Bir Şizofren edebiyati

19 yaşında genç bir kız ailesinin işinden dolayı başka bir şehre taşınmak zorunda kalır.Ama Aslı o okulda yaşayacaklarından habersizdir.Gerek ağlayarak,gerek gülerek bizlere yaşamı daha doğrusu hayatın toz pembe olamayacağını göstermektedir.Her hikayenin mutlu sonu vardır,acaba bu hikayenin mutlu sonu olucak mı?

Doğuştan görme engelli adam, kendine geç kalan bir kadın. ''Körüm ben. '' dedi adam . Sonra devam etti ''Gözleri hiç görmeyen, karanlık dünyası olan bir adamla neden evlenmek istiyorsun ? '' diye sordu. Genç kadın cevap veremedi, hırsımdan seninle evleniyorum diyemezdi. Sustu. Sustular... Büyük bir hikayenin başlaması için dinlenmeleri lazımdı değil mi ?

-Sen, Teyzemin kızı mısın?- -Sen, teyzemin oğlu musun?- Gülmüştük, sert adamın içinden kocaman gülümseme çıkmıştı. Aynı anda söylediğimiz sorular başlangıçtı, Hiç bitmeyecek bir başlangıç

13 yaşındaydım babam beni borcu yüzünden sattığında! Okula gitmem gerekirken satıldığım evde temizlik yapıyodum! Masamda ders çalışmam gerekirken bulaşık yıkıyodum! Annem ben zorla o eve götürülürken, ne kadar kendini harap etsede işe yaramamıştı. Yaşıtlarım sokakta oyun oynarken, ben kocam olduğunu söyledikleri adama yemek hazırlıyodum. Daha bir yemek nasıl yapılır bilmezken bir anda her yemeği yapar oldum. Yapmak zorundaydım! O gelinlik dedikleri şey bana kefen olmuştu! Oyuncak bebeklerle oynamamı değil, gerçek bebeklere bakmamı istediler. Kendi doğurduğum bebeğe bakmamı istediler! O kayınbaba dedikleri adamdan dayak yerken beni tek koruyan evlendirildiğim adamdı. Babam " bir yerde o da artık babası. Döver de sever de" deyip kenara çekildi. Abim beni kurtarmak isterken ölmüştü. Babam hem benim hem de abimin katili olmuştu. Annem sadece ağlıyodu. Elinden başka bişey gelmiyodu çünkü. Ne zaman kızımı görmek istiyorum dese babam saçlarından çekerek eve götürüyodu. Babamın saçımı okşaması gerekirken, saçlarımdan çekip bu eve getirdi. Daha 13 yaşında kadın olmak nedir anlamıştım. Kadın olmak bu dünyanın en zor mesleği! -Bu bir farkındalık hikayesidir.-

Çocukluk aşkını kuma getiren bir adam...! Aşkına karşı çaresizce savaş gösteren bir kadın...! Kaderin onlara oyunu olan bir diğer kadın..! Ve... Kader...!

Ecem Naz ULUTAŞ Sürekli korunup fırça yemek canına yetmişti Ecem Naz Komiserin..! Girdiği bütün operasyonlardan sonra dövdüğü adamlar için yazdığı savunmalar roman olacak kalınlığa gelmişti. Tabi dövdüğü suçluların açtığı davalarda ayrı bir roman olurdu... Babası ve Amcalarına bağlı çalışmak yetmişti artık canına attığı her adımı ondan önce öğrenip önlemelerinden sıkılmıştı bu yüzden gözünü karartıp tayini istemişti başına geleceklerden habersiz.... Hayatın aşkı ile tanışmak için yola çıkmıştı Tüm engellere rağmen...!! Ahmet Eren MERCAN Ağalığın başına geçtikten sonra çekilmez olan hali iyice çekilmez olmuştu..!! İşi ve ailesi tüm hayatıydı. Aile kavramı onun için her şeydi, Annesi ve kız kardeşi ise hayatının aşklarıydı. Taki İstanbul'dan ayaklarına gelen huzur veren mavilikleri görene kadar. Ateş ile Barutun hikayesini okumaya HAZIR MISINIZ? (+18 Sahneler İçermektedir.)