-Yeter artık Deniz! Kendine gel! -Ben kendimdeyim, zaten. Elleri saçlarını karıştırdı. İlerideki cam şişeye bir tekme attı. - Gerçekten, ne yapıyorsun Deniz? - Oturuyorum? Beni oturduğum yerden kaldırdı ve kolumdan sıkıca tuttu. - Gözlerime bak. Sen böyle değildin. Sana ne oldu? -Ne bekliyordun Arslan? Koşup boynuna sarılmamı mı? Yoksa durmadan ismini sayıklayıp ağlamamı mı? - Seni tanıyamıyorum, artık. Gözlerimin içine bakıyordu. Sıkıca tuttuğu kolumu ondan kurtardım ve kahverengi gözlerine alayla baktım. - Her şey değişti,Arslan. Artık ağlamıyorum. Onu orada bırakarak arkama dahi bakmadan, uzaklaştım. Ve bu yaptığımdan bir an olsun pişmanlık duymadım. ☆Kapak Tasarım : Elçin Yolcu (@kolpaciyazar )

Bu hikayede biraz aşk biraz şehvet ve kıskançlık ön planda.Baş karakterlerimiz ikiz rollerinde ama üvey ikizler.Bu konuyu da şöyle açıklayayım : Karakterlerin annesi ( Serap ) hastanede doğum yaparken Ayazın gerçek ikizi ölür.Tam o saatlerdede hastanede bir kargaşa yaşanır Bu kargaşanın sebebide hastanede kız bir bebek bulunmasıdır. Bunun üzerine baş hemşire doğum yapan ve bir çocuğunun öldüğü haberini daha almamış olan Serapa bir oyun oynayıp bu kız çocuğunu ölen bebeğin yerine anneye verirler.Daha sonra bu hemşire bu kadına bu önemli olayı söyler.Kadın bunun üzerine ikizlerimiz lise 1 e geçerken bu olayı anlatırlar.Bunun üzerine Tanem bu aileye borcunu ödemek için derslerine dört kolla sarılır ve aşk yaşamaya vakit bulamaz taki 17 -18 yaşlarına kadar...