Anonim: Bana, seni ne kadar seviyorum diye sorsalar; "nar" kadar derim... Dışımda bir ben görünürüm, içimden binlerce "sen" dökülür... (Küfür içerir)

hobitopia (isim): Sadece Jung Hoseok ile baş başa kaldığımız bir dünya.

Oyun alanının prensi sensin, Ama asla beni ağlarken yakalayamayacaksın. to ;; @-PeterPan

"Ve bu gecede kalbimde seninle uyuyacağım."

Gülüşün benim en büyük sorunsalımdı.

1. kural kesinlikle deneklere aşık olmak yasaktı, peki ama Hoseok bu kurula ne kadar uyacaktı?

"Zamanında gelmen gereken yere gecikmeyi nasıl başarabilirsin?" Gülümsedi. "Ama babanın neden seni düşük rütbeli bir işe koyduğunu anlıyorum. Acınası bir çalışansın." "Sadece bir kere karşılaştık ve siz tam bir-" Diyeceğim şeyin sonradan farkına vardım ve sustum. Hoseok bana gülümsedi. "Küçük asistan, o minik ağzından çıkanlara dikkat etmelisin. Babanın, sevgili kızı hakkında kötü bir bilgi almasını istemezsin, değil mi?" Dişlerimi sıktım. "Evet." "İyi kız." Kıkırdadı. ***Tüm hakları BaeTaeLay'e aittir.*** All rights belong to owner of that story, BaeTaeLay. ***Çeviridir.***

İnsan, mutluluğu nerede bulacağını gerçekten bilemezmiş. Belki bir kafede, belki bir gece kulübünde, belki bir kütüphane de. O insanın nerede karşına çıkacağı belli değilmiş. Ben ise mutluluğumu, sevincimi, hayallerimi, güneşimi,,, umudumu... Bu varlığından habersiz olduğum, ve benim için yeni bir başlangıç olduğunu fark etmediğim yerde buldum. Geri dönmem için yapmam gereken o şartı gerçekleştirecek kadar seviyor muyum yalnızlığından boğulduğum hayatımı? Peki ya geri dönmeyi reddedersem? Sadece burada, onunla birlikte kalsam, olmaz mı?

Bana yardım et umudum. Lütfen... 'Letters To BTS' serisinin üçüncü kitabıdır.

"Merhaba, Hoseok-ah."