biliyorum taehyung. sen bu şehirden, bizim kenar mahalle lisemizden, benden gideli çok oldu ama ben hala seninleyim. [taekook, minific, angst değil]

choi san x jung wooyoung text+düz yazı sadece bir numara işletmek istiyorsun sonra hop ver elini amsterdam ada sahilleri. gereksiz güncelleme: bu kitap bi' ara woosan'da #1 oldu ne alaka hâlâ bilmiyorum

"İddiasız oynamam." [texting]

*Tamamlandı.* Hayatından vazgeçmiş, belki de doğduğu günden beri hiç yaşamamış bir çocuk. Pes etmekten ve vazgeçmekten delicesine nefret eden, oldukça deli bir kız. Bir daha yaşayamayacağını düşünen o çocuğun kapısını, yaşamın kendisi kadar renkli olan kız çaldığında, çocuk bir şeyi fark etmişti. İlk defa kapısı çalınıyordu ve ilk defa o kapıyı açmadan, içeri giren hiçbir şey olmamıştı. Kız, kapıyı çaldı. Geri çekildi ve yürümeye başladı, aralanan kapının ardından bir çift göz onu izliyordu. Kıza baktı, gidişini izlerken gözleri şimdiden ela gözleri aramaya başlamıştı. Nereye gittiğini bilmiyordu ama kapıyı açıp, ona doğru bir adım attığında, bir kayıp ruh için daha yerinin olmasını umdu. -Hayran Kurgu

Taehyung: Dedim ki, eğer beni seviyorsan, göz kırp. Jungkook: Hayır. Taehyung, yüzünü asar: Ama neden? Jungkook: Çünkü gözümü kırpmak ve hayatımın tek bir anını bile yüzüne bakmadan geçirmek istemiyorum.