Deniz... Ne kadar uçsuz bucaksız gelir değil mi gözümüze? Tam karşısına geçer bakarız ufka doğru. Denizin gözümüzdeki sonsuzluğu bir çizgi halinde gözükürken bir anda sonunu görmüş gibi hissederiz. Düşüncelerimizi hayal gücüne bırakırsak eğer her şey daha farklı olur. Normal büyüklüğünden bile daha büyük olabilir hayal dünyamızda ya da tam tersi çok daha küçük. Uzay... İşte uzay gerçekten sonsuzluktur. Ya da belki de bir sonu vardır. Deniz gibi bilemeyiz bunu, elimizde bir sayısal veri yoktur. Sadece yaşadığımız gezegen, onun bulunduğu sistem ve sistemin de bulunduğu galaksiler olduğunu biliriz evrende. Ve bu düşündükçe daha da büyür. Gece başımızı kaldırıp gökyüzüne baktığımızda bir sürü küçük ışık görürüz. Aslında bunun binlercesi vardır sadece başımızı çevirmemiz gerekir. Bu bir bakıma 'at gözlüğü' tabirine de ayak basan bir durumdur. Sığ görüşlü olmamak da denilebilir. Bir zorlukla karşı karşıya kalabiliriz, bir seçim yapmak zorunda olabiliriz. İki farklı seçeneğin olduğunu düşünürüz ama bilmiyoruz ki belki de daha kapsamlı düşünürsek arasında kaldığımız bu seçimlerden çok daha farklı tam istediğimiz gibi bir seçenek bulabiliriz. Aynı gördüğümüz yıldızlar gibi sadece başımızı çevirmeliyiz. ~Anne Shirley Diziler, kitaplar ve birazda benim katkılarımdan oluşan kurgu🎈

°Tek Bölümlük Hikaye° Sesin neye benzediğini bilmeyen bir adam, sevdiği kadının sesini nasıl hayal edebilirdi ki?

°TAMAMLANDI° Siz: Seni ilk gördüğüm gün, onu nasıl sevdiğini fark ettiğimde kalbim o kadar kırılmıştı ki.. Siz: Oysaki senin sevdiğin gibi kimse sevmemişti beni, kullanılmıştım ben. Gerçekten sevilmek nasıl oluyor, nasıl bir his bilmiyordum. Sadece dedim sadece onu sevdiğin gibi sevseydin beni. O kadar güzel seviyordun ki, benim içim gidiyordu sen onu severken. Yalnız dedim yalnızca beni sev. Ve sonrasında : Belki dedim belki onu sevdiğinden de daha çok seversin beni. Çünkü biliyorum ki bana yalnızca sen lazımsın.

°TAMAMLANDI° "İyiyim" Yalan söylüyorum