Sarsılmaz bir otorite ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği buzdan bir irade. Ta ki o sert duvarlar, Güneş'in naif parıltısıyla sarsılana kadar. Bazı bağlar görünmezdir, bazıları ise çoktan kırmızı iplerle mühürlenmiş..

Bir evrende insan kalan biri, başka bir evrende çoktan gölgeye dönüşmüş olabilir. Orada alınan kararlar sadece hayatları değil, gerçekliğin kendisini de etkilemiştir. Bedel ödendi sanılır, ama hiçbir ceza tek bir evrende sona ermez. Karanlık ise her zaman en savunmasız olana ulaşmanın bir yolunu bulur. Arfer | Kensem Bu kurgudaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur!

Tuna, ruhen en dibe vurduğu zamanlardan birindeyken anonim bir hesaptan en yakınlarını ilgilendiren bilgiler içeren mesajlar almaya başlar.

Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.

Yusuf, Kaan'a cehennemi yaşatırken o cehennem de kendisininde yanıp tutuşacağından habersizdi. ... -Ne o,yediğin tüm o dayaklardan sonra hâlâ akıllanmadın mı? -En son hatırladığımda sikini tutup ağlayarak arkadaşlarını arıyordun.

! +18 içerik, şiddet, maalesef ki bolca tecavüz gibi konular bulunmaktadır. İlk kurgularımdan birisi olduğu için aşırı saçma sahneler mevcut! Görevlerin ağırlığı altında yoğrulmuş bir tim, değişen bir komuta,eskiyle yeninin çatıştığı yerde, sadakat ve güven yeniden sınanacak

[TAMAMLANDI] "Sizin gibiler Dünyayı bir oyun tahtası olarak görür." dedim diklenerek. "Doğrularınız doğru olmalı, yanlışlarınız yanlış. Kendi yargılarınız ve kurallarınız vardır. Kimseyi umursamaz, duygularınızı görmezden gelirsiniz. Böyle birinin gözünden Dünya nasıl görünüyor olabilir?" diyerek hışımla konuştuktan sonra öfkemi gizlemeden gözlerine baktım.

|Tamamlandı.| Asosyal olan Barış'ın tek arkadaşı geceleri sürekli camına konan yarasadır. Ama onun sadece bir yarasa olmadığından habersizdir. ~Barış ve Fırat'ın hikayesi~ -Argo ve cinsellik içerir- -BxB kurgudur-

+18/Toksik/TOKSİK/RED FLAG Rahatsız olacaklar okumasın. Rahatsız edici ögeler var. S:"Korkuyorsun Mehmet." Sakince ayağa kalktı Savaş. Mehmet'in karşısına geçip kollarını birbirine bağladı. Karanlıkta sadece birbirlerinin yüzlerini seçebiliyorlardı. S:"Buraların fahişesi olmayı sevecek misin Mehmet?-" Savaş tam sözüne devam edecekken böldü onu Mehmet. M:"Bir kere birlikte olduk diye orospun mu sandın beni?" S:"Öyle değil misin zaten? Tatlı çocuksun, demiştim. Artık alışkanlık olur sende, bacaklarını açmadan duramazsın... İstediğin her şeyi böyle elde edersin Mehmet. Sen bu değil misin? Gerçeğin bu değil mi senin? Temas sevmiyorum falan diyordun, hiç de öyle birisi değilmişsin aslında? Aileni fazla seviyorsun... Aileni seçersen adamlığını bırakmam burda." M:"Adamlık mı? Beni altına aldın diye adam mı sandın sen kendini Savaş? Sen beni buranın sürtüğü de yapsan ben bir şey kaybetmeyeceğim kendimden Savaş. Adamlıkmış..." Hafiften güldü Mehmet. M:"Benden daha çok yaşadın ama benden daha az şey biliyorsun. Adamlıkta geçer madamlıkta... Birileri seni kendine padişah belledi diye bi' tarafların kalkmasın." S:"Bu yüzünle nasıl yaşıyorsun sen Mehmet? Ne kadar istemesen de babanın oğlusun sen... Her şeyinle onun gibisin... Girdiğin her ortamda kimin oğlu olduğunu belli ediyorsun. Ne güzel, baba oğul aynısınız..."