"Tam bir pısırık gibi duruyorsun,"dedi düz bir ifadeyle. "Numaranı görünce şaşırdım." "Yatakta pek pısırık değilimdir,"dedim alçak sesle. Masada bana doğru eğildi. "Yalan söylemediğini nereden bileceğim Atalay?" [LGBTQ karakterleri konu almaktadır.]

Yol gittikçe uzuyor, insanlar renkli hayaletler gibi geçip gidiyordu yanı başımdan. Sımsıkı tuttuğu elimi bırakmadan son sürat ilerlerken benim de onunla sürüklenmekten başka çarem yoktu. Yere düşen onlarca broşür asfaltın nemini emmiş insanların ayaklarıyla parçalanıyor... Benim ise nefeslerim hızlanmış, kalbim boğazımda atıyordu. O an düşünebildiğim tek şey ise uçuşmuş broşürler değil, birbirine kenetlenen ellerimizin nedeni olan önümdeki adamdı. ~ 🌈Goya2020 Fiction Fest kazanan hikayeleri arasında!

"Söylesene..." Duyduğu sesle bakışlarını onu izleyen kahvelere çıkardı. "Dediğinde ciddi miydin?" Pavel'in kaşları havalandı anlamadığını belli edercesine. Tolga bunu anlamış olacak ki devam etti. "Be-benden hoşlandığın konusunda." Tolga kalbi gümbürderken bir cevap bekledi. Üstündeki beden herzaman ki gülümseyişiyle bakıyordu ona. Bu Tolga için içten, onun içinse sıklıkla kullandığı yalan kokan bir tebessümdü. Eğilip çocuğu derin bir öpücüğe sürükledi. Bedenini onunkine sürttü ve esmer bedene tekrar sahip olma düşüncesiyle başını salladı. "Evet, tabii ki ciddiyim." Esmerin bacağını okşadı. "Senden hoşlanıyorum." Güneşin kızıl ışıklarının tenlerini boyadığı vakte kadar durmadılar. Tolga ilklerine adım atarken Pavel ona bu yalanı tekrarlayıp durdu. ____________ Durmak bilmeden akan zaman, aralarındaki çekim ve farklı istekleri onları bir araya getirmişti, fakat isteklerinin farklılığı bu birlikteliği epey sarsacaktı. "Инoгда для счaстья достаточно yвидеть человекa, по котoрому безумно скучaешь." (Bazen mutluluk için delicesine özlenen birini görmek yeterlidir.) Rus model x Türk fotoğrafçı

Kendini bir türlü sevemeyen Eyüp, bi gün öyle birine kaptırıyor ki kendini. Aşık olduğu çocuk bir serseri. ve okuldaki herkes onu tanıyor. Bunı Göze Alabilecek mi ? Bir Serseriye Aşık Olmak Oldukca Riskli. Hele Birde HOMOFOBİKSE...

Onun kıvırcıklarıyla oynamak buğday teninde gezinmek, kokusunu daha yakından hissetmek istiyordu. Aslında tek istediği onu yanında tutmaktı. Ona sahip olmak... Onu sahiplenmek, her şeyini ona adamak. Aldığı nefesi olsun istemişti...

Acıyı hissetmeyen bir genç... Hiçbir acıyı hissetmiyor. Çünkü onun özel bir durumu var, dokunduğu hiçbir şeyi hissedemiyor. Hiçbir teni, hiçbir nesneyi; kendisine dokunanları bile... O bir ucube... Acıdan, duygulardan, dokunma ve hissetmekten yoksun bir ucube.... Ateş herkes tarafından ucube, piskopat diye adlandırılan bir genç. Kimseyi ve hiçbir duyguyu hissetmiyor. Ta ki bir gün hayatta en çok nefret ettiği Aras'ın dokunuşunu hissedene kadar... Birbirlerini tanımaya fırsat bırakmadan birbirine düşman olan iki genç... Biri okulun en popüleri Aras Yağızhan... Diğeri ucube lakaplı Ateş Çınar... İkisi de inatçı, ikisi de baskın karakter... ********************* Teninde hissettiği şeyle irkildi Ateş. Neydi bu? Daha önce hiç bilmediği bir şeyi nasıl anlamlandırabilirdi ki? Hissetmek denen şey miydi bu? Peki böyle olması normal miydi? Tenindeki bu karıncalanma bu sıcaklık hissi... Normal miydi? Karşısındaki dokunuşlar yarasının üzerinde dolanırken vücuduna yayılan sıcaklık ve titreşimi hissetti. İlk defa beyninde ve vucundunda karşılık buluyordu bir dokunuş. Hissediyordu... teninde gezinen parmakları hissediyordu. Doğduğundan beri ilk defa. Bakışları dokunuşun sahibine döndü. Nefret ettiği o yüz karşısındaydı. Aras Yağızhan... Dünyada başka bir insan yokmuş gibi sadece onun dokunuşunu hissetmesi karnında bir sancıya neden oldu. Bu neydi şimdi?....

Kenan ile Kağan'ın hikayesi.

Düşündükçe bir çıkar yol bulamayanlar, aşka sarılırlar.