در موردش حرف بزنیم....قول میدم این بار کاملا بهت گوش کنم.

داستان کوتاه پری کوچولو و چانغولی👀