Derslerin başlamasına on gün kala Bursa'ya geldik, hem şehri keşfetmek hem de eğlenmeyi amaçlayarak. Ama tabiki beklediğimiz gibi olmamıştı, daha geldiğimiz gün benim çantamı motosikletli biri gasp etti. Direnmem üzerine hızla çekmesi düşüp kolumu incitmeme sebep oldu. Yardım için gelen orta yaşlarda bir abi önce hastaneye gitmemiz gerektiğini söyleyerek yakın bir hasteneye görürdü. Çekilen film sonucu hemen çıkmıştı, kırık yoktu neyseki. Sonrasında soluğu karakolda aldık . Uzun bir bekleyişin ardından gelen iki polis memurunun ifadelerimizi alınmasından sonra komserin sesi duyunca arkamıza baktık; "Ne yaptınız Selim bakıldı mı mobese kameralarına?" "Amirim motosikletin plakası yok şahsın da yüzünde maske var pek bir şey çıkacak gibi durmuyor." Elif'in yavaşça eğilip kulağıma ; "Kızım bu ne? komserler; beyaz saçlı, orta boylu, göbekli olmaz mı? Bu resmen best model off turkey. " dedi. Dirseğimi Elif'in boşluğuna doğru vururken, genç komser duymuş olacak ki tebessüm oluştu yüzünde. "Valizlererinize bakılırsa yeni geliyorsunuz Bursa'ya. " " Evet öğrenciyiz, üniversite için geldik. Hoşgeldin dedi bize Bursa." dedi muzip gülüşle Elif.

Beklenen gün geldi, Sedef hanım." Gözleri o kadar tuhaf bakıyordu ki; korkuyla ayağı kalktı. Arkasındaki gençlerden biri arabanın kapısını açtı, adım atmaya yeltendi ki diğer genç arkadan sarılıp ağzını kapattı. Kalbi duracakmış gibi hızla atmaya başladı. Fırat, kan çanağı olmuş gözleriyle kılını kıpırdatmadan, sadece bakıyordu. O an içinden pişmanlık çığlık atıyordu, ne olurdu Meltem'i dinleseydi; "Ara nişanlını gelip seni alsın " dediğinde arasaydı.Debelenmeleri boşunaydı ne kadar güç kullanmaya çalışsa da iri cüsseli adamın gücüne karşı koyamıyordu. Ve karanlık teslim aldı genç kızı . Gözünü açmaya çalıştı başta ama başarılı olamadı. Çabaladı tekrar açtı gözlerini önce beyaz tavan karşıladı sonra yanında yatan çıplak bir beden. Ama sonrası tekrar karanlık.... Ne kadar zaman geçti bilinmez yavaş yavaş kendine gelmeye başladı ve bu sefer yanında kimseyi göremeyince derin nefes alıp yataktan doğrulmaya çalıştı. Bütün vücudu ağrı içindeydi sanki kılını kıpırdatmaya güç yetiremez haldeydi. " Nihayet uyandın." Kendine gelmeye çakışırken, üzerinde birsey olmadığını farkedince çarşafı hızla üzerine doğru çekti. Yüzündeki o iğrenç gülümsemesi tekrar belirdi. Kendinden emin adımlarla kıza doğru gelirken, korku kapladı içini. Çenesini tutup konuşmaya başladı, "Bakalım o hoca seni böyle de sevecek mi ? Sen bana aitsin bunu hiç bir zaman unutma" Şok olmuş bir halde adamın yüzüne baktı bir süre, bu kadar ileri gitmiş olamazdı. Sevmek bu değildi. Üstemsiz gözlerinden yaşlar akmaya başladı, hıçkıra hıçkıra ağladı sonrasında sesi kısılıp gözleri yanana kadar. Adam da pişmanmıydı bunu onu inciteceğini hatta paramparça edeceğini bilmiyor olamazdı değil mi?

Başarılı bir pilot olan Fulya'nın hayatı, geçmişten tanıdığı bir kişi ile karşılaştıktan sonra, farklı bir yola sapar. Hastalığı nedeniyle ilik nakline ihtiyacı vardır. Kız kardeşinin iliği kendisine uymaktadır. Fakat nakil için önce kız kardeşini bulması gerekmektedir. Altı sene boyunca kilitli kaldığı mahzenden tekrardan çıkmak zorundadır.