"Με λένε Λενιώ" "Εμένα Λάμπρο" "Να είμαστε φίλοι;" "Εντάξει" Τι θα γινόταν αν αυτή η ιστορία ξεκινούσε 60 περίπου χρόνια μετά; Αν ο Λάμπρος και η Ελένη μεγάλωναν ως αχώριστοι φίλοι ή κάτι παραπάνω, κοντά στο σήμερα...;

"Ποιον παντρεύομαι;" "Εμένα." Ένας βιασμός κι ένας φόνος. Κι ένα μοιραίο βράδυ που θα αλλάξει τη ζωή δύο ανθρώπων για πάντα. ___________________________________________________________________________ Disclaimer: This is just for fun. The characters are not mine, and I do not make any profit from writing this story. Αποποίηση ευθυνών: Αυτή η ιστορία είναι για πλάκα. Οι χαρακτήρες δεν μου ανήκουν, ούτε έχω κέρδος γράφοντας αυτή την ιστορία.

21 Απριλίου 1967. Η μέρα που άλλαξαν όλα. Η μέρα που η Ελλάδα πέρασε από το φως στο σκοτάδι. Και ενώ όλη η χώρα βρισκόταν σε αναβρασμό, η ζωή στο Διαφάνι κυλούσε φυσιολογικά για όλους. Και τότε όλα ανατράπηκαν. Η ευτυχία δύο ανθρώπων κατέρρευσε μέσα σε λίγα λεπτά. Ένα στιγμιαίο λάθος. Μια εξορία. Μια νέα ζωή για τον Λάμπρο και την Ελένη.

Δύο παράλληλες ιστορίες. Μια επανασύνδεση που θα φέρει συμφορές. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Η αγάπη είναι αρκετά δυνατή για να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και δυσκολία. Είναι ικανή, όμως, να ξεπεράσει ακόμα και τον θάνατο; Δύο ερωτευμένες καρδιές, κλεισμένες μέσα σε μία μικρή, λευκή αχιβάδα, μπορούν να καταφέρουν τα πάντα...

Πως θα είχε εξελιχθεί η ζωή των ηρώων και κυριως η ζωή της Ελένης και του Λάμπρου αν ο Γιώργης είχε πάει εκείνη την μέρα να του μιλήσει; Θα ήταν όλα αλλιωτικα;

Τα αγκάθια του μίσους τούς κρατούσαν μακριά. Ένας γάμος από συμφωνία, όμως, τους έφερε κοντά. Μαζί έμαθαν να αγαπούν και να αγαπιούνται. Μαζί έμαθαν τον έρωτα. Έναν έρωτα σαν τριαντάφυλλο...🌹

τί θα γινόταν αν η Ελένη Σταμίρη δεν είχε κερδίσει τη δίκη εναντίον του Μάνου Βόσκαρη; Μια ιστορία γεμάτη φόβο, πάθος, οργή, θα καταφέρει να οδηγήσει τους ήρωες στη δικαίωση; είναι άραγε, αρκετό ν'αγαπάς; Ships καταρρίπτονται, καινούρια δημιουργούνται, να περιμένετε το αναπάντεχο, κι όχι το προφανές.