Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

taehyung okulundaki depoya girdikten sonra kendisini 10 yıl sonrasına ışınlanmış ve daha önce tanışmadığı, jungkook denen bir adamla evli bir şekilde bulur. - +orijinal kurgu ve diğer tüm haklar @epivantae kullanıcı adlı twitter hesabına aittir.

Dudaklarım çatlardı onu öperken kokusu sarhoş ederdi benliğimi. Ben Kim Taehyung'a asla doyamazdım.

Bu gezegende bana yer yoktu. Ben ölümlüydüm. Burada ne işim olabilir ki? Ailem bu gezegene ait iken ben nasıl değildim? Nefes alamıyordum artık. Her şey giderek zorlaşıyor, ne yapacağımı da bilemiyordum. Bir çıkış yolu bulmam gerek; en acilinden buradan kurtulmam gerek. Ama nasıl? Aldığım nefes yeterli gelmiyor. Yavaş yavaş ölüyordum ama kimse farkında değildi. Ailem bile...

Önceden fark edemediklerini, ancak ruhları yer değiştirdikten sonra fark eden iki kişinin kendi vücutlarını geri almak için girdikleri aşk kokan yarış. © Tüm hakları aşklarının sihri olan çiçek içkisinde saklıdır.

Ona silahımı doğrulttum fakat o bir çiçek uzattı bana. dom'um kapak için teşekkür ederim, ellerini öpüyorum ♥️