Yetişkin okurlar içindir. "Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael'in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı. 'Vaeloria'nın buzdan prensesi,' diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. 'Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak...' Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."

Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşındaki Lidya hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın."

Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız doğru yerdesiniz. Sizden istediğim ana karakter olan kız ile empati kurmanız. Babasına olan düşkünlüğünü anlamanız. Bu kitapta önyargılı abiler yok, karışan bebekler yok. Alışılmış klasik abilerim hikayesi değildir. Dikkat! Bu kitabı okurken neden benim abim yok diye dert yanabilirsiniz :) "Onu istemiyorum." Nefret dolu bakışları bendeyken babamdan uzaklaştı. "Benim kızım değil o!" dedi ve üstüme atılmak için hamle yaptı. Fevri bir hareketle geriye kaçarken hemşirelerden biri annemin koluna enjektör sapladı. Sakinleştirici olduğunu tahmin ettiğim sıvı bedenine girdi, hareketleri yavaşça kesilirken hala sayıklıyordu. "Gerçekleri söyle ona Yılmaz." dedi uykuya dalmadan hemen önce. "Öz ailesini bulsun." Beni bitirecek kelimeler dudaklarından döküldü. Annem odaya alınırken babam da peşinden gitti. Bedenim titredi, vücudumu soğukluk kapladı. Bir insan narkozluyken asla yalan söyleyemezdi. Başlangıç: 12 Haziran 2022

+90543***: Yavrum +90543***: Bu yaşa gelmişsin kimse sana kavga eden iki kişinin arasına girmemen gerektiğini öğretmedi mi? başlangıç tarihi: 17.11.2025

Sedef: Allah yamultmuş zaten seni, bir de ben dokunmayayım Demir: Dikkat et de Allah'ın yamulttuğu bu kişiyle konuşurken sen yamulma Demir: Sonra çok ağlarsın

Arkadaşımın abisine aşık olmak yapacağım en büyük saçmalıktı ama bazen işler bizim isteğimiz dışında gerçekleşebiliyordu. Serhat; Anlamıyorsun kızıl Serhat; Görmüyorsun da Gamze; Neyi Serhat? Gamze; Gizemli gizemli konuşmak yerine söyle direkt Serhat; Seni sevdiğimi Serhat; Anlamadın mı hiç? 25.11.2023🤍 #1 arkadaşımınabisi 05.12.2023 #1 kısahikaye 18.12.2023 #2 aksiyon 24.12.2023 #2 mahalle 27.12.2023

Ela: Ruh hastası mısın sen, ne diye kafa atıyorsun çocuğa ? Alef: Ruhu'na hasta olduğum doğru Alef: ve o it çok fena asabımı bozdu Ela yazıyor Görüldü Alef: Sana ne demiştim kaçak ? Alef: Sen bana bir adım atsan ben sana bir nefes uzaktayım

0535#: Düşünüyorum da, 0535#: Acaba dün okul çıkışı sigara içtiğini babana söylesem mi? Çağla: Ne? Çağla: Kimsin lan sen? 0535#: Merhaba Çağla'cığım. 0535#: Ben babanın sağ kolu. 🐈 10.05.22 - 22.08.23

Gerçek Ailem ve Asker Kurgusudur. . Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Sanıldığı gibi bir büyücü değilim, bir aşçı da. Aslında sadece kimliğini gizleyen kraliyet ailesi üyelerinden biriyim. Eskiden böyle sorunlarım olmazdı, kalbimi her defasında tepetaklak eden o Rultam Prensiyle tanışmasam muhtemelen böyle bir şeye ihtiyaç da duymayacaktım. Sert bir adamdı, çehresi de kendisi gibi sert hatlarla çevrelenmişti ve muhtemeldir ki benden nefret ediyordu. Evleneceği prensesi ararken benden yardım istediğinde bunu kabul etmek zorunda kalmıştım ve her gece onu ayrı bir prensesle görmek kalbimi neden bilmiyorum, biraz acıtmıştı. Beni bir aşçı zannediyordu, beni sevmesi için esasında hiçbir sebep bulunmuyordu. Kayda değer hiçbir meziyetim, dikkat çekici hiçbir özelliğim yoktu. Hayal dünyamda ona yer vermem bile bir aptallıktı ama bir türlü kendime söz geçiremiyordum. Belki de artık kimliğimi açıklama vaktim gelmişti. 09.08.25 | 2. #tarihikurgu 04.09.25 | 1. #hayrankurgu