Yerim.

"Bırak beni," diye fısıldadım, ellerimi göğsüne koyup itmeye çalıştım ama göğsü o kadar sert, o kadar sarsılmazdı ki milim kımıldamadı. "Neden geldin ki zaten? Gitmeseydin ya da hiç dönmeseydin..."diye bağırdım, gözyaşlarım arasından göğsüne vurarak. "Ben yine arkadan izlemek istemiyorum anladın mı? Yine o pozisyona düşmek istemiyorum!"Sözümü tamamlamama izin vermedi. Akif artık hislerini, o içindeki aylardır biriken devasa baskıyı tutamıyordu. İki eliyle birden yüzümü kavradı; parmakları saçlarımın arasına sıkışırken avuçlarının o yakıcı sıcaklığı tenimi cayır cayır yaktı. Yüzünü yüzüme o kadar yaklaştırdı ki, dudaklarımızın arasındaki mesafe milimlere indi. O an heyecandan ve nefesimin kesilmesinden kalbimin duracağını sandım."İzlemeyeceksin," diye mırıldandı, bakışları tamamen dudaklarıma kilitlenmişti. Sesindeki o arzu, o yoğun tutku beni tamamen esir aldı. Belimi kavrayan diğer eli beni kendine daha da sertçe çekti, kaslı göğsüne tamamen yapıştım. "Çünkü benim gözüm senden başkasını görmüyor. Döndüğüm günden beri kafayı yiyecek gibi oluyorum. Karşımda öyle bir duruyorsun ki... Seni kendime çekmemek için, her an benim olduğunu hatırlatmamak için ne kadar savaştım haberin var mı?" Nefesi dudaklarıma çarparken başım döndü.6 yıllık o büyük hasret, o imkansızlık hissi ve az önceki o sahte kıskançlık krizi tenha yolun ortasında, arabanın gövdesinde tamamen yok oldu. "Hazal... ben artık kendime engel olamıyorum," dedi, sesi titriyordu. "Bana öyle yabancı gibi, başkası varmış gibi bakmayı kes. Çünkü ben artık dayanamıyorum."Ve o milimlik mesafeyi de kapattı; dudakları dudaklarıma kapandığında dünya üzerindeki tüm sesler kesildi, sadece ikimizin kalbinin o delice ritmi kaldı.

Gözlerimi asansörde açtığımda, uzun süre nerede olduğumu anlayamamıştım. Zihnim bulanık, bedenim yorgundu. Zaman geçtikçe olanları yavaş yavaş kavrıyordum, ama kabullenmek düşündüğümden çok daha zordu. Benim burada ne işim vardı? Buraya nasıl gelmiştim? ________________________ ‼️Daha önce okuduğunuz hiçbir Labirent Fanficine benzemediğine emin olabilirsiniz. ________________________ 📌 BAŞLANGIÇ: 29.11.2024 💥 Bilimkurgu #16 💥 Fantastik #12 💥 Labirent #1 💥 The maze runner #1 💥 Newt #1

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

~TAMAMLANMAK ÜZERE~ ✨#aşkoyunu~1~✨ ✨#helalsevda~1~✨ ✨#oyun ~50/5.000~✨ ༆ тคหıтıм ༆ "Bir ay. Bir ay sonra yüzümü bile görmezsin." Sungur başını sallayıp "İyi. Fazla değilmiş" deyince yüzümü buruşturdum. "Bir gün bile sana tahammülüm yok ya neyse el mecbur." Tek kaşını kaldıran Sungur "Bir ay dolmadan aşık olma sonra bana" deyince daha da yüzümü buruşturdum. "Düşüncesi bile midemi bulandırıyor. Allah korusun." "Niye kız? Sonuçta yakışıklıyım. Zenginim de. Bak, aşık olmak için sebep çok." Güldüm. "Adam değilsin, onu ne yapacağız bay şeytan? Sen benimle dalga geçiyorsun da ya sen bana aşık olursan?" Gözlerini deviren Sungur "Senin neyine aşık olayım be ben? Hem tipim değilsin" demiş, beni yine güldürmüştü. ✿●‿●✿ Sen! Sana iftira atan adama âşık olur muydun? Liva da öyle diyordu; Asla! Peki ya sen, seni tehdit eden bir kıza aşık olur muydun? "Daha neler!"demişti Sungur. Daha neler... Ama bir şey vardı: ❖Asla dediklerimizi yapmadan ölmezmişiz❖ ????????????????ı???????????????????????? ????????????????????????: 08.03.2020???? ‼️KİTABIN TÜM TELİF HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. ÇALINTI DURUMUNDA GEREKLİ YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR‼️

*Kitap Kapağı *-* @Rahimemine *Kafa dağıtmak için yazıyorum...! *Wattpadde 'Siirtli Bey' adlı ilk kurgudur. Başrolümüz @LiliyiSakinSevmek 'tir. *-* +Selamünaleyküm Siirtli Bey. -Sende kürt olduğum için bir sürü laf edip aşağılayacaksan defol git Yazma bana +Hayır hayır! -Ne var o zaman? +Ben şey.. -Geveleme de söyle +Tamam. Doğruyu söyleyeceğim. Senin kim olduğunu bilmiyorum. * Yayımlanma Tarihi: 16 Ağustos 2022 Tamamlanma Tarihi: 13 Ağustos 2023 * 1 Eylül 2022 - 1000 24 Ocak 2023 - 10.000

*Kitap Kapağı*-*@Rahimemine *Kafa dağıtmak için yazıyorum..! * Wattpadde 'Kader mi Kaza mı?' adlı ilk kurgudur. #FİNAL "Söylesene nesin sen? Kader mi kaza mı?" * Yayımlanma Tarihi: 6 Mayıs 2022 Tamamlanma Tarihi: 8 Haziran 2022 *

Hayallerinizi gerçekleştirmek için asla geç değil... Wattpad adında ki bu hikaye platformu bana onu kazandırmıştı. Aramızda milyon okunma ve sekiz yüz doksan beş bin iki yüz yirmi yedi tane beğeni vardı. Kilometreler değildi bizi ayıran... Onun oldukça tanınmış ve beğenilen bir yazar oluşuydu... ''Seni kendime aşık edeceğim, Batu Demirkan.'' Kararlılığım gözlerime yansıdı. Bunu yapabilirdim. Okuduğum onca hikaye ve duvarımı boydan boya kaplayan kütüphaneye dizilmiş kitaplarım, bunu bana göstermişti. Hiçbir şey imkansız değildi. Ona kendimi gösterebilirdim. Belki onun katıldığı bir partiye gidebilirdim veya okuduğu okulu kazanabilir ve yeni görünüşümle dikkatini çekebilirdim. Ya da en basitinden okur buluşmalarından birinde giyinişim ve konuşmamla onu kendime hayran bırakabilirdim. ''Ülkü,bana bak!Odamı temizliyorum bahanesiyle yine şu zımbırtının başına oturdun değil mi?Sonra da koca istiyorum diye tepin buralarda.Böyle olursa yatağına aldığın tek şey tabi ki o laptop olur.Ay bu benimde ağzımı bozdu.Kız çıldıracağım vallahi.'' Hayallerine anne engeli yiyen, okuldan eve evden okula hayat yaşayan biriydim. Saçları turuncu, astigmatı olan, sol gözü 1.25, sağ gözü 0.75 bozukluk derecesine sahip, açık tenli ve hafif balık etli bir kızdım. O ise kumral, kahverengi gözlü ve yanakları sıkılmayı isteyecek tatlı bir tombikliğe sahipti. Uzun boylu ve zekiydi. Batu ile aramızda yalnızca beğeni ve okunma sayıları yoktu anlayacağınız...

"Biri kursun önündeki asfalta koca harflerle 'SENİ SEVİREM HAFIZ' yazmış." dedi Vesile Hoca. Sinirli bir şekilde güldü ve bakışlarını bize çevirdi. "Hem de kırmızı harflerle." Hocanın karşında dizilen biz, kendimizi gülememek için zor tutuyorduk. En sonunda o homurdanma sesi birimizden çıkmış ve bütün ciddiyetimizi bozmuştu. Aslında hocamızın karşısında gülemmek için iç organlarımıza doğru kusuyor gibi gözüküyorduk. Vesile Hoca bakışları dik, sessiz bir şekilde bize doğru fısıldadı. "Siz temizleyeceksiniz. Cuma günü çıkıştan önce halletmiş olun. " "Ama Hocam-" "Tabii ailelerinizin kulağına gitmesini istemiyorsanız. " diyerek şirin bir şekilde güldü ve odadan çıktı.