Hilal İstanbul'u boğucu havasından kaçmak için Rusyaya kaçar. Güzel bir ksaba da ev kiralar. Her şey harikaydı. Ta ki o geceye kadar. Hilal tanık olmaması gereken bir cinayete tanık olur. Adamlardan kaçarken yabancı bir adamın yardım teklifini kabul eder. Ama bilmiyordu ki kendisini Avcının kollarına teslim etmiştir.... Dikkat... KÜFÜR CİNSELLİK OLACAKTIR... DUYAR KASACAKSANIZ BAŞTAN BAŞLAMAYIN OKUMAYA.... ‼️‼️‼️

"Seni öldürürüm Demir! Öldürürüm!" "Tabii ki öldürürsün ama sen beni öldürmek yerine, ailene umut olacaksın ve benimle evleneceksin. " Mideme kramplar giriyor, bildiğin kıvranıyordum. Nefesimi yettiremediğim için bir elimle kapıdan destek alırken, bir elimle de şalımı öne doğru genişletmeye çalışıyordum. "Hemen şimdi kararını ver Beyza! 10 dakika sonra tüm adamlarımı arayıp devreye girmelerini söyleyeceğim sonrada direk ağabeyinin karşısına çıkıp, yaptıklarımı anlatacağım; seni nasıl zora soktuğumu, şirketin batması için neler yaptığımı anlatacağım ve böylece küçük Zeynep babasız büyümüş olacak... Sahi Zeynep, ölen annenin adıydı değil mi? " Dizlerim artık bedenimi taşımıyordu. Dizlerimin üzerine yığıldım ve son gayretimle nefesimi yettirmeye çalıştım. "Senden nefret ediyorum!.. " Demir yanıma doğru gelince bir dizini yere koyup, ellerini çeneme götürdü ve başımı yerden kaldırdı. Gözyaşlarım yanaklarımı sırılsıklam yapmış, şalımın çene kısmını çoktan ıslatmıştı bile. Şuan gözyaşlarım onun parmaklarını yıkarken, ben çaresizlikten ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Onunla evlenmem diri diri gömülmek demekti... Ama alabilecek bir sorumluluğu almadığım için dedemin ölmesi, ağabeyimin hapse girmesi cehennem ateşinde yakardı beni ve ben bir daha o ateşi, ömrümün sonuna kadar söndüremezdim. . . . Oysa Demir'in bilmediği şeyler vardı. Bu evlilik Beyza'nın mahkumiyetiyse Demir'in de en büyük sınavıydı.

Karşısında gerçek ailesi vardı.Ama nefretle bakan dört erkek vardı.Sadece bir tanesi nefretle bakmıyordu sanki beni inceliyor beni tanımak istiyor gibi bakıyordu ama sorun şu ki umarım benim ailem değilsinizdir çünkü ben aile istemiyordum.

Karanlık sırlar,geçmişin gölgesi ve umutsuz bir aşk.

Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın... Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor: Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan'ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?

Hikaye genel olarak 2. Bölümden sonra başlıyor 🌹 ** Sıradan mafya hikayelerinden değildir

Savcı ve Yüzbaşı Terörle mücadele davasında yıllar sonra bir araya gelmeleri Alp Yiğit'in yüzündeki askeri ifade, beni görür görmez anlık bir şokla çatladı. Gözleri, benim gözlerimdeki dehşetle buluştu. Oda, Adliye, beş yıl... her şey kayboldu. Sadece o ve ben kalmıştık. Kalbimin göğüs kafesimi zorladığını hissediyordum. Ama o an, yıllar içinde edindiğim savcılık disiplini devreye girdi. Bana ihanet eden adama bile olsa, zayıflık göstermemeyi öğrenmiştim. Nefesimi yavaşça dışarı verdim. Yüzümdeki şok ifadesini, saniyenin onda biri hızında, nötr ve profesyonel bir ifadeyle değiştirdim. Albay, aramızdaki buz gibi sessizliğin farkına varmadan, omuzlarında rütbeleri parlayan adama döndü. "Buyurun Yüzbaşım," dedi Albay, neşeyle. "Tam zamanında geldiniz. Savcı Hanım' da bizi bekliyordu." Albay, bana dönüp Alp Yiğit'i resmen tanıttı. Sesi, ismini söylediğinde sanki bir tokat gibi yüzümde patladı "Sayın Savcım Amira Naz. Tanıştırayım. Casusluk soruşturmasında TSK Özel Kuvvetler ekibinin başına amcanız Tufan Albay tarafından özel olarak görevlendirilen kişi Yüzbaşı Alp Yiğit Tunga."

"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

*ABSÜRT TRAVMA Feray, kendi ailesi tarafından bir pazarlık masasında Bahadır'a kurban edildiğinde, bunun sadece zoraki bir evlilik olduğunu sanıyordu. Ta ki Bahadır'ın o korkunç gerçek yüzüyle tanışana kadar. #aşk #intikam #evlilik

"Geçmişinden kaçamazsın Alaca!" Kaçtım, ta ki geçmiş beni yakalayana denk. Kaçışım bir kaderdi, kaderin benim için çizdiği adamı bulmak için kaçmam gerekiyordu. Bir sevda düşünün yıllar önce yarım kalmış, hiçbir sevda yarım kalmaz. Yıllar önce yarım kalan sevdayı tamamlayan Gece Alaca ve Savaş Şahmaran kaderin onlar için yazıldığını bilmeden yaşadılar yıllarca. Kimi birini sevdi, aşkı bulduğunu sandı. Kimi aşkı hiç tanımadı, aşka inancı köreldi zamanla. Ama sonra...yıllar sonra genç adam aslında aşkı hiç tanımadığını anladı, genç kadın ise aşkı toprak gözlü bir adam sayesinde tanıdı. "Ala gözlerinde kendimi buldum Alaca." "Toprak gözlerinde aşkı buldum Şahmaran." Onlar yıllar önce yarım kalan aşkın meyveleriydiler. Onların tanışmaları tesadüf değil, kaderdi. Yarım kalan bir aşkın devamıydı. Başkomiser Gece Alaca ve Aşiret ağası Savaş Şahmaran'ın hikayesi. İntikam, sır, zoraki evlilik... Bu kitapta geçen her şey birer hayal ürünüdür. Gerçekliği yoktur! Yetişkin okurlar içindir! Yayınlanma tarihi: 08.07.2025