Ben ebrar sipahi.annemi 8 sene önce kaybettim.2 abim ve babanla yaşıyorum.onlar beni hiç sevmiyorlardı.sutekli döverlerdi beni.bakicilik o is sayesinde kurtuldum abimlerden.aslında is değil patronum sayesinde..... EBRARIN HİKAYESİNİ MERAK ETMIYOR MUSUNUZ.GELIN VE BU HIKAY4YE OKUYUN.DIGER BAKICI HIKAYELERINDEN ÇOK FARKLI.........❤❤❤❤

1. hikayeyi okumadan bunu okursanız hiç bir şey anlamazsınız.1. hikayeye profilimden ulaşabilirsiniz...❤❤

"İkimizde biliyoruz ki, er ya da geç benimle evleneceksin. Ve bu zorunluluktan olmayacak!" "Başlangıç: 12 HAZİRAN 2016 Bitiş: 18 EKİM 2019" © Ağa adıyla yayımlanmış ilk ve tek hikayedir! ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 2 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

Yaren ♡ Bedirhan

"Eğer bir daha bana odun dersen..." diye fısıldadı dişlerinin arasından. "Külahları değişiriz." "Bence ben sana odunla ilgili bir lakap bulayım ya," dedim onu duymayarak. Ardından bir süre düşünür gibi yaptım. "Buldum!" dedim sevinmiş gibi yaparak. "Bundan sonra sana Bay Odun diyeceğim." Gözlerindeki öfke kıvılcımını zevkle izledim. Kolumu yırtarcasına elinden kurtardıktan sonra eve girmeden önce son kez gözlerine bakıp sahte bir gülümsemeyle mırıldandım. "İyi geceler, Bay Odun!"

Yolda el ele yürürken Ateş birden, "Telefonunda ne diye kayıtlıyım?" diye sordu. Başımı kaldırıp ona baktım. Gülümseyerek, "Bay Odun diye kayıtlısın," dedim. Ateş dudağını büzdü ve, "Cidden, o kadar odun muyum?" dedi. "Evet." Ateş dayanamayarak güldükten sonra, "O zaman küçük bir isim değişikliğine ne dersin?" dedi. "Varım derim," dedim. "Ama aşkitoşkom, müstakbel kocişim, cicişkom, bok böceğim falan filan dersen, bunları koymam. Baştan söyleyeyim." Ateş kahkahalarla güldükten sonra, "Bok böceğim koyma zaten, istemem," dedi. Bir süre ikimiz de düşündük. Birden, "Bay Sevgilim..." diye mırıldandım. "Bay Sevgilim demek," diye gülümsedi Ateş. "Bunu sevdim."

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

Mahşerin dört atlısına aşık olan dört genç kızın hikayesi... ~Hikaye final yapmıştır~

Aslında yaz tatili geldiği için sevinen, ama yaz tatilinde sadece yatmaktan başka hiçbir işi olmayan Derin'in hayatı işte bu kadar sıradan ve heyecansız.. Ama bir dakika, o da ney öyle? Bu yaz tatili hiç de öyle geçecek gibi görünmüyor! Derin'i bu yaz tatilinde neler bekliyor dersiniz? Yeni bir aşk? Yoksa heyecanlı olaylar mı? Birlikte öğrenmeye ne dersiniz? :) ▪16.06.2016▪ ▪ © Tüm Hakları Saklıdır ▪ ▪ Wattpad'deki ilk Okul Bitti Mi? Adlı kurgudur. ▪

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾