"Baba lütfen Cemre kardeşim olsun!" "Oğlum, bunlar sizin düşündüğünüz gibi kolayca olabilecek şeyler değil." "Ama neden? Sen bana oğlum diyorsun ona da kızım de olmaz mı? " ~~~ "Peki sen neden onun ablası olmak istiyorsun?" "Çünkü onun annesi yok benim de babam. O sana anne desin. O zaman biz de kardeş oluruz. Anne lütfen Ege kardeşim olsun!" ... Kardeşim Olsun ismine sahip ilk ve tek kitaptır. Başlangıç: 30.01.2021 Bitiş: 26.06.2021 20.11.2021 #1 gençkurgu 30.03.2021 #1 polis #1 kafe #1 ozan #1 afra #1 komedi #1 abla

Murella: bir deneme yapalım Murella: bir kıpırtı olursa... Alpertunga: olursa? Murella: sevişiriz Alpertunga: tamam Murella: tamam **** Oğuz Aras Destanı'ndan Malper kod adlı çiftimizin hikayesi. BoyxBoy

|TAMAMLANDI| Yıllar önce bir kurşun sıkılmış ve yankıları asırlarca sürmüştü. Şimdi yine bir kurşun sıkılmış ve ben göğe tutsak adamın göğü olmaya mahkum kalmıştım. Adam ateşti yakacağım diyordu bense aşktım yanmayı ezelden beri bilirdim. Bu ateş olan bir adam ile aşk olan bir kadının hikayesi. Bu aşkın, ateşle olan imtihanının hikayesi.

Gerilen çenesi ve hızlı hızlı aldığı nefeslerle tenimi keşfe çıkıp belime indiğinde kısa bir süre duraksadı "Beni uyuşturduğun halde sana her geçen gün biraz daha ihtiyaç duymam akıl kârı değil." Çekemediğim nefeslere bir de boğazımda takılıp kalan yumrular eklenmiş, az önce kurduğu cümleler beynimin içerisinde doğru teraziyi bulmak ister gibi etrafa saçıldığındaysa göğüs uçlarımda hissettiğim karıncalanma ile dudaklarımdan dökülen inlemeye lanet okudum. Alnından dökülen küçücük sıcak ter damlacıklarından bir tanesi yönünü çıplak göğsüme doğrultunca, dudağında kendine yer bulan gülümsemeyle beraber kısa bir nefes aldı ve dişleri arasından sızan hırıltılarlada birkaç küfür savurdu. Göğsüme damlayan mürekkebi dili ile yoka indirip derin bir nefes aldığında boğuk kelimeleri bir bir akıttı "Bir kez daha beni kendinle tehdit etmeye kalkarsan yaşayacaklarını hayal gücünün sınırlarına bırakıyorum. Daha öncede dediğim gibi izle ve gör" ARAL ERGE bu ismi hafızanıza iyi kazıyın çünkü çok duyacaksınız... (Nott= Fazlası ile +18 sahne bulunduruyor!) Instagram: aynur7_a

arkadaşlar #1 01.03.2020

Arkamı döndüğüm anda çok şaşırdım. Yaşlı teyzenin torunu dikilmiş bana bakıyordu. Ne zaman geldi, nasıl duymadım geldiğini, dialoğumuz olmadığı halde neden takip etmiş olabilirdi beni? Kafamdaki soruları takmadan ve tek kelime etmeden hızla dört adımı geri yürüyüp kapıya ulaştığımda yüzüne bakmamaya özen göstermiştim. Ama dışarıya adımımı atamadan Bay Torun tarafından kapının yanındaki cama yapıştırılmıştım. Şaşkınlık ve biraz da korku ile gözlerimi kırpıştırdıktan sonra bakışlarımı ona çevirdim. Pis pis sırıttığını belli belirsiz görmem saniye bile sürmeden dudaklarımı öpmeye başladığı zaman tek bir his etkisi altındaydım: Kızgınlık... Hızla göğsünden itip dudaklarının esaretinden kurtuldum ve okkalı bir tokadı yüzüne indirdim. Yana savrulan yüzü ve tuttuğu sol yanağı bile kızgınlığımı azaltmamıştı. Bağırmaya başladığımda yüzünü bana dönüp dişlerini sıkmış bir halde dinledi beni. "Ne yaptığını sanıyorsun sen çocuk!" Bildiğim kadarıyla benden 7 yaş kadar küçüktü. Kızgınlığı artmış bir halde suratı daha da sertleşirken korkudan eser yoktu bende. "Ne çocuğu lan? Ne çocuğu ha!" Öfkeli ve durduk yere kelime etmediği bir insanı öpen biriyle aynı ortamda daha fazla durmak istemiyordum. Kapının koluna uzandığım sırada kolumu tutup arkam ona dönükken sakince söylediği cümleler kanımı dondurmuştu. "Sen de istiyordun. Bunu anlayabilecek kadar yetişkinim"...

Yasmin: 15 günün var bilinmeyen.

Bir saat, onbeş dakika, on saniye. Son sayfa. Aradığım tek şey bir günlüğün lanet son sayfasıydı ama -yine lanet- son sayfa hiçbir yerde yoktu. Günlüğün kime ait olduğunu bilmiyordum. Kimin yaşadıklarını anlattığını tabiki merak ediyordum ama ondan önce kafama takılan bu günlüğün benim kitaplığıma nasıl geldiğiydi. Son sayfayı bulsam belki yazan kişi orada kendinden bahsetmişti ya da hastalığı geçmiş miydi? Ah lanet son sayfa neredeydi? \\Son Serisi ilk kitabıdır//

İnsanların keyif alarak izledikleri tiyatronun acı çeken başrolleriydik. Oyunun sonunda ya alkış alacaktık ya da diğerleri gibi unutulup tarihin tozlu sayfalarında kaybolacaktık. Asel Nur Demir Yiğit Han Yücel Başlangıç: 05/02/2017