TEN PAMIĘTNIK MIAŁ BYĆ NIE DO UŻYTKU PUBLICZNEGO, ALE NIE CHCE MI SIĘ ZAKŁADAĆ NOWEJ KSIĄŻKI DO SHITPOSTU. TU BĘDĄ JAKIEŚ MOJE CHORE PRZEMYŚLENIA, SŁOWEM TO CO DO TEJ PORY NA TABLICY. JEŚLI JEST TU JAKIEŚ TRANSFOBICZNE/ ENBGFOBICZNE STWORZENIE, TO NIE RADZĘ CZYTAĆ! SHITPOST ALERT!!!! Ps². Ta książka to wylęgarnia zakompleksionych transów takich jak ja.

❝Na Odyna, Juliusz, czy ty naprawdę musisz być taki wkurzający?❞ ~*~ Juliusz Słowacki jest przegrywem i doskonale zdaje sobie z tego sprawę, Adam Mickiewicz nie radzi sobie w roli nauczyciela, ani właściwie w żadnej innej roli, przede wszystkim natomiast rzadko łączy fakty. Do tego dochodzi mieszanka wybuchowa złożona z problematycznej grupy licealistów, kilkoro dorosłych, którzy zachowaniem przypominają przedszkolaków, jeden były kryminalista i jeden ojczym, który lubi nabijać się z humanistów, a wszystko to odbywa się w towarzystwie nieprzespanych nocy, dram o nic, załamywania nad społeczeństwem i zdecydowanie zbyt dużej ilości kawy. ~*~ Zakończone, a legendy głoszą, że kiedyś pojawi się korekta. Zero akuratności historycznej, ale to w końcu au, slowburn na gigantyczną skalę, a na końcu każdego rozdziału moje narzekanie na to, jak bardzo nienawidzę tej książki.

Głównie o mojej dysforii i problemach, ale jednocześnie jajcarsko i z dużą dozą ironii.

Nie ma opisu ;-; Bo kuzynka mi ukradła ;-; Nie no żartuje, ta książka to takie typowe talksy z fnafa czyli rozmówki bohaterów.