Küfür, argo, şiddet , kan, vahşet Allah ne verdiyse içerir. ** hasnicktir; ya ben cidden anlamıyorum hasnicktir; bir insan üç çeyrek kokoreç yerken nasıl bu kadar güzel olabilir hasnicktir; bok yiyorsun bok hasnicktir; böyle ağzından yağ akarken hasnicktir; aynı zamanda çillerin güneşte parlıyor ya hasnicktir; ben bir fena oluyorum hasnicktir; ha işte, o zamn diyorum ki hasnicktir; bazen sadece yağ olmak istersin görüldü.

Her hikaye mutlu sonla bitmezdi. Masallarda anlatılan o harika aşklar sadece masallarda kalırdı.. Hayatın bana oynadığı acımasız bir oyundu meğer aşk. Gözyaşlarına ya da kırık kalplere aldırmadan yaşadık ve bitirdik bizde bu oyunu. 'Benim âşkım bitti kadın gitti ve hikayemiz tam burada bitti, sen bana hiç olmadığın kadar yabancı ben ise sana hiç olmadığım kadar uzak. Kendine iyi bak demeyeceğim sana çünkü vedalardan sonra kimse iyi kalmaz. Ben kalbimdeki acı, sen ise içindeki nefretinle hoşça kal lavinia.' Biz o ömür boyu aşkları devam edecek olan büyük aşıklardan değiliz ve hiçbir zamanda olamayacağız biz, Beyza ve Furkan'ız Ömür boyu da öyle kalacağız...

"Bırak beni!" "Beni dinlemeyecek misin?" Yere çöktüm "Konuş dur!" Dinlemek istiyordum, olmuyordu. Tekrar güvenmek istiyordum, olmuyordu. Tekrar sevmek istiyordum, olmuyordu. En kötüsü de ne biliyor musunuz? Artık istesem de ağlayamıyordum. Bütün duygularım sanki bir rüzgara kendini kaptırmış, öylece savrulmuşlardı...

Babasının ölümüyle birlikte hayattan gelecek her şeyi boş vermiş genç kız, annesinin ve üvey babasının zoruyla tüm yazını çürütmek üzere, hiç tanımadığı bir şehre, tanımadığı bir eve, tanımadığı insanların arasına gönderilir. Buradaki hiçbir şeyin kendi karanlığına ışık tutamayacağından eminken tıpkı kendisi kadar aydınlıktan korkan bir adam tanır ve işte o zaman onun gecelerinin peşine düşer. Onların hikayesi bu siyahın mavisinde başlıyor. # Ne zifiri karanlık, siyah; ne apaydınlık, günü doğmuş bir beyaz. Gece şimdi sen gibi. Gece mavi. #1 FANTASTIK

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''