Adam kadının boynundaki köprücük kemiğinin çukuruna döktüyü esrarı diliyle yalamaya başlarken küçük kadın gözlerini sıkıca yumarak çıplak göğüslerini minik koluyla sarmalayıp tir tir tiriyordu. Adam diliyle esrar tozunu kadınının köprücük kemiğinden temizleyerek sağ elini kızın çıplak karnına koyarak pürüssüz tenin okşamaya başladı. Kadın yutkunarak alt dudağını ısırdı. Korkuyordu, korku ilmek ilmek bedenine işlerken göz yaşlarını durduramadı. Esrar tozunu tamamen yalayıp sert diliyle kadınının boynundan başlayarak kulağının arkasına kadar yaladı. Kadın daha fazla kendini tutmadan aciz ses tonuyla konuştu: "lütfen yapma" Adam dilini çekerek yüzünü kadınının saçına daldırarak takıntısı olan kokunu ciğerlerine doldurdu ve ciğerini yakan o kelimeyi söyledi. "Bu sefer tecavüz yok söz veriyorum" Dikkat: Cinsellik, piskoloji ve korku içermektedir baştan söyleyeyim.

Parmaklarım küllerinde dolaştı. Sonra birden yağmur bastırdı. Gülümsedim ve beni izledi. Sustu ve onu dinledim. Sessizliği bile güzeldi. "Çünkü Leyla, çünkü iki gözüm, yangında en son küller ölür."

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.