#1 suç #1 mafya 28 Kasım NOT; Bu hikaye tamamlandığında genel kurgu aynı kalmak üzere yapısal değişiklikler yapıp tekrardan yazacağım. Eylül'de sınavım olduğu için tekrar yazmam bu tarihten sonra olabilir. Karakterleri neden ve nereden yola çıkarak yazdığımıda ekleyeceğim. "Sen hiç bir katille aynı masada yemek yedin mi? Ben hergün bir katile hizmet ediyorum, aynı sofrada yemek yiyorum, aynı yatakta uyuyorum." Kapkara gözlerin hüzünle kısıldığını gördü ilk defa. Sanki konuşsa Sima'nın tüm acılarından daha çok acı çekiyor gibiydi ama susmayı seçiyordu. Purosunu dudağının kenarına iliştirip pencereden dışarıyı seyretmeyi... " Karanlıktan korkardım. Kalbimdeki karanlık odamdaki karanlığı geçtiğinde korkmamayı öğrendim." Sima yedi yaşındayken ailesi hiç tanımadığı kişiler tarafından katledildi. Uzun yıllar acılar içinde geçen hayatının ardından gelen umut ışığının peşinde koşmayı seçmişti. Ailesini öldüren kişileri bulmak için İtalyan asıllı bir ailenin yanında çalışmaya başladığında herşey istediği gibi devam ediyordu. İnandığı gerçekler kendini yüz üstü bıraktığında bulabildiği her şeye tutunması... Sima aşkı ile buz dağından daha soğuk dediği Benedetto'nun kalbindeki buzları eritebilecek mi? ~~~~~~~~♡~~~~~~~~

"Ne diyosun sen baba!? Ne..ne demek seni ortaya koydum!!" babam umursamazca suratıma bakmaya devam ediyordu. Bu ne yüzsüzlük nasıl bir vicdan anlamış değildim. "Duydun işte ne diye beni yoruyosun daha fazla.Ortaya koyacak param kalmadı bende seni koydum ama bu sefer kaybettiğime de pek üzülmedim." deyip hafifçe kahkaha attı.

Hayatta sevgiden, aşktan meşkten daha önemli konular da vardı elbet; sağlık, iç huzur, iyi dostlar, belki zenginlik? Lakin kabul edelim, sevgi güzel bir merhem idi; heyecan uyandıran, sakinleştirici, iyileştirici ve geliştiriciydi. ** Bu hikaye yalnızca Wattpad'de sergilenmektedir, başka yerde okursanız zararlı bir yazılım hedefi olabilirsiniz. Orjinali sadece burada.