"tatlım," dedi donghyuck tırnağındaki boyaları silerken. "feminist olmak bir ayrıcalıktır."

Mark Lee'nin işi, milyon dolarlık anlaşmalar yapmak ve Kore'deki herkesi tek bir gülümsemeyle baştan çıkartmaktır. Peki, öyleyse neden yedi gündür evden dışarı çıkmıyor? Neden mahvolmuş, sefil bir halde ve depresyonda? Ona sorduğunuzda size sebebinin grip olduğunu söyleyecektir fakat hepimiz bunun doğru olmadığını biliyoruz. Lee Donghyuck, Mark'ın babasının yatırım bankacılığı firmasında işe başladığı anda Mark'ın hayatındaki her alanın bir karmaşaya sürüklenmesine sebep olmuştur. Profesyonel alandaki yarışları Mark'ın cesaretini kırıyor, Donghyuck'a karşı hissettiği çekim dikkatini dağıtıyor ve onu yatağa atma girişimlerindeki başarısızlığı ise tamamen sinirlerini bozuyordur. Nasıl oluyordu da biri çıkıyor ve ağzı iyi laf yapan çapkın bir adamı mahvolmuş, umutsuz biri haline getirebiliyordu? Hayatta asla sahip olmak istemediği tek şeyi gerçekleştirerek. Emma Chase'in "Karmakarışık" kitabından uyarlanmıştır.

"Mark." dedim adını sonunda öğrenebildiğim için yaşadığım hevesle. "Bir fikrim var." Kaşları çatılarak bana bakmıştı merakla. İçinden nerden çattım buna der gibi bir hali olsa da ben heyecanımı bastıramıyordum. Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki göğsüme vuruşunu hissedebiliyordum. "Bana bir yıl ver." dedim tepkisini iyice görebilmek için ona yaklaştığımda. "Sonuçta kaybedeceğin bir şey yok, değil mi?" "Neden bunu yapayım?" demişti sadece. "Senin açından bakacak olursak.." dedim her ne kadar bunu söylemeye dilim varmasa da. "Son bir yılını dolu dolu geçirmek istemez misin?" "Bırak sana göstermek istediklerimi göstereyim, hayatı bir de başkasının gözünden yaşa. Bence ilginç bir tecrübe olur senin için." demiştim kendi fikrimi çok mantıklı bularak. Kendi içinde bir sonuca varmaya çalıştığını görebiliyordum. Hiç tanımadığın birinden böyle bir teklif almak şaşırtıcıydı. Bana güvenmiyordu, ben de ona güvenmiyordum ama kaybedeceğim bir şey yoktu. Onun yerine kazanacağım bir hayat vardı. "Eğer." dedim tekrar dikkatini üzerime çekerken. "Bir yıl sonra bugün, fikrini değiştiremezsem.." Yutkundum. Bunları söylemek benim için hiç kolay değildi. "Gitmene izin vereceğim." Ben olduğum sürece aklındakini yapamayacağını biliyordum. Buna izin vermezdim. O da biliyordu. "Tamam." demişti. "Bana hayatı senin gözlerinden göster, Donghyuck."

''iyi geceler Donghyuck.'' [!] uyarı; depresyon ve intihar ögeleri barındırmaktadır. markmin/markhyuck

"pahalı bir parfüme ait olduğuna emin olduğum kokunun saf kokusu olduğunu fark etmem, çok zaman almıştı." |oneshot

"Nefretimin içinde boğulan ruhumu dışarıdan izliyorum." [marklee+leedonghyuck]

"İkimiz de istemediğimiz bir düşteyiz." Mark tüm şansını harcamıştır. Kötü olaylar çorap söküğü gibi ardı ardına gelişirken Donghyuck, Mark'tan bi'haber işi yüzünden intihar eşiğindedir. İşsizlik-iş sıkıntısı, ekonomik sebepler ikiliyi iyice bunaltmışken ailenin baskısı üzerlerinde kötü bir etki yaratmıştır. Kabus gibi hayatları tam saat 12:11 geçe sona erer. Bir süre düşünmeden, hayatlarını kimsesiz, dert olmadan yaşayacaklardır. Bu kader ortaklarının yolları bir gün mutlaka kesişecektir. Yayım tarihi: 24.05.2020 Başlangıç tarihi: 16.05.2020 Bitiş Tarihi: 07.06.2020 🌻 Natalie Taylor - Surrender 🌻 NCT DREAM - Puzzle Piece 🌻 Lana Del Rey - Summertime Sadness 🌻 Lana Del Rey - Born To Die 🌻 Erol Esin & Akisler Orkestrası - Emniyet 66 © roe, fantastik, 2020.

"Biz sadece arkadaşız hyung." dedim gergince. "Arkadaşlar böyle şeyler yapmaz, o zaman gel öpüşelim." dediğinde çığlık atarak oturduğum kaldırımdan kalkıp duvar kenarındaki ağacın yanına geçtim. "Seni öpeceğime gider tuvalet fırçasını öperim." dedim Jaehyun'a. "Kalbimi kırıyorsun." deyip elini göğsüne koyarak güldü. "Ciddiyim, Mark'la aranızda bir şeyler olduğunu biliyorum." dediğinde yutkunup bakışlarımı kaçırmıştım. •top/seme: mark, bottom/uke: haechan