Kapak tasarımı : @uykucuruhhastasi : Burçin Arpacı @ Her hakkı saklıdır.

BÜTÜL ÇEZİKER EMRİ HİKAYESİDİR ...

Sevdiği adamdan vazgeçerek ülkesini terk eden genç bir kız... Yaptığı hatayı, onun için en değerli şeyi kaybettiğinde anlayan genç bir adam... İki aşık kalp, ama birinin diğerinden haberi yok. Lord William Campbell ve Leydi Lillianna Wilson'un kaçıp kovalamacayla başlayan aşkları yine aynı şekilde devam edecektir. Fakat Lillianna'yı sevdiğini bir türlü kabullenemeyen genç lord William, daha önce hissetmediği en büyük duygunun esiri olacaktır. 'AŞK!'

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

Canından çok sevdiği kadını bir anlık şehvete kapılıp aldatan bir adamdı Ege. Güvendiği, hayatımın aşkı dediği adamın ihanetiyle derinden sarsılan bir kadındı Adelina. İlk görüşte aşık olduğu kadını hayata döndürmeye çalışan bir adamdı Uraz. Adelina ne yapacaktı? Yıllarını verdiği adamı affedecek miydi, yoksa Uraz'ın aşkına mı sığınacaktı? Ege kendini affettirebilecek miydi? Peki ya Uraz ne olacaktı? Hayatımın kadını dediği Adelina'nın aşkını kazanabilecek miydi? En önemlisi de Adelina artık mutluluğu yakalayabilecek miydi? İşte bunu zaman gösterecekti...  

Sevdiğim ile olmayacak bi gelecek kurdum rüyamda " O 👨 Ben 👩 aşkımızın meyvesi 👶 " Ama bilemedim kara Sevdam olacagını

Bu gidişlerin ardı arkası kesilmedi baba. Dön, geç kalma ! Yüreğimi kin sarmadan, içime öfke dolanmadan dön! Küçüğüm, çabuk affederim. Dön hadi! Ben henüz büyümedim. Babasının nedensiz gidişiyle büyüyen Ronya, onun hep birgün döneceğine inandı.Her gidiş bir terkediş değildi Ronya için. Ama O yıllar sonra anlayacaktı ki bu gidiş en büyük terkedişti. "Bu hikaye hayal ürünüdür"

"Ve karar " dedi hakim . "Uzlaşmaya varilamadigi icin duruşmanın 11 gun sonraya ertelenmesine karar verildi . " Korktuğum seyde buydu iste . 4 senelik evliliğime ikinci kadın olarak devam edecektim . Devam etmek zorunda bırakılmıştım . Cunku beni ikinci kadın olmak zorunda bırakan kocam cok iyi bir oyuncuydu . Beni sevmediğini , sadece oğlunu alabilmek icin beni sevdiğini söylediğini ikimiz de biliyoduk...

"seni hep seveceğim demiştin, bende sana inanmıştım ya sevgilim. Sana öyle şeyler yapacağım ki, sende öldüğüne inanacaksın. İkinci yılımız kutlu olsun sevgilim..." "Hayatta ne yaşarsak yaşayalım, yaşamak güzel bir şeydi. En azından hikayenin sonunu öğrenmek için...."

Kapıyı çalmayayım diye düşündüm, uyuyor olabilir. Çantamda anahtarlarımı aradım. Beyaz demir kapının kilidine sokup çevirdim. Kapıyı hızla itip içeri bir adım attım ve yavaşça kapıyı kapattım. Üst katın ışıkları yanıyordu ve birkaç takırtı duyuluyordu. Herhalde uymuyordur diye düşündüm. Mantomu çıkarıp portmantoya astım ve hızlıca yukarı çıktım. Sol bölümdeki odalar karanlıktı sağ taraftaki en son odanın kapısı aralıktı ve içeriden ışık sızıyordu. İlerledim, tam kapıyı açıp içeri dalacaktım ki beni beynimden vuran ve saflığımı yüzüme çarpan o kelimeleri duydum. "Seni seviyorum, seni seviyorum bundan daha önemli hiç birşey yok! Ne Işılay ne de Emir umrumda." Artık kanımda saflık ve iyilikten tek bir kalıntı yoktu. Artık kalbim tek bir amaç için çarpıyordu; İNTİKAM.