Hep geçmişe takılı kalan küçük bir kız çocuğu ve geleceği yaşamak isteyen bir genç kız. Bu iki ruh iki farklı bedendeyken yaşaması kolaydır. Peki ya bu ikisi aynı bedende yaşamaya çalışıyorsa.... Aşk...Aşk onun için güven gerektiren bir şeydi. O yıllar önce aşık olup güvenini kaybetmişti. Aşkı tatmıştı. Ama artık aşka inancı kalmamıştı. Mutlu olmak için, aşkı tekrar yaşamak için seçim yapmalıydı. Bir kara vermesi gerekiyordu. Hangisini yaşamak istiyordu? Geçmişini mi yoksa geleceğini mi? O bir seçim yaptı. Her ne kadar ara ara ikileme düşse de kendince doğru olanı yaptı. Kimi zaman acı çekti kimi zaman mutlu oldu. Peki aşkı yaşayabildi mi? Kendi hayatını kurabildi mi?

Hayat sonsuz kapıları olan uzun bir koridora benzer. Tüm o ihtimallerin arasından doğru kapıyı bulabilecek misin?

Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.