[tamamlandı - 15.12.19] Her şey gecenin üçünde Whatsapp'dan gelen bir mesajla başladı. 055.....: *Fotoğraf. (03:00) 055.....: Şşşt yavru, hepsi senin mi? (03:00) ~ Yaşlı gözlerle izledi beni. Gözlerim, eminim ki onun güzel gözleri kadar kızarmıştı. Burnu kıpkırmızıydı, dudaklarımı burnuna bastırırken saçlarını okşadım usulca. Saçlarındaki elerimi tuttu ve avuç içimi öptü. Yeni bir hıçkırık koyverirken dudaklarımdan ne yapacağımı bilemedim. Gidiyordum ve o, avuç içlerimi öpüyordu amansızca. Gözlerime baktı uzun bir süre, dudaklarını yaladı ve birkaç küçük mırıldı çıkartı. "Gittiğin için özür dilerim, oysa ki gitmemen için her şeyi yaptığımı düşünüyordum. Yapamamışım, yalvarırım affet." Kalbim onun kamçılı sözleriyle ezilirken bu sözlerin beni kırmak için olmadığının bilincindeydim. Sakince geri çekildim ve son bir kez daha baktım kalbimi yakıp kavurtan bu adama. Çaresizdi, belki de benden bile çaresizdi. Bizi bu hâle sokan annesine küfürler ettim en derinlerden. Kendimi geçtim canım olan oğlunu, bu duruma sokabildiği için nefret ettim anneliğinden. Gözleri, hâlâ etkisi tam anlamıyla geçmemiş olan norkoz ile tekrardan kapanırken fısıldadı. "Bu bir kabus ve uyandığımda yanımda olacaksın. Biliyorum, sen beni bırakmazsın." Bıraktım, ben onu o sözlerine rağmen bıraktım. ©2018 | beatricemutsuz yirmi yedi nisan

hikaye kaldırılmıştır.

[ Tamamlandı ] Arkadaşlar kitabı çok önceden yazdığım için fazlasıyla cringe şeyler içeriyor ve hatıra olarak kalmasını istediğim için silmiyorum. Bunu varsayarak okursanız sevinirim🫶🏻 0536*******: Babam MaNga konserine radyodan çift kişilik bilet kazanmış. Akşam benimle konsere geliyorsun. Nehir Ada: Radyo diye bir şey kaldı mı? Hem sen kimsin de bana emir veriyorsun? 0536********: Eğer kim olduğumu öğrenmek istiyorsan yarın gelir ve görürsün. Saat 10da Kadıköy ******* da. 0536******* çevrimdışı. Nehir 0536******* olan numarayı Hıyar'ın Teki olarak değiştirdi. Nehir Ada çevrimdışı. gençkızedebiyatı #20 [08.07.20]🎸 konser #1 [26.08.20] kısahikaye #9 [08.09.20] gençkızedebiyatı #9 [12.09.20] gençkızedebiyatı #5 [20.09.20] kısa #1 [29.09.20] romantizm #1 [19.10.20]

Rastgele seçtiği bir numaraya attığı mesaj hayatını ne kadar değiştirebilirdi ki. Elbette bu düşünceyle atıyordu mesajı. Derdini anlatma amacıyla. Ama hiç umduğu gibi olmadı. ******** BM: Merhaba BM: Öncelikle bir konuda anlaşalım BM: Telefon sapığı falan değilim. ****** Ailesinden sıkılan ve dertlerini tanımadığı bir numaraya anlatan çocuk. Eğlenceli bir texting hikayesi. Akın ve nisa'nın eğlenceli macerası. *Her pazar yeni bölüm. Dereceler (ilk kez) Rastgele #1 - 13.10.2020 x12 Hayran kurgu #1 - 13.10.2020 Macera #1 - 16.10.2021 x2 Mizah #1 - 20.10.2020 /09.12.2020 Romantizm #1 - 01.04.2022 Mizah #2 - 10.12.2020 Mizah #3 - 08.12.2020 Genç kurgu #1 - 21.10.2020 Erkek #2 - 21.10.2020 Macera #4 - 19.12.2020 Askıya Alındı Kitabın yazımına belli bir süre ara verilmiştir. Bölümler tamamlandıktan sonra yeni bölümler eklenecektir.

Özgür: Sana aşık olmayı hiçbir zaman bitirmeyeceğim Mavi. Kapak: carnakapak

Sapık: Kıvırcık buklelerini seviyorum. Sapık: Senin aksine gerçekten saçlarını seviyorum. Sapık: Elaya çalan gözlerini. Sapık: Kaşının kenarındaki küçük beni. Sapık: Gülünce kısılan gözlerini. Sapık: Herkes senin okulda ki halini seviyor. Sapık: Ama ben öyle değilim Şafak, yeni uyandığın zaman ki halini ve o çatallaşmış sesini duymak isterdim. Sapık: Dağınık saçlarında ellerimi gezdirmek. Sapık: Gülüşünü kimse görmesin diye elimle ağzını kapatmak isterdim. Sapık: Manzaram diyorum sen olsan. Sapık: Ne sigara içerdim be!

' 16.09.19

Bilinmeyen: Seni gördüm bugün yine çok güzeldin, saçların, ellerin, vücutun, gülüşün, tarzın her şeyin, ile mükemmelsin. Her zaman olduğu gibi...Kokunu içime çekmeği o kadar çok isterim ki... Ela: Ne? ••• Ela #7 8.7.2018 Her gün yeni bölüm gelecek ❤️

O, kendi halinde yaşardı. Okuldan eve, evden antrenmanlarına giderdi. Gündüzleri normal biriydi. Sıradandı. Onu kimse merak etmezdi. Ünü için peşinde koşanlar olurdu ama onu gerçekten tanımak isteyen kimse olmazdı. Ben hariç. Ben, gündüzleri arkadaşlarıyla vakit geçirip evine dönen ya da futbolunu oynayan Cefa'yı merak etmiyordum. Ben, geceleri ortaya çıkan Cefa ile tanışmak istiyordum. Beşiktaş sahilde futbolcu olduğunu unuturcasına içtiği biralar, dinlediği Sezen Aksu şarkıları ve acısını sakladığı o sigara dallarını merak ediyordum. Çünkü biliyordum ki, asıl Cefa o'ydu. Kırgınlıkları dağ gibi büyümüş, sevdiği kadının çekip dünyanın öbür ucuna gidişini sindirmeye çalışıyordu aylardır. Dinlediği her şarkıda ona olan sevgisini haykırıyordu sanki cümle aleme ve onu dinleyen tek kişi bendim. Ben, onun Eleysa'sıydım. Beni görmüyordu. Beni duymuyordu. Ama beni okuyordu. Attığım her mesajı, yazdığım her cümleyi okuyordu. Ben, Eleysa. Aylardır her bir şarkıda daha çok ezberlediğim adamın umudu olmak için ona kendimi okutturuyorum. Ben onun ışığı olmak istiyorum. O ailesinden başka kimsenin umursamadığı kalbini huzurla dolduran olmak istiyorum. Gözlerine asla ulaşmayan o güzel gülümsemesinin gözlerine ulaşması için elimden ne gelirse yapmak istiyorum. İstemsizce gözümden düşen bir damla yaşı sildim. Onun gülüşü asla gözlerine dokunmazdı ve ben bilirdim ki, 'gülüşü gözlerine ulaşamayan bazı kırgın adamlar olurdu, evrenin en güzel gülen adamlarıydı onlar.' Duydun mu beni, Cefa? Benim için evrenin en güzel gülen adamısın. Belki bir gün, benim için de gülersin. ☁️☁️☁️ Yarem isimli hikayeden tanıdığımız Cefa Berkan'mızın hikayesidir. İlk defa bu hikayeyi görüyorsanız, Yarem'i okumasanız da olur. Aramıza hoşgeldiniz, peçetelerinizi hazırlayıp hikayemize giriş yapabilirsiniz☁