Ege kapıyı kapatıcakken yerde duran puseti fark etti. Kaşları havalanırken şaşkınca pusetin içinde uyuyan bebeğe baktı. -Bu ne lan? (Ege) Kaan merakla kapıya doğru ilerledi. -Ne, ne? (Kaan) İkiside pusete bakarken Onur ve Sarp da gelmişti. -Neye bakıyorsunuz? (Sarp) Hepsi pusete bakmaya devam ederken bebek gözlerini açmıştı. Dikkatli baktıklarında birine benzediğini fark ettiler, bu benzerlikle hepsi aynı anda konuşmaya başladı. -Lan Onur bu. (Sarp) -Onur ne ara doğurdun? (Ege) -Onur'a Onur'dan daha çok benziyor amk. (Kaan)

En yakın arkadaşının sevdiğine kavuşmasına yardım etmek için onunla birlikte Mardin'e giden Dila'nın orada başlayacak olan yeni hayat hikayesi.

İki beden birbirinden uzak Savaşıyorlardı. Birinin sözleri silah diğerinin yüreği ise mermiydi. "Sen ne dediğinin farkında mısın Elzem?" Dakikalar sonra gelen güç ile zor zor konuştu. "Sen bana öl diyorsun. Sen bana nefes alma diyorsun Elzem." Elzem Bu sözleri beklemediği için ne yapacağını bilmiyordu. Kendisi gerekeni söyler Mehrân'ında susmasını beklerdi. Lakin beklediği olmadı. "Sen bana yaşarken nefes alma diyorsun. Sen bana öl ama gömülme diyorsun." Şimdi adamın çığlığını tüm şehir duyuyordu. Öyle bir bağırmıştı ki Elzemin kulaklarının duvarlarında bir bir duvarları delercesine yankılandı. "Benden aldıkların yetmedi mi?" Derken elindeki telefonu yere düşmüş tıpkı ruhu gibi paramparça olmuştu. "Benden beni aldın." Yağmurun altında ıslanırken ruhu yanıyordu. Gözlerindeki enkaz Kadının yüreğinde depreme sebep oluyordu. "Şimdi sıra Bendeki sende mi? Onu da mı alacaksın elimden?" Kafasını sağ sola sallayarak gözlerini sıkıca yumdu. İçindeki nefes patlamaya hazır bir bombaya dönüştü. Nefesi kalbine sığmıyor Sevdasının acısına taşıyordu. Sanki Yüreği kadının ellerinin avuçlarında eziliyor da adamın yüreği yok oluyordu. "Sen bana Ankara'nın denizinde boğul diyorsun Elzem..." ••• Bu isimle yazılan ilk ve tek kitaptır.! Töre kitabıdır. (Ç)Alınması durumunda gereken bütün işlemler yapılacaktır. Kopyalanamaz, satılamaz, çoğaltılamaz.! Klişe değildir. Lütfen ön yargılarınızdan arınmanızı rica ederim. Hakaret vb. Haricinde olumlu ve ya da olumsuz tüm yorumlara açığım.! Umudun Vâveylasındaki Mehrân'ın Hikayesidir... Kapak tasarımı:@birkadehsevgi🖤

"Bilseydim sana güller yerine karanfiller getirirdim.Tuttuğumuz yas biraz güzelleşirdi."

Delicesine atan kalbim göğsümde bir ağrıya sebep oluyordu. Kimdi bu adam? *** *** *** Gümbür gümbür atan kalbime birinin dur demesi gerekiyordu. Çünkü dur desem de nankör kalbim beni dinlemiyor ve bana acı veriyordu. *** *** *** Bir et parçasından farkı olmayan kalbim ilk kez bu kadar delicesine atıyordu. Bana acı vermesine rağmen bu acının bağımlısı olmak isteyecek kadar heyecanlandırıyordu beni. Bana ait olmayan bir kalp beni nasıl böyle heyecanlandırabiliyordu ki? *** *** *** Cebinden çıkardığı yara bandını dizime yapıştırdı ve gözlerini aniden gözlerime çevirdiğinde gözlerimi kaçırmaya fırsat bulamayıp yakalanmıştım. Yüzünde serseri bir gülüş oluştuğunda utançla gözlerimi kaçırdım. Kalbim artık dayanmıyordu. *** *** *** 20.02.2019 #1#

Bir gecenin sabahında soldu gençliğim. Bir gecenin sabahında, açık yaramdan değil yaralarıma merhem diye bildiğim nefesinden vuruldum. Bir gecenin sabahında, on üç yaşındaydın; on yedi yılın ağırlığını küçük ellerinle gözlerinin kuyusuna gömdün. Ellerinde kanlı bir yazma, annenin kokusu kalbinin yarasında... Sen bilmezsin, ölü çocuklar büyümez. Sen bilmezsin, ölü kadınlar konuşmaz. 🕊 Yetişkin İçerik Başlangıç tarihi: 30 Kasım 2018