.

O gece konuşulan, anlaşılan hiç bir şey gerçekleştirilmemeliydi. Ama gerçekleşti. Gerçeklere kör olan gözleri, ailesinin kalbine doğru hedef aldığı kurşun sayesinde öğrendi Melek. Çok güvendiği dağ yıkıldı ve altında kaldı. Kendini hiç bilmediği bir oyunun, bir esaretin içinde buldu. Zorluklar beraberinde bu esaret içinde, mutlu olmaya çalıştı çünkü; onun mutlu olmasını isteyen asıl kişi Azad'tı. Azad. Adı gibiydi. Kocam bir merhamet saklıyordu sinesinde. Ve her defasında çekinmiyordu göstermekten. Parmak uçlarında bile, damlıyordu sevgisi. Onun ayakları altına; düşen dizleri yaralı kızla kesişti yolları. İstemezdi böyle karışılaşma ama karşılaştılar. Onların esareti, bir oyunla başladı. Yazgı kanlı sahnesini çizdi. Onlar oynadı. Sonra birşeyler oldu. Bir anda karanlık oldu etraf. Aylar geçti. Zaman durdu. Adam ve kadın o dakikalarda saniyelerde kaldı. Asıl esaret o zaman başladı. "Yaşamak buysa eğer; ben bir esarete yaşıyorum. Aşk buysa eğer; ben bir çift kara göze yeniliyorum." 📌 Bu kitapta küfür, argo ve +18 sahneler içermektedir. Bunları bilerek okuyunuz lütfen.. 📌 ©️ Hikâye,kurgu adıma aittir. Yazım betimlemesi de aynı şekilde. Başka bir yerde böyle görürsek gerekli işlemler başlatılacaktır bilginize.

Yalanlarla yoğrulmuş bir zihin.. Hayatını başkalarına adamış bir ruh.. Ve onların hikâyesini başlatan bir evlilik. Farklı dünyalarda yetişmiş iki insan, aynı çatının altında hangi duygulara tutunabilir? Önyargılarla başlayan bu yolculuk, aşka mı çıkardı, yoksa büyük bir yanılgıya mı? Bir bebeğin kurtarılamayan solukları, nefreti aşka dönüştürebilir mi? Peki ya iki farklı ruh, birbirine uyum sağlamaya çalışırken kendi varlıklarını kaybederse? Ama oyun sandıklarından daha büyük, kayıplar tahmin ettiklerinden daha ağırdı. Gerçekler ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ve şimdi karar zamanı... Bak, bu son perde... Oyun çoktan bitti. Gerçeklerle yüzleşme vakti. Maskeler düştüğünde, Aşk küllerinden yeniden doğabilir mi? Yoksa bu, kaçınılmaz bir yıkımın habercisi miydi? Not 🔖: !Elemkârâne isimli çıkarılmış ilk kitaptır.! Yayınlanma Tarihi: 29.07.22

"Ben ezeli aldım. Götü yiyen, gelsin alsın benden!" Bir dava nelere sebep olabilirdi ki? Ama bir kan davası her şeye sebep olurdu. "Hepiniz duyun, bilin ki, bundan böyle.."dedi ve tekrardan salondaki herkese teker teker baktı. Aziz ağa bile bir an durup Ömer ağaya baktı. Ağzından çıkacakları tahmin ediyordu ve bu bile onu çıldırtıyordu. Amaçta buydu ya. Çıldırmasını istiyordu, öfkelenmesini, delirmesini. Böylelikle daha kolay sürgün ederdi Azizi. "Ezel benim karım olacak!" 🖤 Zeytin gözlü & Zehir gözlü'nün hikayesine hoşgeldiniz. By designer; young_heexx

Gelecek güçsüzler için ulaşılmaz, korkaklar için bilinmezlik, cesurlar içinse şanstır. ~Victor Hugo~

"Şimdi, bu ağalar karşısında ve tüm Midyat halkı karşısında diyorum ki, Berdeli kabul ediyorum." diyerek çenesini havalndırmıştı. Hüküm böyle verilmişti, ya berdel ya ölüm. Abisinin ölmesini isteyecek kadar çok sinirliydi ona fakat Berfin için aynı şeyi söyleyemiyordu. Hayalleri olan bir kızdı Berfin, yıllardır tanıdığı arkadaşlık ettiği. Nereden bilebilirdi arkadaşının abisine sevdalanacağını ve kaçacağını. Abisi onun için her ne kadar iğrenç bir insan olarak gözüksede, bir diğer kız kardeşini toprağa vermeyecekti. Kız kardeşi öldükten sonra Berfini kendine kız kardeş görmüştü Helin. Bunu sırf onun için kabul ediyordu. Berzan ağa ceketini havalandırarak elini arkasına attı, silahını çıkarttı ve havaya doğrulttu. İçine derin bir nefes aldı, yıllardır sevdalı olduğu gözlerin en içine baktı. Silahı bir el ateşledi, "Berdeli kabul ediyorum." dedi. 🫀

Töre... Töre neydi? Töre yüzyıllardır sürdürülen bir gelenekti. Töre kandı,intikamdı Töre ölümdü. Töre davaydı. Töre ablasını öldüren çocukların temiz kalbiydi. BERDEL Göze göz,dişe diş, kana kan, cana can... Amed,Rıha ve Midyat Bu üç şehrin yüzyıllardır süre gelendi TÖRE. ... Urfa'nın Fırat'ı, Mardin'in Dicles'i birleşir ama Avjin ve Agir bir olamazdı. Avjin suysa, Agir ateşti. Kozanovalı ve Arslanoğlu aşireti arasında ki amansız kan davasına karşın birbirlerine aşık olan Hewran ve Berfin'in hatasını ödeyecek olan canlar kurban edilmişti çoktan. Bir insan kime aşık olacağını seçemez onların gönlü de seçmedi. Biri duru suydu, biri azgın dolup taşandı ama birleşir dökülürdü. Tüm BERDEL hikâyelerini unutun onların Aşkı imkansız değil daha fazlası. Yakıp kavuracak ateşe su, ferahlatan suya ateş olmaya geliyor.

Bu imkansızdı işte ... "" Sözlüyüm ben ."" Dedi Havin . Cesur'un ise Havin'in bu tavrı hoşuna gitmişti. Her ne kadar ondan uzakta yaşamış olsa da Havin'in hayatında bir yeri vardı . "" Yalan söylüyorsun ."" Dedi Cesur . "" Elinde yüzük yok ."" Dedi göz kırparak. Havin'in ise gözyaşları sessizce yüzünü ıslatmaya başlamıştı . Geleceğinden o kadar çok korkuyordu ki ... Heleki Cesur Asrındağ'ı görmekten ve sonrasında olacaklardan . "" Yalan söylemiyorum ."" Dedi Havin . "" Eli kulağındadır ."" Dedi acı bir tebessümle . ""Birkaç güne dayımla gelir ."" Dedi gözyaşlarını elleriyle silerek . Cesur ise Havin'in bu haliyle iç dudağını ısırmıştı. Havin'in ona karşı hissettiği tek bir duygu vardı . Korku... En kötüsü de Havin haberi olmadan ona ondan bahsediyordu . "" Onun adı ne ???"" Dedi Cesur . Havin ise acı bir tebessümle Cesur'un gözlerinin içine bakmıştı . "" Cesur ."" Dedi Havin . "" Cesur Asrındağ ."" Dedi sesi titreyerek . "" Bildiğim tek şey çok tehlikeli bir insan olduğu ."" Dedi yanındaki insanın Cesur olduğundan habersiz . Cesur ise bu sözlerle sıkıntılı bir nefes alıp vermişti . Havin'de gülümseyerek Cesur'un gözlerinin içine bakmıştı . Karşısında olan adamın onun yüzünden üzülmesini istemezdi. "" Fırsat olmadı ."" Dedi Havin . "" Senin adın ne ???"" Dedi içten bir tebessümle . Cesur bu soruyla sesli bir şekilde yutkunmuştu . Yanındaki genç kız Cesur'dan çok korkuyordu . Peki ya Ömer'den ??? Ömer'den de korkar mıydı ??? Yoksa Ömer'i sever miydi ??? Cesur yıllar önce bir Havin için öldürdüğü Ömer'i başka bir Havin için bu gün tekrardan gün yüzüne çıkaracaktı . Annesi'yle birlikte ölen Ömer Havin için dirililecekti . "" Ömer ."" Dedi Cesur . KİTAP YAYINLAMA = 20 EKİM 2022 WAATPAD PLATFORMUN DA YAZILAN AV U AGIR {{SU VE ATEŞ}}ADLI İLK VE TEK KİTAP!!!

"Lütfen" dedim sesim o kadar kısık çıkmıştı ki duraksamıştım "Emir Karacabey lütfen bırak gideyim." Dedim öfke ile bakan gözleri bir an olsun sapmadı bileğinden kavrayıp kendine doğru çekip "Bana bunu nasıl yaparsın!" Dedi tok sesi bir adım gerilememe sebep oldu öfkesi kızgın bir lavdı ben ise kül. Yaşadığım şehir,baktığım gökyüzü,sevdiğim memleket kokusu,hepsi için bir bedel ödüyordum,kaçmak için koşmak gerekti ama yapamıyordum,Emir'in gözlerinden kaçamıyordum,Emir Karacabey sevgiden yoksun belki de adını duymadığı "sevgi" kelimesini ondan bekledim,Bizi biraraya getiren kader dedim.Kardeşim Banu'nun büyümesini isterken kendi cehennemimin duvarlarını öreceğini görememiştim kardeşim dediğim her noktam başka cümlenin başlangıçlarına kapı açtı o kapılar yerini zehirli yalanlara bıraktı. Emir Karacabey Nazlı Atasoy Aşka "AFİTAP" kadar muhtaçlardı gecenin ay ışığının güneşi beklediği sabaha kadar bekleyeceklerdi birbirlerini zaman onları bu memlekete buluşturmuştu bir kağıtta ıslak imzalarda mühürlenmişlerdi. GECE GÜNEŞİ SERİSİ AFİTAP=GÜNEŞ IŞIĞI O ZAMAN GEL BİZİMLE OKU EMİR KARACABEY NAZLI ATASOY HİKAYESİNİ.