"Ağlama, lütfen ağlama. Sen ağladıkça kendimi daha da çaresiz hissediyorum. Ne olur ağlama..." Ayaz'ın yalvarışları hıçkırıklarımın artmasına sebep olurken gözyaşlarım yıllardır tıkılı kaldıkları yerden teker teker firar ediyorlardı. Ağlamaktan yorgun düşmüş bedenim, Ayaz'ın kolları arasına düşerken ona tek bir soru sordum. " Neden, neden bana bu kadar iyisin? " "Sen benim her şeyimsin. Ben belki de senin hiçbir şeyinim ama sen benim yaşam kaynağımsın. Seni seviyorum Su. Seni kendi hayatımdan vazgeçecek kadar seviyorum..."