Şiddetli kar yağışında, hiç bilmediği yoldan aracını çıkaramayan Mira , tanımadığı bir yabancıdan yardım istemek zorunda kalır. ~ "Duvarlarına öfke ve barut kokusu sinmiş bu eve, nasıl kışın ortasında açan kardelen kokusunu getirdin..." ~ "Dedim ya kokun her yerde...Solumak istesem ciğerlerime dolacaktın.Belki kalbime dokunacaktın...Beni tekrar yaşatacaktın..." dediğinde alnını alnıma yaslamış bir eliyle belimden tutuyorken hissettiğim tek şey bu yolda ateşlerin üzerinde yürümem gerekse bile yine onun elinden tutacaktım... •Tüm hakları tarafıma aittir.Çalınması ve kopyalanması durumunda 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanun dahilinde, Fikri ve sınai haklar ceza mahkemeleri ve İstanbul mahkemelerine başvurulacaktır. ✨Düzenli olarak yeni bölüm yayınlıyorum.Sevgiler🌸 21.11.2021 #mit 1. 09.12.2021 #gençkız 1. 21.11.2021 #kaybolma 1. 21.11.2021 #seyahat 1. 21.11.2021 #polis 2. 26.11.2021 #aksiyon 2.

Ankara'nın herhangi bir Mahallesi'nde geçen aşk hikayesi. Bir çocuğun resim defterine çizdiği yamuk yumuk ağaçlar, yazın bile bacası tüten evler, uçuşan balonlar, koşuşan çocuklar, pamuk şekerden yapılan bulutlar...hepsi bu mahallede var. Renklerin şenlendiği siyahın bile pembeye karıştığı bu mahallede geçen gizli aşklar olgunlaşan bedenler içinde ki çocukça duygulara rastlamak oldukça normal. Bu mahallede herkesin evinde bir gece yatıya kalacak gibi hissedeceksiniz. misafir değilsiniz! gerekirse kapının önünü süpürecek akşam yemeğini de siz hazırlayacaksiniz! Mesleğiniz ne olursa olsun cinsiyet ayrımı gözetmeksizin MOBESE kameralarına yakalanmamanizi önemle arz ederiz. Zira bir de sizin dedikodularınızı bu kargaşa da konuşmak kızların vahim durumlarını daha da zorlaştırmaktan öteye geçmeyecektir. Eski sevgilinizi, kendinize aşık etmeye çalıştığınız çocuğu, flortunuzu ve mümkünse gecelerdir stalk yaptığınız çocuğu da bu mahalleye getirmeyin. Her an rakip alabilirsiniz! Eski, yeni ve olmasını ümit ettiğiniz aşkınızı nenelerinizin donlarına sarıp kirli bir sandığa koyduktan sonra bu saf kadınların aşkına kucak açmanızı rica ediyoruz! Duvarları konuşan evlerde, kırk yaş üstü menopaza girmeyi elinde yelpazeler ile bekleyen kadınlardan da bilhassa kaçın! Ya da siz her şeyi boşverip Saye mahallesinde çaresizce oturan kızların kara bahtina yoldaş olun. Çünkü aşık bir kızın içinde ki kelebekleri öldürmesi vakit alacaktır. ^^^^^ BİR FİNCAN TUZ adı ile wattpadde ki ilk kurgudur!! ⚪Klasik mahalle aşkıdır!! ⚪+18 ve daha fazlası mahallemizde kesinlikle bulunacaktır! ⚪Bilinçli şekilde yazılmıştır! ⚪Küfür barındırır ⚪Tamamen kurgu olup gerçekle hiçbir alakası yoktur‼️

"Meydan senin Sürmeneli." Dediğime elini belime koyup beni kendisine çekti. Meydanı sahiden boş bulmuş olmalıydı. Yoksa beni kendine çekecek hali yoktu başka türlü. Düşündüklerimi anlamış, duymuş gibi konuştuğunda nefesim bir anlık tekledi. "O meydan benim de sen benim değilsin Hasret." Dediğinde yutkunamadım. Meydanlarım onundu. İnkar etmeyecektim bunu. Kendi ağzıma söylemiştim zaten. Neyine inkar edecektim ki? Ama takıldığım o değildi. Barut, Hasret demezdi bana. Deva'yı bile nadir derdi. Adımı söylemeyen, söylemekten kaçan kocam bana iki adımı da demişti. Hem Hasret demişti, hem Deva. "Meydandayım Barut Reis," Boştaki elimi yanağına koydum. "O meydanın tam ortasındayım." Diye devam ettiğimde güldü. Alayla değil. Acıyla. Ama kendineydi bu acı gülüş bana değildi. Sonra o da zehir akıttı. Benimki kadar gerçek bir zehir. "Yanımda değil Deva, karşımdasın." Güldüm. Zehrin yarattığı acı bir gülüştü bu. Hep acıydı zaten bize kalan gülüşler. Asla umutla dolu olmazdı, asla neşe yüklü olmazdı. Haramdı sanki. Bir kere mutlu olsa, dünya kötülüğe bulanacaktı adeta. O kadar haramdı işte bana mutluluk. Dudaklarımı dudaklarına yaklaştırdım. "Yanında olacak nedenim yokken," Dedim "Karşında duracak sebebim çok ondandır." HIRÇIN BİR KARADENİZ HİKAYESİ...

Mahalle Hikayesi "Senin adın Gönül kıran." Yutkundum. Gönül Kıran... Dedim içimden. Beni anlatıyordu. Ömer abinin gönlünü öyle bir kırmıştım ki bu isimden başkası yakışmazdı bana. Cevap vermedim. Cevap da beklemiyordu aslında. "Gönül kıran." dedi ağır ağır bir kere daha. Bir yaş daha düştü omzuma. "Tüm kırıklarıma rağmen en güzel gönül yaram." Dudaklarını usulca ama izinsizce omuzumun yanına bastırdığında dudaklarımdan ufak bir soluk kaçtı. Tüm bedenim karıncalandı. "Ömer Abi." Sesim sekteye uğradı. Dudaklarını geri çekmeden öylece durdu. Sonrada hafifçe geri çekildi. "Beni sev İnci." Emir kipi gibi duruyordu ama yaptığı emir vermek değildi. Yaptığı yalvarmaktı. Bir sonraki adımı da bu oldu. "Ne olur beni sev." Sadece bedenim değil, tüm varlığım titredi. Her bir hücrem, soluğum, her zerrem... "Beni sevmezsen ne yapacağımı bilmiyorum." dedi. İtirafı büyüktü hem de çok büyüktü. "Bu aşkla nasıl yaşayacağımı, nefes alacağımı bilmiyorum." Dudaklarından dökülen nefes az önce öptüğü yere çarpıyordu. "Nasıl bu kadar aşık oldum onu da bilmiyorum ama nefes aldırmayacak kadar çok seviyorum." Dudakları bir kere daha değdi aynı noktaya. "O yüzden..." Hıçkırdı. Ömer Abi hıçkırdı ben yutkundum. İçimden bir şeyler koptu ama yine de dudaklarımdan kelimeler dökülmedi. Ben sustum o yalvardı. "Al bu kırdığın gönlüm senindir. Dersen ki bana kırmak yetmez paramparça et." Gözünden bir damla daha yaş aktı. Ömer'in gözünden benim için üç damla yaş aktı bugün. "Yeterki," Kolları ayrıldı bedenimden, sıcaklığı kokusu... önüme geldi ve devam etti. Gözlerimin içine baka baka "sen yeterki beni sev." Dedi "Ne olur beni sev." Ve diz çöktü. Gözlerimin içine baka baka onu sevmem için yalvarıp diz çöktü. Verdiği sözü tuttu. Mahallenin en ağır adamı, ağır abi dedikleri adam bir an bile düşünmeden diz çöktü.

Ben Levent Öztürk, Gecelerin yaramaz çocuğu Gündüzlerin ise en tanınan ve başarılı jinekoloğuyum Beni az da olsa tanıyorsunuz değil mi? Aslında yanılıyorsunuz... Özgüven kalmadı hayatımda, darmadağın oldum. Tipik evde kalan erkeğim artık. Bana sürekli direttikleri bir kız var. Acaba ona karşı bir şey hissedebilir miyim? Onunla evlenmeyi düşünebilir miyim? Yoksa bu bir anlaşmalı evliliğe mi dönüşür? Hayatımı Değiştir karakterlerinden Levent'in hikayesidir.

-TAMAMLANDI- Ellerini öpüyorum ve yavaşça bornozunu omuzlarından sıyırıyorum. Beklediğim gibi bir göğsü yok. Sol göğsünün olması gereken yerde bir yara izi var.... Karşımda kanseri yenmiş genç bir kadın var. Yaşadıklarını yok saymak onun için ne çok zor olmuştur. O tir tir titrerken gözlerimin dolmasına engel olamıyorum. Yavaşça eğiliyorum... kalbinin üzerine yanan dudaklarımı bastırıyorum. Önce irkiliyor sonra ne yaptığımı anlayınca tekrar ağlamaya başlıyor. Yeniden bir öpücük konduruyorum. Sonra bi tane daha... Yarasından öpüyorum onu. Utandığı noksanını seviyorum. Ruhunu iyileştirmeye bu noktadan başlamalıymışım belki de... Hıçkırarak ağlamaya başlıyor, başını alıp göğsüme bastırıyorum, bana sımsıkı sarılıyor. "Benim de şimdi canım yandı Nurefşan.... Sen göğsün için ağlıyorsun ama ben... benim kalbimi söküp aldılar sanki. Senin ne acılara katlandığını düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum. "

Acıların çocuğu rolünden sıkılan Sırma artık zengin, elit ve popüler bir hayat yaşamak istiyordu. Arkadaşlarının da arkasındaki desteğiyle Yavuz'u ayarlamayı ve oltaya getirmeyi düşünüyordu. Yapabilir miydi? Belki de yapabilirdi. Sonuçta nikah masasına oturmuştu adamla. Tabii amacını belli etmeseydi. Belki de zamanında yediği hurmaların tırmalamasıydı bunlar. Para için ağına düşürmeye çalıştığı adamın ağına düşebilirdi de... Anlıyorum. Anlamadınız. Haydi başlayalım o zaman. - 6 Kasım 2016'da yayımlanmaya başlamıştır. Kapak için @crescenthigh a teşekkür ederim❤️❤️

Sevdasını Karadeniz'e gömemeyen bir adam ve gözlerinde Karadeniz'i taşıyan bir kadının imkansızlığına şahit olmak ister misiniz? Gökten düşen yıldızların insanlara umut olması gibi bazen de kalbin içindeki umut tohumları yeşermeden koparılıyordu. Buna kader mi denilirdi? Kader miydi insana vesile olan yoksa insan mıydı kaderi kendine bahane eden? İki kalbin bir sevda öyküsü...