(Tamamlandı.) 05****: Benim gibi bir kızın mesajları nasıl fark edilmez? 05****: Çok şey kaçırıyorsun, Cem Atay. 05****: Haberin olsun. 05****: Güzelim, 05****: Resim yeteneğim var, 05****: Allah vergisi dahiliğimden zaten bahsetmiyorum. 05****: Bir de, 05****: Biraz müneccimliğim de var. 05****: Mesela şu an görüyorum, 05****: Sen bana sarılıyorsun, 05****: Çocuklarımız da bana sarılıyor. 05****: Ne bekliyordun, 05****: Sana mı sarılacaklardı? 05****: Ben doğurdum onları. Papatya'nın Çağrı'sı kitabındaki Cem Atay'ın hikayesidir. Çiçekli Aşklar serisinin ikinci kitabıdır. Serideki bütün kitaplardan bağımsız okunabilir. Eminim hepiniz biliyorsunuzdur ama yine de söylemek istiyorum, bu kitapta yaşananlar ve kitaptaki karakterler tamamen hayal ürünü. Karakterlerin yerine koyduğum fotoğraflar da aklımda canlandırdığın görüntülere benzeyen ve kitaptaki hiçbir karakterle bir bağı olmayan insanlar, çoğu ünlüler zaten, eminim biliyorsunuzdur. Üzerine basarak söylüyorum, olay akışıyla vs. hiçbir alakaları yok. Sadece aklınızda karakterler daha iyi canlanabilsin diye koyduğum temsili fotoğraflar.

anonimke: Tamam öyle olabilir ama yine de duygusal biriyim ben. ervalydiacetin: Olabilirsin, ben olamazsın mı dedim? anonimke: Ona göre davransana o zaman aq. *** 08.03.2021 kısa hikaye #19

•texting, tamamlandı. Bilinmeyen Numara: Seni seviyorum. Çınar: Siktir! Çınar adlı kişiye artık mesaj gönderemezsiniz!

+ Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, masalların gerçek olduğu zamanlarda, büyük sarayda güzeller güzeli bir prenses yaşarmış. Görenlerin dönüp bir değil defalarca kez baktığı güzelliğe sahipmiş. Sindirella, Pamuk prenses, Rapunzel ve daha nice prensesleri gölgede bırakırmış. Peşindeki erkekler el ele tutuşunca dünyanın etrafında bir çember oluştururmuşlar. Ama o sadece bir kişiyi beklemiş; uyuyan güzelin de koca niyetine kopya çektiği beyaz atlı prensi. Ve bir gün çıka gelmiş beklenen prens. Almış prensesini ve bir ömür mutlu yaşamışlar. - Saçmalamaz mısın lütfen?! + Ne? - Yok sinsirellaymış, piremsesmiş, beyaz inekli prensmiş, uyuyan cadalozmuş. Neyin kafasını yaşıyorsun? + Niye ya? Hikayeyi anlatıyorum işte. -Bu nasıl hikaye be? Ayrıca hikayende erkekler neden el ele tutuşuyor? + Orasını çok da şey etme sen de -Hikaye öyle değil. +Nasıl peki? -Öncelikle prenses dediğin kişi sabah akşam derslere söven sıradan lise son sınıf öğrencisinden başka birisi değil. Sarayda felan da yaşamıyor. Şimdiki devirde sarayda yaşayan mı kaldı? İngiltere kraliçesi Elizabeth mi bu? Bildiğimiz klassik orta gelirli bir türk ailesinin büyük kızı ve apartmanda yaşıyor. Öyle peşine yüzlerce erkek düşürecek kadar güzel değil. Ve üzülerek söylüyorum ki, beyaz atlı prens diye insanları kandırdığın kişi aslında yok. Elimizde bir adet kimliği mechul kişimiz var o kadar. + Eee bu hikayenin özelliği ne? - Nisan Alya ve + O kim? - Bizim kız işte, çakma prenses. + Hee -Kurumuş çöle aşık bir yağmur bulutunun hikayesi bu. Aşk rüzgarı bulutu savurmuş, savurmuş, savurmuş en sonunda kavuşturmuş sevdiğine. Bulutun aşk adı verdiği damlaları hayat vermiş çöle, çöl de anlam katmış bulutun varlığına. +Senin ki de amma meteorolojik hikayeymiş be -Çık git Allahın cahili + Giderim -Git +Gidiyorum -Defol!

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.