Aşk bu kadar saf olabilir miydi gerçekten? Peki ya yolları kesişen iki genç bu dünyaya karşı el ele mücadele edebilir miydi? Yağmur ruhu çocuk kalmış, 21 yaşındaki sakar bir şirineydi sadece... Kıvanç ise ukalalığının altına sevecenlik gizlenmiş 24 yaşındaki bir çimen gözdü yalnızca... Kader ise bu ikisini bir araya getirmişti sadece bir anda...

Asla kimseye güvenme sözleriyle büyümüş genç bir kız ve ne olursa olsun pes etmeyen genç bir adam... İliklerine kadar hissettiği tanıdıklık hissiyle kavrulan genç bir çocuk. Aşk ve nefret birbirine karıştırılırsa ne olur ya da masum duygular tutkuyla eş tutulursa? Peki ya ölüm? Bir ağabey giderken, geride bıraktığı küçük kardeşinin hayatından neler götürebilir en fazla? *** Kitap olduğu için 2015 yılında bölümler kaldırılmıştı ancak şimdi tekrar paylaşmaya başlıyorum. Basılı bir eserdir ve her hakkı şahsıma aittir. İçeriğinden herhangi bir şeyin alınması durumunda gereği yapılacaktır.

" Rüzgar! " bana bakmıyordu. Sırtı bana dönüktü. Onunla konuşmak istiyordum ama izin vermiyordu. Bana bir yaklaşıp bir uzaklaşması bu dengesiz halleri beni deli edecekti. Bir hışımla bana döndü ve delice bakan o yemyeşil gözlerini bana dikti. "Benden uzak dur!! Sakın yaklaşma ve bana bağlanma yoksa sonuçları çok kötü olur. Ben sana göre değilim." Söylediklerinin her bir kelimesi kalbime bir hançer gibi saplanıyordu. Neydi şimdi bu ne yapmışdım ben ona yine?? Ben ona şaşkın gözlerle bakarken bana iyice yaklaştı ve arkamdaki duvara sıkıştırdı. "Anladın mı beni??" bu bakışlar beni korkudan öldürecekti. Kalbim boğazımda atıyordu. Ondan uzak durmamı nasıl bekler sevgiyi huzuru güveni onda bulmuş tatmışken nasıl uzak dururum ondan?? Beni ben yapan oyken nasıl?? "Sana diyorum Ada!! Cevap ver!! Anladın mı dedim uzak duracaksın benden!!" diye birden bağırdı. Başımı aniden kaldırıp o sinirden koyulaşmış yeşil gözlerine aynı sertlikle baktım. "Hayır!! Uzak durmayacağım" diye bağırarak cevap verdim gözlerinde şaşkınlık vardı. Benden bunu beklemiyodu aslında bende beklemiyodum. Bu cesaretin nerden geldiğini de bilmiyodum ama şundan emindim artık RÜZGAR ' SIZ ADA OLMAZ!!!!

"Ben kendimden bu kadar emin olamazken,sen bana aşık olduğunu nasıl bilebiliyorsun?"diye sorduğunda,tam gözlerinin içine baktım. "Çünkü ben hergün,gün bittiğinde sana gelmek istiyorum."