Birbirimizden çok ayrı dünyalara sahiptik.O büyük bir patron bense yetenekli bir hırsızdım.Her şey hem ortağım hem de ailemden kalan tek kişi olan kuzenim ile ilgili anlaşmamızla başlamıştı.Geçmişimizden,geçmişimizde saklanan sırlardan,yaşanan olaylardan,çekeceğimiz acıdan,özlemden habersiz onun gözlerinde kayboluyor ve tekrar varolmayı bekliyordum. O gözlerde derin uçurumlar vardı ve bana sadece iki seçenek sunuyorlardı:"Ya o gözlerdeki uçuruma bile isteye kendim düşerdim ya da o gözler uçurum olur beni kendine düşürürdü..."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."