Emory Miles nauczyła się, że za dnia lepiej milczeć. Milczenie było bezpieczne - nie prowokowało pijackiego gniewu ojca ani cichego płaczu matki. Nie zdradzało bólu skrytego za zamkniętymi drzwiami ich domu, gdy nikt inny nie patrzył, a strach i niepewność stały się jej codziennością. Minęły lata, odkąd pierwszy raz zobaczyła, jak jej tata uderza matkę, a ucieczki z domu, by schronić się przed rozdzierającym serce krzykiem, stały się normą. Sposobem na przetrwanie, bo po drugiej stronie ulicy zawsze czekał ktoś, kto słyszał każdy jej szept. Victor Keller był nie tylko sąsiadem Emory. Był również powiernikiem jej sekretów, obaw, marzeń i nadziei - ale tylko w nocy, gdy pojawiała się w progu jego drzwi. Za dnia mijają się na uniwersyteckich korytarzach, nie pamiętając, że minionej nocy istnieli tylko dla siebie. Emory odgrywa rolę dziewczyny, którą świat pragnie oglądać. Uśmiecha się w ramionach Russella Carringtona, byłego kapitana drużyny koszykarskiej, który zaciskał palce wokół jej życia tak samo, jak wokół jej nadgarstków. Victor pnie się w górę, zajmując miejsce Russella jako nowy kapitan Devil's Lake i jednocześnie jego największy wróg, ale wciąż łączy ich jedno. Uczucia do tej samej dziewczyny. I choć Emory i Victor bronią się przed tym, że napięcie między nimi wciąż rośnie, noc zaczyna nieodwracalnie splatać ich losy. Między krzykiem a ciszą. Między miłością a zniewoleniem. W końcu Emory musi zdecydować, do kogo należy jej serce. Do chłopaka, który zna jej sekrety, czy do chłopaka, który powoli obraca je przeciwko niej. W ciemności słychać szepty, których nie zagłuszy nawet najgłośniejszy krzyk.

Frida Heckman była rozdziałem, który Zander Cobi dawno temu zamknął. Przynajmniej tak sobie wmówił. Bo są uczucia, do których nigdy nie powinno się wracać. Zwłaszcza gdy dotyczą młodszej siostry najlepszego przyjaciela. Kiedyś pozwolili sobie na coś więcej - na chwilę słabości, na coś, co miało zniknąć bez śladu. Zander dopilnował, by właśnie tak się stało. Ukrył wszystko pod warstwą chłodu, dystansu i zasad, których nigdy nie zamierzał łamać. Do czasu. Jedna decyzja. Zamieszkanie pod tym samym dachem. I brak jakiejkolwiek drogi ucieczki. Frida nie jest już tą samą dziewczyną, którą pamięta. A Zander coraz gorzej radzi sobie z udawaniem, że jej obecność nic nie zmienia. Bo niektóre historie nie kończą się wtedy, kiedy powinny. Niektóre uczucia nie wygasają - tylko czekają. A gdy wracają... robią to ze zdwojoną siłą. Jak długo można walczyć z czymś, co nigdy tak naprawdę nie odeszło? I czy są granice, których naprawdę nie da się przekroczyć - gdy w grę wchodzi serce? Pierwsza jednotomówka z serii Winter Kisses. Kategoria wiekowa: 16+

„Witaj w Sanktuarium Zbieraczy. Miejscu, gdzie śmierć jest jedynym przedmiotem obowiązkowym." Akademia Redwood to nie szkoła. To grobowiec dla normalności, którego fundamenty są nasączone krwią, a śmierć to jedyny język, który tu obowiązuje. On - Artysta Czystej Śmierci. Syn Dyrektora. Nie sprawuje władzy, ale Jego nazwisko wisi w powietrzu jak obietnica rzezi. Tworzy ze swoich ofiar arcydzieła, a Jego obecność w Akademii jest wyrokiem. Ona - Białowłosa piękność. Lodowata i nieuchwytna. W jej żyłach płynie krew Legendy - kobiety, która kiedyś rządziła Akademią, ale dziś jest tylko mroczną historią. Jej morderstwa są aktem gracji i piękna. Stworzyli Grę, w której stawką jest dno piekła. Gra, w której On musi złamać Jej chłód i wykonać wyrok. Ona musi utopić Go w rzece szkarłatu, którą razem stworzyli. Jedno spojrzenie na Jej zakrwawione ręce. Tyle wystarczyło, by ta Gra się rozpoczęła. (na okładce znajduje się moja stara nazwa)