Aşk, nerede olursan ol seni bulur, ondan ve kalbinden kaçamazsın. Beril, İzmir'in sıcaklığından, Eren'le paylaştığı yılların gölgesinden ve babasının ani ölümünün altüst ettiği hayatından Karadeniz'in sert rüzgârlarına kaçarken sadece fiziki değil ruhen de bir yolculuğa çıkar. Bu kaçış aslında Beril'in hayatına yeni bir yön vermek ve kendini yeniden tanımak istediği bir fırsattır. Üniversite nedeniyle geldiği bu şehirde geçmişini geride bırakmaya çalışsa da, arkadaşlarıyla arasında denge kurmakta zorlanmasına neden olan Eren'le bir küs bir barışık ilişkisi peşini bırakmaz. Özgür ruhlu, tutkulu ve hayatı ciddiye almadan yaşayan Alaz ise Beril'in hayatında yeni bir kapı açar. Beril'in içsel karmaşası, Alaz'ın çekiciliğiyle yeni bir boyuta taşınır. Fakat Eren'in sessiz ama güçlü varlığı Beril'in zihin dünyasından silinmez. Eren ansızın bir gün okul kapısında görünür ve her şey değişir. İki farklı adam, iki farklı dünya... Beril, bu karmaşık ilişkiler arasında kendi yolunu bulmaya çalışırken, aşka, sadakate ve özgürlüğe dair pek çok şeyi sorgular. Bir yanda yeni başlangıçlar, diğer yanda geçmişin izleri...

Tek derdi anne olmak olan 32 yaşındaki buzlar kraliçesi manken Özlem'in tesadüfen bir telefon konuşmasına şahit olan ve o kadının anne olmasına yardımcı olmak istediğine bir günde karar veren zeki deli dolu birazda ayarsız Tekin'in kısa ama duygulu hikayesidir. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Valinin Oğlu| TAMAMLANDI Odunculuk işi yapan Veysel bir gün küçük kızının ısrarlarına dayanamayarak onu da yanında götürür ve askerlerin önünü kesip Vali'nin kaybolduğunu söylemesiyle tedirgin bir güne başlar.. Günün devamında odun için gittiği yerde Vali'yi bulur ve onu evine götürerek iyileştirir.. Hesapta olmayan bir şekilde Vali kendisinin bir oğlu olduğunu söyler ve oduncunun küçük kızı Nazlı'yı büyüyünce gelini olması için ister.. Oduncu ise bu teklifi kabul eder... Bu olaydan yıllar sonra Nazlı ve Ali Merdan kim olduklarından habersiz bir çeşme başında karşılaşırlar... Hikaye 1600-1700 yıllarında Osmanlı' da geçer. Gerçek kişiler, isimler ve olaylarla bir bağlantısı yoktur.. #Yetişkin içerik barındırır.

Egenin_kayıbı; "Bilmem kaç yüz kişi içinden Gördüm deli gözlerini birden Belki tanımazdım seni O konsere gelmesen.." 05:34'

"Tamam vereceğim sana Efsunu " gözlerimden yaşlar akarken hayal kırıklığıyla Alaza baktım bana bunu nasıl yapar nasıl beni bile bile o cehenneme gönderir neler yaşadığımı neler yaşayacağımı bile bile nasıl yapar bunu. "Beni geri mi gönderiyorsun kendi ellerinle kurtardığın o eve " Alaz sonunda gözlerime baktı gözlerindeki bu acı da neydi beni kendi eliyle gönderirken acı çekmeye hakkı yoktu. Bana iyice yaklaşıp yüzümü avuçlarının arasına aldı. "Mecburum Efsun yemin ederim seni geri alacağım ama şimdi gitmek zorundasın"

❧ Tamamlandı :) Cheescake Ayısı = İnstagram'da ki fotoğrafın bizim bir sokak ötedeki evin önünde. Konum olarakta my home yazmışsın. (10:14) Siz = Böyle donanımlı erkek stalker görmemiştim. (10:15) Siz = Gel 3 Tane cheescake senindir. (10:16) Cheesecake Adlı İlk Textingtir. Çalıntı Yapılamaz.

Tutsak olan bir kız. Neden esir olduğunu bilmeden yaşadığı dar bir odada, hayatı alt üst olur. Gizemli adamın eşsiz cekimine kapılmadan kurtulmanın yollarını aramaktadır. Sırlarla dolu bu kitabı okudukça gizemine kapılmaya hazırmısın? Okuduğuna pişman olmayacaksın.

Uzun zaman oldu. Kalbimi kendisiyle dolduran adamdan ayrılalı. Hergün sızlayan ve yalvaran kalbim yorgun. Sessizce köşesine oturdu. Onsuz yeni bir sayfa açmıştım kendime ama bu kadar zor olacağını bilmiyordum. Onu gün geçtikçe daha çok özlüyorum. Yüreğimdeki alev sönmesi gerekirken daha çok alevleniyordu. Uyku beni terk edeli çok olmuştu. Haplarla zorla tutuyorum ellerimde. Böyle ne zamana kadar devam eder bilmiyorum ama geri dönüşü olmayan bir yola girmiştim.

Adamın kötü dünyasına düşen renktir kadın, her ne yaparlarsa yapsınlar Âşk'larından vazgeçmeyen iki Âşık. Bu hikaye Buse ve Meriç'in hikayesi...

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.