#221bpowroty Wydarzenia po czwartym sezonie. Piszę to właściwie dla siebie, bo choć skończyłam oglądać Sherlocka już dawno, zakończenie nie daje mi spokoju. I believe in johnlock, nawet, a przede wszystkim po trudnych chwilach z ostatniego sezonu. Pewnie będzie dużo miłości, ale dokładnie nie wiem, co przyjdzie mi do głowy. Rozdziały są bardzo krótkie, bo staram się każdą scenę, fragment pisać w osobnym. Pojawia się kilka jednego dnia.

It was a normal day for Izaya. He teased Shizuo. He is chased by Shizuo. He argues with Shizuo. And as always, he walks into the darkest of places. It was a perfectly normal day for Izaya.... It was supposed to be a normal day. It wasn't supposed to happen. Perhaps it was karma for all that Izaya had done. However, he didn't want to drag Shizuo into it. Izaya was well aware of his situation. He was well aware of his duties and responsibilities. He will end it once and for all. A short story of Izaya's dedication. Please tell me if there are any mistakes and tell me your preferences. I will respect your advice. I DO NOT OWN DURARARA

/Opowiadanie można znaleźć również na blogu https://moje-opowiadania-yaoi-i-nie-tylko.blogspot.de/ /

Czyli teorie spiskowe fanów na temat postaci z cudownego (jak nie oglądałeś/aś to nadrabiaj, bo warto) anime Hunter x Hunter, tłumaczone z internetu lub wymyślone przeze mnie. Niektóre mogą być skrajnie głupie, ostrzegam.

Tracąc kontrolę, tracimy resztki człowieczeństwa. Musimy ponieść konsekwencje własnych błędów. Poznanie prawdy nie przyniesie wybawienia.

,,Wiersze" mojego autorstwa dla JongHyun'a W ten sposób chcę mu podziękować, wyżalić się i powiedzieć wszystko inne...

Chcę tylko zaznaczyć, że pisząc i publikując tą opowieść nie miałam nadziei na pozyskanie jakichkolwiek korzyści. Nie chcę również wykorzystywać faktu śmierci do pozyskania wyświetleń.

Każdy ma jakiś sekret. Bywają różne, ale czy uda się nam długo ukrywać jak bardzo cierpimy w środku? Staramy się ukryć tą słaba stronę i pokazać światu, że jesteśmy silni. Uda się zażartować z własnego bólu? A co kiedy śmiejesz się i potrawisz zachować kamienna twarz, płacząc w duszy w tym samym czasie. Jak długo będziesz ukrywał co czujesz przed całym światem? A co jeśli jednak wołasz o pomoc, jednak nikt tego nie dostrzega? Jak długo będziesz zasypiał płacząc? Jak długo wytrzymasz..? ~Opowieść z racji 2 rocznicy śmierci Jonghyuna.~

18.12.2017 r. Dzień koszmaru wszystkich Shawols, fanów jednego z najbardziej znanych, południowokoreańskich zespołów na świecie - SHINee. Dzień naszej rozpaczy. Dzień, którego nie zapomnimy do końca życia. Dzień, który podświadomie przeklinamy. Dzień, w którym niebo odzyskało swojego anioła. Dzień odejścia wokalisty, Kim Jonghyuna, z tego świata. ♢ To będzie mój osobisty pamiętnik. Nie stworzyłam go dla polubień, nie potrzebuję ich. Po prostu czuję, że muszę wylać gdzieś choć trochę emocji, napisać kilka słów. Jonghyun był osobą, którą podziwiałam i szanowałam. Nadal tak jest. Chcę się jakoś uporać z jego stratą i bólem, jaki przyniósł ten grudniowy poniedziałek. Na swój sposób. Mam nadzieję, że mnie zrozumiecie. Może ktoś z Was, z Shawols, również czuje potrzebę wygadania się - zachęcam do pisania. W komentarzach - lub nawet prywatnie - wylejcie to, co Wam ciąży na sercu. Nie ukrywajcie tego. Nie duście w sobie. Jeśli potrzebujecie pomocy i wsparcia - jestem tu i czekam. "Kiedy płyną łzy, pozwól im na to." - Kim Jonghyun

|Zakończone| Często, aby coś docenić, trzeba to stracić