Gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu. Daha fazla dayanamıyordum. Vücudumda hissettiğim acılar katlanılamaz derecede artarken ölümümün yakın olduğunu hissettim. Her şey bitmişti. Artık yaşamam için bir sebep yoktu. Tam gözlerimi kapatıp bu iğrenç hayata sonsuza dek veda edecekken bir karartı görmemle oraya dikkat kesildim. Bana doğru yaklaşan bir siület görüyordum. Nefes almam gittikçe zorlaşırken konuşmaya çalıştım. - "A As -ır s sen misin? S seni ç çok öz-le d dim" Kurabildiğim tek cümle bu olmuştu. Daha fazla konuşamadım. Artık bilincim tamamen kapanıyordu. Gözlerimi kapattım. Bu iğrenç hayatın bana sunduğu tek ve son kez ses duydum. - " Merhaba güzelim, beni özledin mi?" Duyduğum son ses bu olmuştu. Sonrası karanlık.

"KARAMEL & SARI" Hayatına ellerinin çamuruyla giren, onu oyun arkadaşı, kız kardeşi ilan eden Sarı'sı vardı Ece'nin. Ağabeyi Oğuz sayesinde tanıdığı bu kirli sokak çocuğu, çocukluğunun şövalyesi, gençliğinin ise en büyük imtihanı olacaktı. 15'ine basıp günah defteri açıldığı an, ellerini, gözlerini, tebessümünü bile çekecekti Ece, Ali'den. "Ağabey" demek zorunda olduğu bu genç adam, Ece'nin en korkulu rüyası, en büyük günahıydı. Hiç bir erkek; Ali kadar tehlikeli değildi Ece'nin gözünde. Çünkü Ali haram olamayacak kadar yakın; helal olamayacak kadar uzaktı Ece'ye. (Düzenlenecek)

Hayatta yaşadığımız herşey birer imtihandır.Bazı insanlar vardır bu imtihanı fark edip kurtuluşa ererler,bazı insanlar vardır ki dünyevi sorunlara dalıp imtihanı geçemezler.Mustafa da gençlik heveslerine dalıp dünyaya bağlanmıştı.Bir imtihanla değişti tüm hayatı.Bir imtihanla öğrendi sabrı ve şükrü...

çok çarpıcı bir hikaye .dini içerikli . umarım bu hikayeyi okuduktan sonra bazı şeylerin farkına varırsınız..... iyi okumalar

Kendimizi gözden geçirelim...

Kulluk, ahiret, namaz,ümmet şehadet,ahlak,dua,iman ile ilgili tavsiyeler.

Burada günlerimizi nasıl daha iyi şekilde geçirebileceğini,neler yapabileceğimizi kapalılara hitaben yazacağım . votelemeyi unutmayın . sizleri seviyorum.....