"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ve kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı çıktı: General'in kızı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulanacaktı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

"Bayraktepe 1, 112 Merkez." "112 Merkez, Bayraktepe 1 dinlemede." "Akseki mevkine doğru çıkış yapalım. Vakanız ateşli silahla yaralanma. Olay yerine yaklaştığınız anda askeri birlikler tarafından karşılanacaksınız." "Anlaşıldı. Çıkış yapıyoruz." Her insanın hayatını değiştiren bir dönüm noktası vardır. Benim hayatımın dönüm noktası ise KKM ile 112 istasyonumuza verilen bu vaka anonsu olmuştu. Bir asker, kar tanelerinin düştüğü soğuk ve toprak zemine uzanmış, bası uygulamalanmasına rağmen göğsünün altından sızan kan damlaları ile toprağa can veriyordu. Elimdeki yetişkin sırt tahtası ile en önde koşarken bir şey dikkatimi çekti. Vurulan askerin yüzü. Tanımıyordum ancak yüzü bembeyaz bir ışık tutulmuşçasına parlarken, dudaklarında eşsiz bir tebessümle semaya bakıyordu. Sanki yıllardır beklediği, aradığı huzura ermiş gibi. Sanki erişmek için çabaladığı bulutlara uzanmış gibi. Sanki... Sanki şehadet şerbetini içeceğini anlamış gibi... P. Yzb. Korhan Temur Ozanalp & Prm. Meva Yalım Yaltaray

sᴇʀɪ̇ᴅᴇɴ ʙᴀɢ̆ɪᴍsɪᴢ ᴏᴋᴜɴᴀʙɪ̇ʟɪ̇ʀ "Bana bakıcılık yapmaktan vazgeç. Ben senin bakıcılık yaptığın çocuk değilim, karınım," dediğimde sinirle bakışları tekrar beni bulmuştu. Yüzünde memnun bir gülümseme belirirken bana doğru birkaç adım attı. Aramızdaki mesafe, attığı her adımla kapanırken siyah hareli gözleriyle gözlerim kesişti. Nefeslerimiz birbirine çarparken bu yakınlık yutkunmama sebep olmuştu. Elleri kahverengi saç tutamlarıma değdiğinde kokusu içime işliyordu. Bu hiç iyi değildi; fazla yakındı. "Tekrar et," diye kısık sesle kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. Derin bir nefes çektiğimde, içime neyden bahsettiğini anlayamadım. Bedenim oldukça gerilmişti. Şu an duştan yeni çıktığı için sigara değil, ferah bir mentol kokusu vardı ve bu aklımı bulandırıyordu. Ona sigara kokusu da çok yakışıyordu, hatta sigara kokusunu yakıştırdığım tek adam karşımdaydı. Benden bir şeyler duymak istiyordu. "Neyi?" diye sorduğumda, nefesini boynumda hissedebiliyordum sıcak nefesi beni heyecanlandırıyordu. "Karım olduğunu, Devin. Tekrar et," dediğinde dumura uğradım. Benden bunu tekrar duymayı neden bu kadar çok istiyordu? "Küçük detaylara fazla takılıyorsun," dediğimde, sık sık verdiği nefesleri duyabiliyordum. "𝐵𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑜 𝑖𝑠𝑒 𝑦𝑎𝑟𝑎𝑙𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚" BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! YOK O KARAKTERE BENZİYOR YOK ŞUNUN VİBE VAR YAZMAYIN! #AGİT KARVİRAS #DEVİN KARVİRAS #KARVİRAS'IN SONBAHARI ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ... KİTAP TANITIMI YAPMAYIN... BAŞKA KİTAPLARDAN DA BAHSETMEYİN EMEĞİME SAYGISIZLIK OLUYOR ÇÜNKÜ VE YAPANI ENGELLİYORUM! ( Kitap da +18 sahneler vardır okurken ona göre okuyup yorum yapın ) ...

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

Mayda, genç yaşta yaşadığı evlilik travmasından sonra hayatını tamamen değiştirmeye karar vermişti. Geçmişini geride bırakarak, yeni bir başlangıç yapmaya hazırlanıyordu. Tunahan ise, İngiltere'den Türkiye'ye geri dönüş yaparak hayatında yeni bir sayfa açmıştı. Ancak geçmişleri onları hala peşlerinden sürüklüyordu. Ege'nin mavi sularında, tesadüflerle kesişen yolları, bu iki yaralı kalbi sürpriz bir şekilde bir araya getirmişti. Belki de bu buluşma, ikisinin de geçmişle yüzleşmesine ve acılarıyla barışmasına yardımcı olacaktı. Ve belki de, içlerinde hala var olan sevgi ve bağ, yeniden filizlenecek ve onları mutluluğa taşıyacaktı. Gökçeağaç kasabasına yerleşen ve başarılı bir Spa merkezi açarak evim diyebildiği ailesinden kalan kır evinde yaşamaya başlayan Mayda için hayat sonunda sağlam temeller üzerine kurulmuştur. Ancak geçmişi onu rahat bırakmamaya kararlıdır. Aralarındaki kıvılcımı saklamak için bildikleri tek yol kavga etmektir. Birbirlerine ne kadar uygun olduklarını fark etmesine rağmen bunu görmezden gelmeye devam eder. Ancak bir noktada aralarındaki ilişki bir anda değişir. Daha fazlasını istediklerini kabullenme vakti gelmiştir; fakat önce geçmişleriyle yüzleşmeleri gerekir. Profesyonel ve sportif bir dalgıç olan Tunahan ile Pilates ve Yoga hocası olan Mayda, birbirine zıt karakterler olarak görünse de işin aslı şaşırtıcıdır. Aralarındaki mükemmel romantizm genç kadının geçmişi yüzünden tepetaklak olur. Fakat Mayda, bu sefer kaçmayacaktır. Çünkü Tunahan da gerçek bir aşk hikayesi için onunla birlikte savaşmaya hazırdır. Kapak için @prensesari ' ye çok teşekkür ederim. Yine şahane bir kapak yaptın. Ellerine sağlık canım benim:)) 27.04.2023 Cuma günü yazmaya başladım. Yayın tarihim, 29.04.2023

"Seninle bir anlaşma yapalım mı başkan?" Kaşlarımı çattım ve ona döndüm. "Ne anlaşması?" "Sen onları ciddi bir şekilde basket oynamaya ikna et ben de.." Bekledim. Bekledim. Bekledim. "Seninle Sinan'ın arasını yapayım." Dünya durdu. Bakışlarım Onur'un gülümsemekten kısılan mavi gözlerinde kalakaldı. Sinan mı? Ben mi? Nereden biliyordu?

Herkesin bir gayesi vardı yaşamak için. Kimininki mutlu bir hayat kimininki para kimininki eğlence bu böyle uzayıp gider. _Peki hayattaki amaçları aynı ama yöntemleri farklı olan iki kişi._ _Adalet ve intikam_ Cumhuriyet Başsavcısı Aysima Akın Kendini tek bir hedefe adamış güçlü, genç ve güzel bir kadın. İntikamı ailesi için adaleti tüm dünya için hukukla sağlayacağını düşünen o kadın. Yüzbaşı Toprak Toktürk Ömrünü vatanına ve geride kalmış ailesine adamış bir görev adamı. İntikamı ailesi için adaleti ise bileğiyle sağlayacağını Kim bilir?_ #savcı kategorisinde birinci 17/05/2025 #savcı kategorisinde ikinci 03/02/2026 #bordobereli kategorisinde birinci 18/06/2025 #bayrak kategorisinde ikinci 03/02/2026 #toprak kategorisinde üçüncü 18/01/2026

İkilikler Ütopyası I ilk kelime: 11 aralık 2022 son kelime: 26 ekim 2024 *dikkat! bu bir çocukluk aşkı hikâyesi değildir* "Yoyo: Dikkat et, sağında arı var. Kendimi tutamadan sağ tarafımı kontrol ettim. Telefonuma döndüğümde homurdanıyordum. Ben: Evet, solumda da sen varsın. Ne yazdığımı gönderdikten sonra fark etmiştim. Pek garip değildi aslında. Ama sonra içinde olduğumuz sokaktan yüksek sesle Ferdi Tayfur şarkısı çalan beyaz bir araba geçti. Önce arabaya bakakaldım, sonra Yoyo'ya baktım. Kafası karışmış gibiydi ama eğlenir gibi bir hâli de vardı. Kapüşonunu çıkarmıştı, tüm yüzü görünüyordu ve sanki bugün hiç yaşanmamış gibi, sanki bugüne yeniden doğmuş gibi gülüverdi. Kendimi ona eşlik ederken buldum. Öylece, hiç utanmamış gibi. Çünkü bizim, birbirimiz üzerinde böyle etkilerimiz vardır." 21. yüzyılın ikinci onu, kimseye kendini belli edemeden geçip gitti. Cansel, bu zamanlarda sıradan bir lise öğrencisiydi, üniversite sınavına hazırlanıyor, kendindeki kusurlara alışmaya çalışıyor ve gözlerini ne zaman kapatsa yanında olacağını bildiği arkadaşı Yavuz'la lise son sınıfı atlatmaya çalışıyordu. Bir gün Yavuz'un anlamsız ısrarlarıyla ettiği çifte randevu teklifini kabul etmek zorunda kaldı. Kalbi, göz ardı edemediği heyacanını ilk sevgilisinin bakışlarında, kelimelerinde ve anlayışında yaşadı. Yine de bir eksiklik vardı. Ya da fazlalık. Siz hiç geçmişinizi yeniden yaratmak istediniz mi? Cansel istedi. Bu, onun hikâyesi.

Kabuk bağlamamış kalpler, yaralarını nefretle iyileştirmeye çalışır. Hüma'nın hayatındaki her şey mükemmel ilerliyordu. Başarılı, genç bir kızdı ve âşık olduğu adamla evlenmek üzereydi. Birbirlerine duydukları sevgi gözlerini öyle kör etmişti ki hiçbir şeyin bu mutluluklarını bozamayacaklarını düşünüyorlardı. Yaşadıkları felakete kadar. O felaket, Hüma ve Cihangir'in dönüm noktasıydı. O felaket, kalplerine aldıkları en ağır yaraydı. Ve o felaket, Hüma ile Cihangir'i ayırmakla kalmamış, onları birbirine düşman etmişti.

Kimileri denizlerin aslanı, Kimileri evladım, Kimileri Mehmetçik, Kimileri ise vatan sağolsun der. Hırçın dalgalı deniz kırmızıyı kucakladı, deniz karmen denizine dönüştü. "Yemin ederim ki Helen, değil seni yunan askerleri tüm dünya benden almaya kalksın, dalgalarımda boğarım hepsini" Dedi. Yüzbaşı boz. "Karmen denizi." dedi Yunan kırması çingene Helen. "Benim karmen denizim, yaseminlerimi sussuz bırakmayan, beni kimsesiz vatansız koymayan karmen denizim." ["𝒟𝒾𝓇𝑒𝓃𝒾𝓈̧ 𝓈𝑒𝓇𝒾𝓈𝒾 - 𝒪𝓃𝑒" ] . [Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup kurgudan ibarettir.]