Polen 24 yaşında kariyerinin zirvesinde oldukça tatlı bir mankendir. Sevgilisi tarafından dolandırılıp hapse attırılmak ise... Onun için rüya bile olamazken birden kendisini kodeste bulur! Bakalım şeker kızımız karakterinin tam zıttı olan bölgenin en asabi Komiseri Kenan'a suçsuz olduğunu ispat edebilecek mi? Profilimdeki linkten Vitrin Süsü'ne ulaşabilirsiniz ❤︎

1874 yılının Britanyası o bahar geri dönülemez bir felakete yol açmıştı. İngilizlerin Fransızlarla girdiği savaşın ardından bambaşka iki kalbi bir araya getirmişti. Eleanor Haworth kız kardeşleri, babası ve babaannesi ile birlikte yaşayan arkadaşlarının da deyimi ile hayat dolu bir genç kadındı. Sevdiği adamla nişanlanmış ve evlenmek için savaştan dönmesini bekliyordu. Yüzbaşı Declan Stanford... Adı gibi asaletli bir adamdı. Onun tüm hayatı savaşmaktan ibaretti. Savaşmadığı zamanlarda ise şatafatlı İngiliz sosyetesinden ve gösterişli balolarından uzakta huzurlu bir hayat sürmekteydi. Savaş bu iki yüreğin hayatını kökünden değiştirecekti. +18 İçerik Mevcut! Dönem Kurgusudur!

Türkiye'nin yetiştirdiği uluslararası ilk kız grubu: Rare Dancers. Ve Türkiye'nin üç büyük takımından biri: Beşiktaş. Bu alakasız ikili hangi noktada birleşir? Hayran kurgu değildir. 03.06.21: Besiktas #1 05.04.21: Kızgrubu #1 29.04.21: Turkish #1 01.04.21: Girls #1 04.05.21: Galatasaray #1 15.06.21: Dance #1 16.07.21: Romantizm #1 17.07.21: Sevgi #1

İrem'in hayatı babasının onu neden terk ettiği sorusunu aramakla geçmiştir. Annesi tarafından babasına karşı doldurulmuş, onu yıllarca göremeyişinin de getirdiği bir hisle düşmanlık beslemiştir. Bir gün annesi Sevda, kendi hayatında radikal değişiklikler yapmaya ve artık İrem'i, eski eşi İlhan'ın yanına göndermeye karar verir. İrem bu fikre ilk başta karşı çıksa da değişmeye, bu değişimin intikamını da anne ve babasından almaya karar vererek kabul eder. Babasıyla yepyeni bir hayata başlayacak olan İrem bir yandan yıllardır ayrı olduğu babasından intikam alırken bir yandan da yeni geldiği okuldakilerle uğraşacaktır. "Okul takımıyla galibiyet için çıktığı o maçta İrem'i görmüştü ve yine İrem orada sanki tribünde ona tezahürat ediyordu. Maçın ilk sayısını attıktan sonra başını eğip kolundaki İrem'in siluetinin olduğu dövmeye bakarak kolunu sıktı ve tekrar maça odaklandı. Attığı her sayıda tribüne bakıyor, onu arıyordu. Az sonra tüm tribünden bir ses yankılandı. "Defense! Defense!" Alışamadığı çok şey vardı ama hiç şüphesiz içlerinde en acı olanı tribünde yankılanan "Defense!" tezahüratlarıydı."

Yüzlerce yıl cadılar toplumda daima yanlış anlaşıldı. Başta minnet sonrasında haset ve en sonunda korkuları düşmanlığa dönüştü. Bazıları güç edinmek için ona taptı bazıları korkularından ırkımızı avladı. Gölgelere saklanmaya mecbur bırakılan diğer ırklar gibi... Sonunda dünyaya hükmeden insanlık kendi yok oluşunu getirdi. Yüzlerce yıl uyuyan Kadim Cadı Valerec Eilese de Bretia ruhunu sakladığı çanağı bulan kişi tarafından uyandı.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Sen bana olursun.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.