Psikolojik bir çöküşün öyküsü. "O ev bir cennet, Taehyung, ben ise Adem'im." diyorum, gözlerim koyu irisleri arasında mekik dokuyor. "Bir kez tadıp pişman olmadığım yasak meyveyi benden koparıp alamazsınız."

"Bir gece yarısı hülyası değil mi bu gördüklerim? Sen gerçekten burada değilsin."

bazı şeyler, demişti bana. kaderinde varsa eğer ne yapıp eder bulursun onu. farklı bir şehir de olur, farklı bir ülke de. farklı bir evren de.

çınlar kulağımda müziğin, yeniden doğuşum olur notaların. slow update. [beklemede.] © WYST4EJK '20

kim taehyung, yalnızca olgun bir beden değil. [was i'm older.] © WYST4EJK '20

"Benimsin demiştim, ben de senin, Renkli Rüyalar Oteli'nde..." 011219

Taehyung, en yakın arkadaşının abisini sürekli rüyalarında içine davet ediyor, uykusunda ismi ile geliyor, ona baktıkça kıvranıyordu. Bu nedenle utancından yüzüne bakamadığı Jungkook'tan olabildiğince uzak durmaya çalışmıştı lakin, büyüğünün ondan uzak durmayacağını ve neden kendisinden kaçtığını sorgulayacağını düşünmemişti. Tek istediği dövmeli parmaklarının belinde, dudaklarının boynunda gezinmesi, içini kendi rengine boyamasıydı. Bacaklarının üstünde sekmek, boynuna sarılmak ve ismini bağırmak istiyordu. İlgisine muhtaçtı, daha önce hiçbir şeye muhtaç olmadığı kadar hem de. Bir yasağı çiğnerken hiç bu kadar zevk almamıştı. [190121]

- one shot "bay kim, patronunuzun önünde bu ahlâksızlıkları yapmaya utanmıyor musunuz?" ─boss x secretary for ; pio

Hiçbir insan kendisini ısıran vampirin suratını hatırlayamazdı, acıları saniyeler içinde kaybolur giderdi. Vampirler ancak bu sayede insanların arasında yaşamlarını sürdürebiliyordu. Onların hafızalarını silerek. Kim Taehyung bir istisnaydı. Kendisini ısıran vampiri çok net hatırlıyordu. Acısı yıllar geçmesine rağmen tazeydi... TW!!! Dark romance! Vampir kurgusu olduğu için karakterlerin çoğu insani özelliklerden muaf. Çocukluk travmalarından bolca bahsediliyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen!